BRUSSEL -- De Gentse voedingsgroep Ter Beke lijkt de weg naar winstgevendheid te hebben teruggevonden: het verlies van 21 miljoen frank in 1999 werd omgebogen in een winst van 159 miljoen frank. Lijkt, want de vooruitzichten voor dit jaar zien er alweer somber uit.

Een kapitaalverhoging, een nieuwe topman, nieuwe markten. De vers- tot vleeswarengroep Ter Beke deed vorig jaar alles om de zwarte bladzijde van 1999 om te draaien. Met resultaat. De resultatenrekening werd opnieuw in zwarte cijfers geschreven. De courante nettowinst tikte af op 159 miljoen frank. Ook de kasstroom en de bedrijfswinst stegen spectaculair.

Maar dé echte operationele ommekeer was het nog niet. Het jaar 2000 was begonnen met een zwaar geteisterd omzetcijfer. Slechts 1,3 procent van het verlies (15 procent) werd ingehaald. De dioxinecrisis blijft het Gentse bedrijf achtervolgen. In twee belangrijke markten, Frankrijk en Duitsland, is het herstel nog ver weg. ,,Duitsland is bijna voorgoed verloren'', zegt Johnny Thijs, sinds een half jaar de nieuwe nummer 1 van het bedrijf. ,,Interessante nieuwe markten zoals Spanje en Ierland kunnen dat niet compenseren. Het is duidelijk een werk van lange adem. We hebben tijd nodig. In Frankrijk bijvoorbeeld zien we de zaken op termijn in gunstige zin ontwikkelen.''

Maar de eerste maanden van het jaar 2001 geven een eerder somber beeld. Het komt er vooral op aan, zegt Thijs, de rode cijfers te vermijden. ,,De prijs van de grondstoffen is spectaculair gestegen. We hebben onze prijzen ook verhoogd, al twee keer in een half jaar tijd. En we zullen ze opnieuw verhogen. Maar in de tussentijd verliezen we telkens geld.'' Zodra de varkensprijs -- de belangrijkste kostenfactor -- zich wat stabiliseert, worden de marges weer opgekrikt. ,,Dat gebeurt haast vanzelf''.

Over de beloofde schadevergoeding voor het dioxineleed klinkt het zelfs bitter. ,,Er is nog geen procent van onze totale schade vergoed.'' Die bedroeg in 1999 liefst 4,5 miljard frank. ,,We zijn bitter, ja, omdat de ministers altijd roepen de schade in essentie is terugbetaald. Welnu, bij ons dus niet.'' Thijs hoopt nog wat uit de brand te kunnen slepen in de vorm van compensatie van de vernietigde voorraden. ,,Maar ik maak mij geen illusies.''

In 2000 kregen de aandeelhouders opnieuw uitzicht op een dividend. Al wordt dat wel in aandelen uitgekeerd. Per 32 stuks krijgt de eigenaar van Ter Beke-aandelen er één nieuw aandeel bij: een vorm van kapitaalverhoging dus.

Ter Beke wil het geld liever gebruiken voor externe groei. Al wil Thijs niet overhaast tewerkgaan. ,,We hebben in het verleden al veel geleerd. Goede aanwervingen gaan niet per definitie samen met goede merken. Je moet ook kijken naar de mensen, je portefeuille.'' Op de Franse markt ziet Thijs mogelijkheden. Al wil of kan hij die niet concretiseren.