Nina Brink
©ap

Nina Brink, de flamboyante topvrouw van het Nederlandse internetbedrijf World Online, is opgestapt. Niet omdat World Online een miljardenverlies maakte, dat hóórt zo voor een e-bedrijf. Ze wordt verantwoordelijk gesteld voor het teleurstellende koersverloop van het World Online-aandeel: een maand geleden tegen 43 euro naar de beurs gebracht, vandaag nog amper 20 euro waard.

Officieel luidt het dat Nina Brink ,,op eigen verzoek'' ontslag heeft genomen. Larie natuurlijk. Haar positie was onhoudbaar geworden omdat het beleggend gepeupel, wanhopig geworden door de inzinking van de technologieaandelen -- Nasdaq, de Amerikaanse beurs voor groeibedrijven, is de voorbije weken zowat 30 procent gezakt -- haar hoofd eiste.

Stefaan Michielsen
©mh

Ze kunnen niet meer tegen een stootje, de beleggers van vandaag. Door de haussemarkt van de afgelopen jaren zijn ze bedorven kinderen geworden die op hun moeder beginnen te roepen bij de eerste tegenslag. De beleggers die begin maart intekenden op de aandelen van World Online tegen 43 euro per stuk, vragen compensatie: ze willen hun inleg terug. Ze hadden erop gerekend dat ze hun inzet in enkele dagen zouden verdubbelen, zelfs verdriedubbelen. Maar het is halvering geworden.

Hun vraag heeft iets ridicuuls. Wisten ze dan niet dat aandelen risico kapitaal zijn? Waren ze vergeten dat aandelenkoersen niet alleen kunnen stijgen, maar ook dalen? Elke weldenkende mens had begrepen dat Nina Brink lucht verkocht (gratis internettoegang, maar is dat niet hetzelfde?) en dat lucht, zelfs in het dichtbevolkte Nederland, voorlopig nauwelijks een stuiver waard is. Maar liever dan in eigen boezem te kijken, keerde de op hol geslagen meute beleggers zich tegen de vrouw die hen het winnende lot beloofd had.

Het was een makkelijk slachtoffer, Nina Brink. In haar haast om haar eigen stukje vluchtige lucht een vastere vorm te geven, had ze, net voor de beursgang tegen 43 euro, haar belang in World Online grotendeels verkocht. Voor maar 6 euro per aandeel (het leverde haar niettemin een goeie 3,6 miljard frank op). Geen misdrijf natuurlijk. Maar ze verzuimde deze transactie in het prospectus, gepubliceerd naar aanleiding van de beursgang, te vermelden. ,,Nina Brink heeft ons misleid. Een essentieel stukje informatie stond niet in het prospectus'', briesen de beleggers nu.

Zou het een verschil hebben gemaakt? In de goldrush bij de beursintroductie van World Online op 17 maart was niemand geïnteresseerd in het prospectus. Het kwam erop aan zo snel mogelijk zoveel mogelijk aandelen te bemachtigen. Het 175-bladzijden tellende prospectus lezen was tijdverlies. De uitgifte van bijna 120 miljard frank was al overtekend voor het document goed en wel beschikbaar was. Pas toen duidelijk was geworden dat een belegging in World Online waarde vernietigde in plaats van creëerde, begonnen de kersverse aandeelhouders van het internetbedrijf zich voor het prospectus te interesseren.

Hebben de beleggers schade geleden? Ongetwijfeld. Al moet een en ander toch worden gerelativeerd. Het aandeel staat pas een maand op de beurs. Wie zegt dat World Online tegen het einde van het jaar niet opnieuw rond 43 euro, of hoger, noteert? Maar geduld is een eigenschap die de verwende beleggers niet meer hebben. Heeft Nina Brink een fout begaan door informatie te verzwijgen? Natuurlijk. Het was dom van haar om geen klaarheid te verschaffen over de verkoop van haar aandelen. Maar is er een oorzakelijk verband tussen de fout en de schade? Neen. Er is dan ook geen reden om de ,,gedupeerde'' beleggers een compensatie toe te kennen. Ze hebben het, verblind door hun hebzucht, uiteindelijk alleen aan zichzelf te wijten. ,,Iedereen rijk''? Een leuke titel voor een film. Maar in het echte leven gaat het er anders aan toe. De beurs is een spel met winnaars én verliezers. Het kan geen kwaad dat beleggers daar even aan worden herinnerd.