Wat gaat er gebeuren met het media-imperium van Silvio Berlusconi, naar alle waarschijnlijkheid Italiës rijkste burger? Niemand die het weet. Het gonst van geruchten over een mogelijke overname. De naam van de Australische mediatycoon Rupert Murdoch is gevallen, die van de Britse krantengroep Pearson (onder meer The Financial Times) ook.

Beiden lieten gisteren weten geen interesse te hebben. Berlusconi van zijn kant zegt dat het eerder een zaak is van zijn kinderen.

De kwestie is nochans brandend actueel, al heeft ze weinig met economische argumenten te maken. Berlusconi is namelijk de gedoodverfde winnaar van de parlementsverkiezingen in het land van de laars. De tentakels van Berlusconi's imperium reiken zo ver, dat belangenvermenging haast een zekerheid is. Zijn drie nationale televisiekanalen -- er zijn er acht in Italië -- zijn goed voor de helft van de kijkcijfers. Mediaset, de holding die alle mediabelangen van Berlusconi overkoepelt, staat ook voor een niet onaanzienlijk gedeelte van de (rechtse) opiniepers.

De discussie is even oud als Berlusconi's politieke carrière. Die duurt inmiddels al bijna tien jaar. Alles wees erop dat hij er ook dit keer tussenuit zou glippen. Tot het Britse zakenblad The Economist zich ermee bemoeide.

Het artikel dat vorige week verscheen, liet geen ruimte voor twijfel. Alleen al de titel was veelzeggend: ,,Waarom Silvio Berlusconi onwaardig is premier te worden van Italië''. ,,In elke democratie die zichzelf respecteert, zou het ondenkbaar zijn dat een man die op het punt staat premier te worden, recentelijk het voorwerp is geweest van een gerechtelijk onderzoek naar onder meer medeplichtigheid in moord, witwasserij, belastingontduiking, banden met de maffia...''

Acht pagina's lang ontleedde het tijdschrift haarfijn in welke duistere zaken Berlusconi wel verwikkeld is. Er lopen momenteel nog zeven rechtszaken tegen de man. The Economist kon bij zijn onderzoek geheime documenten van het Italiaanse gerecht inkijken.

Rechts Italië reageerde furieus. Het gewraakte artikel was een bewuste aanval van ,,trotskistische minderheden'' en een ,,communistisch complot''. Vreemde aantijgingen tegen een blad dat er economisch bijzonder liberale principes op nahoudt. De buitenlandse pers schaarde zich achter het Britse instituut, wat op zijn beurt weer in dank werd aangenomen door de zogeheten Olijfboom, de coalitie van de linkse partijen in Italië.

Berlusconi zei gisteren tijdens een gesprek met de Rai, de Italiaanse staatstelevisie, en dus op papier neutraal, dat een verkoop van zijn televisiebelangen eigenlijk niet zijn beslissing is. Het hangt eerder af van zijn zoon Piersilvio, de vice-voorzitter van Mediaset, en van zijn dochter Marina, de vice-voorzitter van Fininvest, het belangrijkste investeringsvehikkel voor de andere familiale belangen. Eén ding kon hij wel zeggen: ze zullen hun beslissing nemen voor de verkiezingen op 13 mei.

  • Deze rubriek belicht dagelijks een bedrijf dat in het nieuws staat.