UTRECHT -- Vlaanderen aan Nederlanders verkopen als ideaal fietsland en kustland: het is als spaghetti verkopen aan Italianen. Toch durft Toerisme Vlaanderen het aan, door er dat Bourgondische als smaakversterker aan toe te voegen dat de Nederlanders missen.

Cafe Geraardsbergen zit al aardig vol om 11 uur 's morgens. Maar er wordt meer koffie gedronken dan Vlaamse streekbieren. De bezoekers van de uitgestrekte Belgische stand op de enorme Utrechtse vakantiebeurs hebben misschien wel enige sympathie voor het Bourgondische, maar op dit uur drinkt een Nederlander geen bier.

De meeste bezoekers zijn hier niet voor een dagje uit. Ze lijken nuchter en doelgericht op zoek naar concrete informatie. België is hier al zo lang vakantiebestemming nummer één voor korte vakanties, dat de Nederlander verdomd goed weet wat hij wil.

Velen lopen daarom de Belgische welkomstand met brochures over de Ardennen of over Vlaanderen Vakantieland voorbij. Ze zoeken meteen de stand met gedetailleerde informatie over een specifieke stad of streek. Alleen de indeling van provincies en streken is voor sommigen verwarrend: ,,hoezo Gent is Oost-Vlaanderen, dat ligt toch meer in het westen van Vlaanderen?'' Maar veel Nederlanders vinden makkelijk de weg naar de juiste balie voor informatie over pakweg het Pajottenland. ,,Dat is een mooie streek, hebben we op televisie gezien.'' Vlaanderen Vakantieland heeft in Nederland ook zijn fans.

Bij de stand van Lier staat een oudere Nederlandse meneer een hostess uit te vragen over Lier, Herentals en omstreken. Op de vraag waarom hij niet gewoon naar Brugge, Gent en Antwerpen gaat zoals iedereen, reageert hij: ,,Jongeman, de kans is groot dat ik die steden beter ken dan jij. Ik wil vanaf nu ieder jaar een nieuw stuk van Vlaanderen ontdekken. Leuk hotelletje, beetje groen en beetje cultuur... Alleen jammer dat ze hier niet zo'n Pallieterbiertje schenken.''

Waren maar alle Nederlanders zo, moet Karel Ooms denken, de directeur van Toerisme Vlaanderen. Helaas heeft de kampeerbrochure nog steeds veruit het meeste succes. Ooms droomt van Nederlanders die gastronomisch willen dineren in een romantisch hotel. Dat gaat langzaam, maar Nicole van de Brugse stand ziet toch een duidelijke evolutie. ,,Vroeger vroegen Nederlanders systematisch naar een budgethotelletje, nu is het al vaak middenklasse.''

Vlaanderen doet grote inspanningen in Nederland, om de terugval op de binnenlandse markt te compenseren. Karel Ooms: ,,Het aantal lange vakanties vanuit Nederland daalt weliswaar, maar we winnen nog steeds sterk op de korte vakanties.

Dit jaar vervijfvoudigen we daarom ons promotiebudget in Nederland: van 600.000 gulden naar drie miljoen gulden (55 miljoen frank).'' Met dat geld wordt op drie doelen gemikt. In de eerste plaats de cultuursteden, dé internationale trekpleister van Vlaanderen. Vooral rond evenementen zoals Brussel Culturele Hoofdstad en de Keizer Karelviering wordt veel promotie gemaakt. Minder evident is dat Vlaanderen van zijn kust een speerpunt maakt in Nederland. ,,Ik weet het, dat klinkt gedurfd. Hun kust is nu eenmaal mooier dan de onze, met hun duinen en hun groene kustlijn. Maar wij hebben iets dat zij nauwelijks hebben: het après-strandgebeuren , die gezellige, bruisende sfeer aan zo'n Belgische boulevard.''

Met dezelfde Bourgondische strategie durft Toerisme Vlaanderen de Nederlanders zelfs aanpakken op hun specialiteit bij uitstek: fietstoerisme. Een schot in de roos, lijkt het: op alle stands graaien de Nederlanders naar de brochure ,,Fietsen en genieten in Vlaanderen''.

Uit consumentenpanels is gebleken dat Nederlanders negatieve vooroordelen hebben over fietsen in Vlaanderen: dat er geen fietspaden zijn, geen huurmogelijkheden, dat het gevaarlijk rijden is,... ,,Dat is jammer'', vindt Karel Ooms, ,,want Nederlanders fietsen heel graag. En dus reageren ze enthousiast als wij hen uitleggen dat er vooral in Limburg en Antwerpen de jongste jaren grote inspanningen zijn gedaan. En ook daar leggen wij de nadruk op de gezelligheid: we zoeken geen clubfietsers met een sandwich in hun achterzak, maar recreatieve fietsers die om het uur graag een taartje of een pintje nuttigen op een terrasje.'' Het is inmiddels middag geworden.

We komen opnieuw voorbij het Geraardsbergse café. Er staan al veel minder koffies op de tafeltjes, en al veel meer streekbiertjes. Er zit inderdaad evolutie in.

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig