Het nakende faillissement van de nationale luchtvaartmaatschappij, Sabena, en het bijhorende verlies van duizenden banen veroorzaakt merkwaardig genoeg nauwelijks rimpels in het politieke landschap. In de Wetstraat zijn ze dezer dagen vooral bezig met wat in dure woorden herverkaveling of partijvernieuwing heet, maar wat meer weg heeft van oudmodische overloperij.

Bij de -- toegegeven, dramatische -- sluiting van Renault in Vilvoorde in 1997 stonden de politici van dit land, van alle kleuren en standen, op de eerste rij om hun verontwaardiging over het optreden van de Franse autofabrikant uit te roepen.

Nu de doodsstrijd van Sabena bijna is afgelopen, heerst alleen politieke stilte. Binnen de paars-groene coalitie durft niemand iets over het debacle kwijt. Van groenen en socialisten zou je in dergelijk dossier (sociaal) vuurwerk verwachten. Maar SP en PS, Agalev en Ecolo zwijgen als vermoord. Geen communiqués, geen dringende persconferenties, geen overhaaste ministerraden, geen bijeenkomsten van parlement of partijbestuur.

Alsof Sabena al niet meer bestaat. Of nooit bestaan heeft.