BRUSSEL -- Als de vakbonden erin slagen hun troepen te mobiliseren, zullen vandaag alle 158 super- en maxi-GB's gesloten zijn. Na de bekendmaking van de jaarresultaten van de GIB-groep, drie weken geleden, raakte de warenhuisketen verzeild in een hardnekkig sociaal conflict over een winstpremie. Een poging van de sociaal bemiddelaar om vakbonden en directie op de valreep te verzoenen, is gisteren mislukt.

Wij moeten niet opdraaien voor tien jaar wanbeleid en amateurisme. Bij het gemeenschappelijk vakbondsfront van de bediendenbonden BBTK, LBC en ACLVB, vielen er gisterenmiddag harde woorden. Toen was het al duidelijk: GB stevende af op de eerste nationale staking sinds 1993.

In de loop van de late namiddag ondernam de sociaal bemiddelaar Peter Vansintjan nog een laatste poging. Het werd een dovemansgesprek, zoals de vorige pogingen tot onderhandeling dat ook geweest waren. De vakbonden konden zich niet vinden in het compromisvoorstel van de GB-directie. Via een ,,groeipremie'' die de bedrijfsleiding had uitgedokterd, zou het personeel in juli een voorschot krijgen van 30 miljoen frank, zo'n 2.000 frank bruto per persoon. Later zou er nog een gelijkaardige som vrijgemaakt worden, ,,als de evolutie van de groepsomzet naar wens zou verlopen''.

Te weinig en te laat voor het vakbondsfront. Het bleef bij zijn eis van een ,,motivatiepremie'' van 4.000 frank netto per persoon. ,,Wat de directie ons voorschotelde was gewoonweg onverteerbaar'', zegt Christian Roland, de voorzitter van de socialistische vakbond BBTK. ,,Maar dat is niet alles. De onderhandelingen verliepen vaak hallucinant. De directie deed ons voorstellen die ze een dag nadien onmiddellijk weer introk. We hadden voortdurend te maken met incompetente mensen, die het aan elk greintje sociale intelligentie ontbrak.'' Vooral voorzitter Roland Vaxelaire en Jo Baudouin, de directeur human resources , moesten het ontgelden.

De vakbonden voelen zich de dupe van een malaise die al tien jaar aansleept. De warenhuisketen struikelde van de ene herstructurering in de andere. De vastgoedtak van GB werd ondergebracht in een aparte vennootschap. Hyper- en supermarkten werden aparte divisies. En de franchisewinkels -- een van de grote pijnpunten van GB -- moesten samengebracht worden onder de noemer GB-partner. Maar het mocht niet baten: voor 1999 moest de warenhuisketen een verlies van 828 miljoen frank bekendmaken.

Door de staking dreigt GB een bittere financiële pil te moeten slikken. Als de stakingsoproep beantwoord wordt door een ruime meerderheid van het personeel, verliest GB een hele zaterdag-omzet. De GB-directie spreekt over een potentieel verlies van meer dan 100 miljoen frank. De vakbonden weten het preciezer: 200 miljoen frank, een bedrag dat substantieel hoger ligt dan de geëiste premie van het personeel. Had de directie dan niet beter toegegeven?''

,,Kijk, ik heb die beslissing niet genomen. Het is een zware klap voor ons allemaal: voor de bedrijfsleiding, voor de aandeelhouders, voor het personeel en, niet te vergeten, voor de klant die onze eigenlijke baas is'', zei Roland Vaxelaire. ,,Maar het is een kwestie van rechtvaardigheid. Als er geen winst is, kan er geen winstdeelname zijn.'' Vaxelaire werd zelfs filosofisch. Hij sprak uitvoerig over de hervonden roeping van het bedrijf -- GB is weer ,,commerçant'' geworden -- en wijdde zelfs even uit over e-commerce en gsm's. ,,In de steeds veranderende wereld is er geen plaats voor een oorlog tussen de vakbonden en de bedrijfsleiding. De enige vijand is onze concurrentie.''