BRUSSEL -- Aanvankelijk kon je nog denken dat het een gril was van de commerciële jongens om beleggingsfondsen te verkopen die ze aan de straatstenen niet meer kwijt geraken. Maar als iedereen dezelfde boodschap herhaalt, moet er toch iets van kloppen. Is Azië echt het beloofde land voor de beleggers?

Veel beleggers hebben een selectief geheugen: de tegenslagen blijven hun vaak langer bij dan de successen. Dat verklaart grotendeels de terughoudendheid voor beleggingen in groeimarkten zoals Azië, zegt de portefeuillebeheerder Jan Boudewijns van Dexia Asset Management.

Eind jaren tachtig, begin jaren negentig werd er ook heel wat reclame gemaakt voor beleggingen in groeimarkten als Azië en Latijns-Amerika. ,,Maar de euforie werd in 1993-'94 gevolgd door de tequila-crisis in Mexico, en in 1997-'98 door de Aziatische crisis en de roebelcrisis.'' Veel westerse beleggers, die begin de jaren negentig in Aziatische fondsen hadden belegd omdat dat nu eenmaal het continent van de toekomst was, verloren door al die crisissen het grootste deel van hun inzet.

En waarom zou het deze keer anders zijn? Op het eerste gezicht lijkt er in het Verre Oosten immers niet zo veel veranderd. Japan, de lokale economische grootmacht, is wat aan de beterhand, maar spectaculair is de groei er niet. En de rest van de regio -- zeker het veelbesproken China -- moet het nog altijd vooral hebben van lage lonen en export naar het westen. Niet echt stevige fundamenten voor een duurzame interne groei.

Toch moet je een onderscheid maken tussen tijdelijke tegenslagen waar elke economie wel eens mee te kampen heeft -- zoals de Aziatische crisis -- en de meer fundamentele langetermijntrend. Die laatste speelt duidelijk in het voordeel van Azië, met zijn immer toenemende bevolking en zijn gezonde (jonge) demografische structuur.

Bovendien, zegt men bij Dexia en bij het beurshuis Petercam, liggen de macro-economische kaarten helemaal anders dan tijdens het vorige decennium. De Aziatische beurzen zijn niet over-, maar ondergewaardeerd in vergelijking met het Westen; de Aziatische munten lopen niet meer het risico om te dalen tegenover de dollar, integendeel zelfs; en zowel het financiële als het politieke systeem zijn sterk verstevigd dankzij structurele hervormingen die de voorbije jaren werden doorgevoerd.

Een onmiskenbare trend, die door de crisisjaren in het Westen extra duidelijk is geworden, is dat het Verre Oosten steeds meer industriële taken van het Westen overneemt. China en de rest van de regio zijn aan het uitgroeien tot de ,,werkplaats van de wereld'', zo drukt de hoofdeconoom Frank Lierman van Dexia het uit.

Maar dat is niet alles, merkt zijn collega Geert Noels van Petercam op: ook de dienstensector is, in het kielzog van de industrie, massaal aan het delokaliseren -- getuige de duizenden jobs die er elke maand bijkomen in Indiase call centers. Kortom, het Verre Oosten is de fundamenten aan het leggen om een groot deel van de economische rol van Europa en de Verenigde Staten over te nemen.

Dat Amerika zich vandaag nog de ,,locomotief van de wereldeconomie'' kan noemen, komt in grote mate doordat het land boven zijn stand leeft. De overheid en de bevolking moeten zich zwaar in de schulden steken om hun uitgaven te financieren -- de Verenigde Staten slorpten vorig jaar liefst driekwart van het wereldwijde spaarvolume op, blijkt uit cijfers van het IMF.

Wie financiert die schuldenberg? Vooral Europa en Japan, maar -- verrassend -- ook de Aziatische groeilanden. Als je Hongkong meetelt, financierde China vorig jaar bijna 10 procent van de Amerikaanse kapitaalbehoefte! Wie nog dacht dat China een natie is van armoedzaaiers, moet dat beeld dus dringend bijstellen.

Het enige waar de regio nog behoefte aan heeft om de economische cirkel rond te maken, is een voldoende mate van binnenlandse consumptie, om minder afhankelijk te worden van de conjunctuur in de westerse exportmarkten. Dat vereist dat de Aziatische landen hun kapitaalreserves in eigen land investeren in plaats van in Amerikaans schuldpapier. Het is evenwel een delicate evenwichtsoefening, want het zou ook betekenen dat de dollarkoers als een baksteen omlaag valt.

  • Dexia biedt twee fondsen aan die wereldwijd beleggen in groeimarkten (Dexia Equities L Emerging Markets en Dexia Invest Emerging Markets).
  • Petercam komt dezer dagen op de markt met een nieuw Azië-fonds, dat geadviseerd wordt door de Singaporese vermogensbeheerder Chartered Asset Management. De naam van het fonds is PAM (L) Equities Asia Growth.