BERN (reuters) -- Zwitserland is bereid een belasting in te voeren op de opbrengst van spaargeld dat inwoners van de Europese Unie (EU) in de Alpenstaat beleggen. ,,Het is de eerste keer in de wereldgeschiedenis'', zegt minister van Economische Zaken Pascal Couchepin, ,,dat een land dat zich niet in de invloedssfeer van een koloniale mogendheid bevindt, zo'n belasting vrijwillig invoert''.

In een gesprek met het persbureau Reuters maakt Couchepin duidelijk dat dit voor Zwitserland een zeer verregaand voorstel is, ,,waar de Europese Unie heel verheugd op moet reageren''. De Unie geeft er de voorkeur aan dat Zwitserland zou aansluiten bij het netwerk van informatieverstrekking over buitenlandse banktegoeden van EU-burgers. Maar ,,evenwaardige maatregelen'' zullen ook overwogen worden.

Zwitserland heeft er steeds een punt van gemaakt dat gegevens over de deposito's van een klant confidentieel zijn. Aan het bankgeheim -- het handelsmerk van de financiële sector in het land -- kan niet worden geraakt. Daarom stelt Zwitserland voor roerende voorheffing af te houden op spaaropbrengsten van EU-burgers en die opbrengsten door te storten aan de betrokken landen.

De zaak zal morgen dinsdag worden besproken op een vergadering van de Europese minister van Financiën en hun collega's van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA) die Zwitserland, Noorwegen, IJsland en Liechtenstein groepeert.

,,Belastingontwijking bestrijden is een legitieme doelstelling van de Europese Unie'', vindt Couchepin. ,,Als wij een manier vinden om de landen van de Europese Unie de belasting door te spelen op spaargelden die ons door hun burgers worden toevertrouwd, dan komen wij tegemoet aan die legitieme doelstelling.'' Met andere woorden, zegt Couchepin, als het de bedoeling van de Europese Unie is om de ontdoken belastingen te recupereren moeten de maatregelen die morgen op tafel liggen volstaan. Als het de bedoeling is fiscale vluchtelingen te ,,pakken'' en te bestraffen, zijn de Europese landen bij Zwitserland aan het verkeerde adres. Belastingontwijking is in Zwitserland niet strafbaar.

Couchepin is ervan overtuigd dat de Europese Unie het Zwitserse voorstel een aanvaardbaar alternatief zal vinden. De Unie heeft immers al een akkoord met Luxemburg en Oostenrijk voor een soortgelijke belasting, weliswaar maar voor een periode van zeven jaar, waarna ook identiteitsgegevens zullen worden uitgewisseld. Maar die tweede fase hebben beide landen afhankelijk gemaakt van de akkoorden die bereikt kunnen worden met ,,concurrerende'' belastingparadijzen zoals Zwitserland, Monaco, de Kanaaleilanden, Liechtenstein,... Waarnemers verwachten dat de onderhandelingen moeizaam zullen verlopen. De kans is immers klein dat Luxemburg en Oostenrijk bereid zijn hun bankgeheim binnen zeven jaar op te geven als Zwitserland dat niet doet. Bovendien kan er voor Zwitserland pas onderhandeld worden als de bestaande bilaterale akkoorden, die de economische banden tussen Zwitserland en de Unie versterken, door alle EU-lidstaten worden geratificeerd.

,,Er kan geen sprake zijn van een nieuw akkoord'', zegt Couchepin, ,,als de al bestaande overeenkomsten niet eerst effectief worden.''

Het mandaat van de Europese Commissie voor onderhandelingen met derde landen werd dik twee weken geleden in zijn finale vorm gegoten. Zwitserland hoopt binnen twee maanden evenver te staan. Pas dan kunnen de onderhandelingen formeel beginnen.

Sinds de terreuraanslagen van 11 september tegen de Verenigde Staten staat Zwitserland onder verhoogde druk om zijn bankgeheim op te heffen. Maar volgens Couchepin heeft dat geheim niets te maken met het verbergen of opvangen van terroristen en misdadigers. ,,Wij zijn ervan overtuigd'', zegt Couchepin in zijn gesprek met Reuters , ,,dat Zwitserland het bewijs kan leveren dat hoge ethische normen kunnen samengaan met een bankgeheim en met een performante financiële sector.''

Een derde van het kapitaal dat op deze aarde belegd wordt buiten het land waar de eigenaar ervan belastingen moet betalen, vindt zijn weg naar Zwitserland. Het bankgeheim is daarbij een van de belangrijkste aantrekkingspolen. Zo kon de Alpenstaat een financiële sector uitbouwen die goed is voor vele biljoenen euro (vele duizenden miljarden frank).