Monique Talbert is een Franse ondernemer die een tweeledige dienst heeft opgezet om zowel kantoorbedienden als langdurig werklozen te helpen.

Je zou denken dat er in La Défense geen tekort is aan diensten voor werknemers. La Défense is immers de zakenwijk aan de rand van Parijs, waar je winkels vindt waar je voor alles terechtkunt, van het herstellen van je schoenen tot manicure. Maar als je een drukke baan hebt, ben je soms niet in staat of heb je geen zin om je kantoor te verlaten voor een dagelijks karwei.

Monique Talbert is een ondernemer met zin voor liefdadigheid. Zij zag het gat in de markt en begon een dienst die aan de mensen in de wijk die aan hun bureau zijn gebonden, hulp biedt en langdurig werklozen werk bezorgt.

Mevrouw Talbert is 42 en hoogleraar in de psychologie aan de universiteit van Marne La Vallée. Ze werkte haar eigen werkloosheidsplan uit toen ze merkte dat de overheidsplannen tekort schoten.

Ze sprak in 1990 met grote bedrijven over een ,,klussendienst'' die de werknemers in grote bedrijven zou helpen en een hand zou reiken aan mensen die moeite hadden om in het arbeidsproces te worden opgenomen. In 1993 ging Elf Aquitaine, de Franse oliegroep, ermee akkoord om aan zo'n dienst deel te nemen.

Elf heeft al heel lang programma's lopen voor jonge werknemers, maar het bedrijf had nog nooit deelgenomen aan een werklozenprogramma. Talbert had gesprekken met de human resources manager en hogere kaderleden van Elf en kreeg in het bedrijf een kantoor met een computer, telefoon en toegang tot het interne communicatienetwerk van Elf. Daarmee gewapend zette ze het Service, Emploi, Solidarité- kantoor (SES) op. Ze legde haar visie op een partnership tussen de werknemers en de werklozen voor aan het personeel van Elf, en gelukkig waren die gewonnen voor het idee.

Werknemers die nu gebruik willen maken van de dienst, betalen een jaarlijks abonnementsgeld van 100 Franse frank (600 frank), plus een bedrag per dienst waarvan gebruik wordt gemaakt.

De service gaat van het ophalen van kleren bij de stomerij tot strijken en boodschappen doen. Marie Josephine Fratta is een van de werknemers van Talbert. Zij zorgt voor het strijken en ze brengt kleren naar een plaatselijke stomerij. Fratta heeft vroeger in de Parijse couture gewerkt en ze kan designkleren verstellen voor een fractie van wat een ervaren naaister in Parijs zou vragen.

De werknemers van SES zorgen ook voor de bureaucratische taken die in Frankrijk zoveel tijd opslorpen. Zo halen ze de carte grise (het inschrijvingsbewijs van een auto) op, laten ze een rijbewijs vernieuwen of schuiven ze aan in het postkantoor. De SES, die geleid wordt door Blaise Ahouanpchede, haalt ook groenten op voor 100 Franse frank en neemt op verzoek speciale opdrachten aan.

Vanuit het standpunt van Elf bekeken heeft het personeel een nuttig voordeel gekregen, zonder dat het aan het bedrijf veel heeft gekost of dat er een hoog risico mee gemoeid is. Ren Pericelli van de human resources-afdeling van Elf zegt dat het bedrijf aan SES ,,een beetje olie'' heeft gegeven... en toen tegen Talbert heeft gezegd: 'dit is onze bijdrage en nu moet jij maar zorgen dat het werkt'.''

Maar voor Talbert is de bijdrage van Elf cruciaal geweest, omdat het bedrijf haar de toegang heeft geboden tot 3.500 werknemers. Fratta wijst erop dat ze wel een naaiateliertje kon opzetten bij haar in de buurt, maar dat ze het zich nooit had kunnen permitteren om op zo'n ideale locatie te beginnen.

Voor de werknemers van Elf, zoals Michèle Rainier, is de dienst meer dan een gemakkelijke manier om haar strijkwerk gedaan te krijgen. ,,Ik rij met het openbaar vervoer, en iedere dag zijn er 'werklozen' die me om geld vragen. Maar als ik ze geld geef, zie ik daar nooit het resultaat van. Hier kan ik echt zien dat er iets wordt opgebouwd.''

Het personeel ontwikkelt ook een band met de langdurig werklozen die ze via SES leren kennen. Volgens Talbert zit ongeveer 10 procent van de werknemers van Elf nu in het programma. Onlangs heeft de ondernemingsraad van de afdeling Exploratie-Productie van Elf Talbert uit een financiële crisis geholpen door de leden voor 50 Franse frank cheques aan te bieden van 100 Franse frank, te ruilen voor diensten van SES.

Nu het concurrerende oliebedrijf TotalFina Elf overneemt, hoopt Talbert dat ze haar onderneming zullen aanvaarden en haar de kans zullen bieden om in hun gebouwen ook actief te worden. Haar succes bij Elf heeft al de aandacht getrokken van de Vivendi Foundation die wordt beheerd door de milieudiensten- en communicatiegroep.

Zij hebben haar een subsidie toegekend om een bestelwagen te kopen waarmee kaderleden naar de luchthaven zullen worden gereden en boodschappen zullen worden gedaan.

Door de contacten die Talbert bij Vivendi heeft, heeft ze een gelijksoortig programma kunnen uitwerken voor Cegetal, de telecompoot van Vivendi. In het gebouw van Cegetal heeft ze een kantoor op de achttiende verdieping. Talbert heeft nu twee torens binnen en ze is van plan om de rest van La Défense te veroveren.

© The Financial Times