BRUSSEL -- Met hun voorstel om op korte termijn Real Software financieel bij te springen, heeft de coalitie van meerderheidsaandeelhouders haar laatste troefkaart op tafel gelegd. Of het voldoende is om de slag thuis te halen, hangt van de banken af. Die zullen dan wellicht naar de cashpositie van Real Software kijken. Het eerste signaal komt wellicht woensdag wanneer de bestuurders van Real Software vergaderen.

Bijzonder grote haast, lijkt de raad van bestuur van Real Software niet aan de dag te leggen, tenminste als het klopt dat het voorstel van de coalitie pas woensdag besproken wordt. De vergadering van woensdag ligt trouwens al een tijdje vast. Afgelopen weekend waren er geen indicaties dat de bestuurders sneller bijeen zouden komen.

Voor de raad van bestuur wordt het een moeilijke afweging. De meerderheidsaandeelhouders koppelen het voorstel van de cashinjectie aan de vertegenwoordiging in de raad van bestuur. Ze willen vier van de zeven bestuurspostjes. De controle dus. Dat wil zeggen dat van de huidige ploeg er in dit scenario vier bestuurders gedoemd zijn.

De benoeming van nieuwe bestuurders is al aan de orde sinds de coalitie op 7 oktober bekendmaakte een bijzondere aandeelhoudersvergadering te eisen. Alleen is sinds die dinsdag het dossier voor de coalitie ingrijpend anders gelopen dan men eerst dacht. Zo bleken de aandeelhouders het verbrand karakter van stichter Rudy Hageman onderschat te hebben. Ook de kandidatuur van ex-KBC-zakenbankier Bruno Accou als onafhankelijk bestuurder, zelfs voorzitter van de raad van bestuur, bleek allesbehalve de zaak te vergemakkelijken bij de KBC Bank, een van de grote schuldeisers van Real Software.

Vier dagen later koos het consortium van vijf banken voor verdere samenwerking met Real Software zoals het vandaag geleid wordt en stemden de banken toe in een scenario van vergaande kwijtschelding van schulden gekoppeld aan een moratorium van twee jaar en een conversie in aandelen van schulden.

De meerderheidsaandeelhouders lieten daarop weten dat ze het voorstel zouden steunen, maar dat ze tegelijk vasthielden aan hun plan, dat als complementair te beschouwen viel. Een tweede plan was nodig, heette het, omdat Real Software opgebouwd is rond entrepreneurs die hun bedrijf verkochten, deels in ruil voor aandelen Real Software. ,,Wil je dat de managers blijven, dan moet je hen kunnen motiveren'', luidde het.

Vanaf 2006 moet Real Software opnieuw jaarlijks 8 miljoen euro aan de banken afdragen en dat zou de melk stevig afromen. Vooral grootaandeelhouder Michel Fontinoy en zijn jongere partner van het Luxemburgse Real Solutions, zouden dat niet zien zitten. Zij beklagen zich er nu al over dat de cashflow van Real Solutions verdwijnt in de structuurkosten van de holding. Die kosten houden verband met de permanente overlevingsstrijd van Real Software.

De coalitie wil die spiraal doorbreken. Daarbij sloven ze zich uit om de buitenwacht Diets te maken dat de gevallen stichter, die aan de bron ligt van de financiële problemen van Real Software, niet terugkomt. Ze hebben echter Hageman nodig om in de aandeelhoudersvergadering aan een meerderheid te geraken.

Hoe lang ze nog een meerderheid zullen hebben in de aandeelhoudersvergadering is een andere vraag. De coalitie zegt het plan dat Real Software heeft onderhandeld met de banken nog altijd niet gezien te hebben. Het is voor de aandeelhouders van Real Software -- groot en klein -- nog altijd onmogelijk om in te schatten wat de precieze verwatering zal zijn als gevolg van het omzetten van schuld in aandelen.

De open strijd rond Real Software heeft het bedrijf ondertussen geen goed gedaan. Gedelegeerd bestuurder Theo Dilissen sprak vrijdag nog tegen dat er in november een liquiditeitsspanning dreigt. De coalitie van aandeelhouders kiest alvast het zekere voor het onzekere en stelt voorschotten voor ten bedrage van maximaal 4 miljoen euro. Die kunnen later in aandelen omgezet worden.

De aandeelhouders formuleren een aantal voorwaarden. Real Software mag geen gerechtelijk akkoord aanvragen (want in zo'n scenario verliest de aandeelhouder automatisch de macht) en ze willen zicht op de financiële situatie van de groep. Er zou ook het mes moeten worden gezet in de overheadkosten. Deze eisen, gekoppeld aan een controle in de raad van bestuur, komen in de praktijk neer op een machtsovername.

,,Wie geld in de vennootschap stopt, wil logischerwijs de controle over die middelen'', zei Johan Verbist, de advocaat van de coalitie. In kringen van de raad van bestuur van Real Software benaderde men de probleemstelling gisteren filosofisch. ,,Beter één vogel in de hand dan tien in de lucht.'' Het scenario van de coalitie heet wel op bepaalde punten ,,ingewikkeld'' te zijn, zeker wat betreft de managementproblematiek.

De positie ten aanzien van Dilissen is dubbelzinning: hij mag, sterker nog, móet blijven -- blijkbaar is men beducht voor een gouden parachute, een hoge ontslagvergoeding voor de topman. Maar Dilissen zou wel enige autonomie inzake het financieel beheer van de groep moeten inleveren.

Het hele voorstel wekte in een eerste reactie bij sommigen ook al zure reacties op. ,,Eerst een vennootschap op de rand van de afgrond brengen en dan met bloedgeld voor de dag komen voor een machtsovername.''

Of het project van de aandeelhouderscoalitie sowieso kansen maakt, hangt niet alleen af van de raad van bestuur van Real Software. De echte sleutel is in handen van de banken. Die zijn als grootste schuldeiser (nog 99 miljoen euro na alle eerdere kwijtscheldingen) de beslissende partij.

De banken kunnen enerzijds argumenteren dat ze in feite al een beslissing gemaakt hebben door met Real Software een schuldakkoord af te sluiten. Anderzijds blijft Real Software een vervelend dossier voor hen dat alleen maar geld kost. Vorige week nog gaf een bankier toe dat het akkoord niets anders was dan een ,,wanhoopspoging om iets te recupereren''. De coalitie probeert op die realiteit in te spelen door voor te stellen om de bankschuld af te kopen tegen een discountprijs. De timing blijft daarbij onverminderd 31 maart 2004.