CINCINATTI (anp, bloomberg) -- De Amerikaanse legendarische bananenproducent Chiquita kan niet meer voldoen aan zijn financiële verplichtingen. Als het bedrijf er niet in slaagt zijn financiële toestand grondig te herstructureren, lijkt de aanvraag van een gerechtelijk akkoord (Chapter 11) en misschien zelfs een faillissement onvermijdelijk. Volgens Chiquita zijn de financiële problemen grotendeels de schuld van het Europese importregime voor bananen.

Chiquita liet weten dat het een obligatieschuld van 87 miljoen dollar (3,7 miljard frank), die eind maart vervalt, niet kan afbetalen. Het bedrijf nam de Blackstone Group onder de arm als financieel adviseur om gesprekken aan te knopen met de houders van Chiquita-obligaties. Hen zou voorgesteld worden obligaties voor aandelen te ruilen.

Daardoor zouden de obligatiehouders een aanzienlijke participatie, zelfs de meerderheid, van Chiquita verwerven. De totale obligatieschuld van het bedrijf bedraagt 862 miljoen dollar (37 miljard frank).

De volledige schuldenlast zou zelfs oplopen tot 1,2 miljard dollar (bijna 52 miljard frank).

Hoewel ook andere factoren een rol spelen -- zoals de orkaan Mitch, die in Latijns-Amerika heelder plantages verwoestte -- is de crisis volgens Chiquita vooral te wijten aan het strenge importbeleid voor bananen in de EU. Dat regime bevoordeelt de invoer van bananen vanuit vroegere kolonies van de EU-lidstaten -- hoofdzakelijk uit Afrika en de zogenaamde ACP-landen (Azië, Caraïben, Pacific). Sinds 1992 zou Chiquita, dat zijn bananen vooral produceert in Latijns-Amerika, hierdoor 1,5 miljard dollar verloren zijn.

De EU is de belangrijkste afzetmarkt van Chiquita.

De invoering van dit regime leidde tot een hoogoplopende, en aanslepende, handelsoorlog tussen de VS en Europa. Zowel de VS als enkele bananenproducerende landen, zoals Ecuador en Honduras, hebben het regime aangeklaagd bij de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Die gaf hen gelijk, en omdat de EU niet erg gehaast leek om een nieuw beleid in te voeren, mochten de VS voor honderden miljoenen dollars aan sancties tegen Europese ondernemingen afkondigen. Volgens Chiquita maakte de Amerikaanse regering echter niet veel werk van die strafheffingen. Eind vorig jaar paste de EU haar invoerbeleid onder druk van de WTO licht aan.

Na de bekendmaking van de financiële herstructurering dinsdagavond, verloor het aandeel Chiquita ongeveer de helft van zijn waarde. Een hele klap voor een imperium met een geschiedenis van 131 jaar.

Het bedrijf werd opgericht in 1870 onder de naam Boston Fruit Company. Het heeft een beruchte geschiedenis achter de rug, waarin telkens weer verhalen opduiken van machtsconcentratie en uitbuiting van grond en arbeiders.

In 1899 werd de basis gelegd voor het machtsbastion dat Chiquita geworden is. Toen fusioneerde de Boston Fruit Company met het bedrijf van Minor Keith, die spoorwegen bezat in Costa Rica. Keith had lading en reizigers nodig om zijn spoorlijnen rendabel te maken. Daarom begon hij plantages aan te leggen langs de rails.

United Fruit, zoals het bedrijf inmiddels heette, breidde zich gestaag uit in Midden- en Zuid-Amerika.

De bananen werden vervoerd met eigen treinen over eigen sporen en van de trein overgeladen op eigen schepen. In 1930 telde de vloot al 95 schepen. De communicatie tussen de verschillende landen met het hoofdkantoor in New York verliep via een eigen telefoonnet.

United Fruit ontwikkelde zich tot een staat binnen de staat, en was niet vies van enige inmenging in het lokale politieke leven. In zulke mate zelfs dat de betrokkenheid van United Fruit bij verschillende coups en staatsgrepen in de regio aanleiding gaf tot het ontstaan van de uitdrukking ,,bananenrepubliek''. Bekend is onder meer dat United Fruit in 1954 schepen ter beschikking stelde van door de CIA gesteunde troepen die het regime van president Jocobo Abenz van Guatemala wilden omverwerpen. Abenz zou gedreigd hebben beslag te laten leggen op de eigendommen van United Fruit, dat trouwens ook schepen leverde voor de mislukte invasie in de Varkensbaai in Cuba in 1961.

United fusioneerde in 1970 met AMK Corp, een vleesbedrijf, en veranderde zijn naam in United Brands. De legendarische corporate raider Carl Lindner begon vanaf 1973 grote aandelenpakketten op te kopen; hij is nu met een belang van 39 procent de grootste aandeelhouder en gedelegeerd bestuurder van het bedrijf, dat sinds 1990 Chiquita Brands International heet.

Het merk Chiquita bestaat sinds 1944, het blauwe plakkertje op de schil werd ingevoerd in 1963.