BRUSSEL -- In een sfeer van woede en frustratie legden de Argentijnen gisteren het werk neer. Met een algemene 24-urenstaking protesteerden ze tegen het zevende besparingspakket dat president Fernando de la Rua hen oplegt op last van buitenlandse schuldeisers. Ze voelden zich bedrogen door een president die hen in de stembus een ander beleid had beloofd. Ze hadden het vooral gemunt op ,,superminister'' Domingo Cavallo die sinds de jaren '80 het sociaal-economisch beleid bepaalt.

,,De la Rua buiten'' en ,,Cavallo bloedzuiger'' waren slogans die bij de betogingen gisteren in Buenos Aires werden gehoord. Voor de zesde keer sinds De la Rua twintig maanden geleden de peronist Carlos Menem opvolgde, legde een algemene staking het leven in Argentinië stil. Het protest gold het zevende besparingspakket waarmee de president het vertrouwen van de internationale financiers en investeerders hoopt te behouden.

Het pakket houdt in dat gedurende de tweede helft van dit jaar voor 1,4 miljard dollar wordt geknipt in de uitgaven. Vooral de uitgaven van de 24 provincies zouden worden beknot. Besparingen daar zouden de federale overheid in staat stellen minder geld naar de provincies te pompen. Zo kan Buenos Aires meer geld beschikbaar stellen voor afbetaling van de 128 miljard dollar grote buitenlandse schuld. Dat is nodig om vlotte toegang te behouden tot het ,,reddingspakket'' van 40 miljard dollar dat Argentinië eind 2000 is toegezegd door banken en kredietinstellingen onder leiding van het Internationaal Monetair Fonds. Zonder die kredietstroom komt de werking van de overheid in gevaar.

Een consensus over het pakket tussen de regerende Alianza van de la Rua en de peronistische oppositie liep evenwel stuk op de voorziening dat lonen en pensioenen in de openbare sector met 13 procent moesten worden verminderd. De peronistische Kamerfractie zei dat niet te zullen slikken -- in oktober zijn er parlementsverkiezingen die gelden als een springplank voor de presidentsverkiezingen in 2003.

De vakbonden, die voor de gelegenheid hun onderlinge ruzies en corruptieverwijten onder de domper plaatsten, hoopten dat de staking evenveel succes krijgt als de brede protesten tegen het vorige besparingspakket (4,45 miljard dollar) in maart. Toen moest De la Rua inbinden, mede omdat enkele ministers uit protest ontslag hadden genomen.

Of dit ook nu gebeurt, valt af te wachten. Domingo Cavallo, de ,,lieveling van Wall Street'' die het Argentijns sociaal-economisch beleid sinds de jaren '80 vorm geeft, benadrukte dat over de besparingen niet kan worden onderhandeld.

Als het pakket wordt afgezwakt of afgewezen, kan de Argentijnse toegang tot kredieten moeilijker worden en het vertrouwen van de investeerders verder wegkwijnen. Dan komt een crisis met regionale weerslag, en het failliet van de Argentijnse schuldbetalingen, dichtbij. Cavallo zei woensdag tegenover de New York Times dat investeerders en analisten van Wall Street zo'n failliet kunnen uitlokken als ze dat willen. ,,Maar het zal absoluut niet de schuld van Argentinië zijn.''

Amerikaanse bewindslieden, van president George Bush en minister van Buitenlandse Zaken Colin Powell, tot minister van Financiën Paul O'Neill en voorzitter Alan Greenspan van de centrale bank, minimaliseerden de kans dat Argentinië bij een faillissement andere landen meesleurt.

Veel Argentijnen twijfelen eraan dat de staking zal voorkomen dat ze de riem verder moeten dichtsnoeren. Bij de vakbonden en de peronistische oppositie zien ze geen alternatief voor het huidig beleid. Maar dat de besparingen ,,licht aan het eind van de tunnel'' brengen, gelooft nog nauwelijks iemand. Dat liedje is te vaak gezongen tijdens de besparingsmarathon sinds de militaire dictatuur (1976-1983). De overtuiging is nu vrijwel algemeen dat de Argentijnse regeringen, van de militairen tot De la Rua, zich gedragen als rentmeesters van de buitenlandse schuldeisers.