BRUSSEL -- ,,Heather Mills, de vrouw van de ex-Beatle Paul McCartney, is zwanger. Dat heeft een woordvoerder van het echtpaar gemeld. Het kind wordt nog dit jaar geboren. Mills en McCartney zijn zeer gelukkig met het nieuws.'' Dat lazen we een week geleden in deze krant.

Wees gerust, de centen van Sir Paul gaan we niet tellen. Dat zou ons niet alleen te ver leiden, maar ook te veel tijd kosten. De Britse krant Sunday Times heeft dat eind april al in onze plaats gedaan. McCartney's fortuin wordt geraamd op 1,125 miljard euro, een kleine 75 miljoen meer dan het jaar voordien.

In een wat minder ernstige krant lezen we dat de kinderen uit het eerste huwelijk van McCartney, met Linda Eastwood, niet goed weten of ze nu echt gelukkig moeten zijn met de blijde boodschap van hun vader. Sir Paul heeft drie volwassen kinderen en een stiefdochter, uit een eerste huwelijk van Linda zaliger.

Hoe het in Groot-Brittannië zit, weten we niet, maar als McCartney een Belg was, zouden de vier kinderen alle reden hebben om financieel wat minder gelukkig te zijn. De baby heeft meteen recht op een zesde van het fortuin van Macca, net als zijn volwassen halfbroers en -zussen. Voor vader besloot nog eens vader te worden, hadden zij elk recht op een vijfde. Bij een fortuin als dat van Sir Paul maakt dat een verschil van net geen 40 miljoen euro. Slik.

Maar het bericht over het nieuwe vaderschap van Sir Paul bracht ons ook, meer in het algemeen dan, de recente publicatie in eigen land in herinnering van de ,,wet-Valkeniers''. Die creëert voor mensen die een tweede keer trouwen de mogelijkheid om het erfrecht van de langstlevende wat in te perken, zodat de kinderen uit het vorige huwelijk niet worden benadeeld.

Volgens Jef Valkeniers, die het wetsvoorstel indiende, zijn er ,,enorm veel mensen die ervoor terugdeinzen opnieuw te trouwen omdat ze bang zijn voor ruzie met hun kinderen''.

Het erfrecht beschermt immers de langstlevende echtgenoot. Die heeft recht op het vruchtgebruik van de volledige erfenis. In de praktijk kan dat wel teruggebracht worden tot de helft, met als minimum het vruchtgebruik van de gezinswoning en de meubels, zelfs als die combinatie meer waard is dan de helft van de erfenis.

Het vruchtgebruik is het recht om een goed tijdelijk te gebruiken of er de ,,vruchten'' (meestal rente, dividenden en dergelijke) van te genieten, zonder er eigenaar van te zijn.

Daartegenover staat de naakte eigendom die het bezit van iets inhoudt, zonder er echter gebruik van te mogen maken of van de ,,vruchten'' te genieten. Vruchtgebruik en naakte eigendom samen vormen de volle eigendom.

Kinderen erven van de eerst overledene van hun ouders dus vaak de naakte eigendom van de ouderlijke woning, waarvan vader of moeder het vruchtgebruik behoudt tot aan zijn of haar dood. Daarmee wil de overheid vermijden dat oude mensen plots door hun eigen kinderen uit hun huis worden gezet omdat die het bijvoorbeeld willen verkopen.

Maar met een leeftijdsverschil als dat tussen McCartney en Mills -- Sir Paul is 25 jaar ouder dan Heather -- is de kans bijzonder groot dat de kinderen uit een eerste huwelijk nog heel wat jaartjes zullen moeten wachten voor ze de hand kunnen leggen op de tweede helft van vaders fortuin.

Al die tijd kan de jonge weduwe de intresten innen op de kasbons, de coupons knippen van de aandelen, hier en daar de huuropbrengsten van huizen innen en in de familiewoning blijven resideren, met het nieuwe halfbroertje of -zusje.

Tot voor kort kon van die regel enkel worden afgeweken door middel van een testament. Daarin kon de nieuwe partner gedeeltelijk of geheel onterfd worden, ten voordele van de eigen kinderen. Maar zo'n testament kan eenzijdig worden herroepen en kan in de praktijk worden aangevochten door de langstlevende partner.

De wet-Valkeniers, die precies twee weken geleden in het Staatsblad werd gepubliceerd, verandert niets aan het gewone erfrecht van de langstlevende, maar zorgt ervoor dat de mate waarin de erfrechten van de nieuwe partner beperkt worden ten voordele van kinderen uit een vorig huwelijk, vastgelegd kan worden in een huwelijkscontract.

Zo'n contract kan enkel gewijzigd worden als beide partners ermee instemmen. En het kan na de dood van een van de ondertekenaars niet aangevochten worden door de overlevende. Een hele geruststelling voor kinderen in geldnood. De wet bepaalt wel dat de overlevende partner nooit minder mag krijgen dan het vruchtgebruik van de gezinswoning en van de meubelen erin.