BRUSSEL -- ,,Hallo, mijn naam is Andrew Ogbeni, de manager van het departement Kredieten en buitenlandse facturen van de Nigeriaanse Ontwikkelingsbank. Ik schrijf u in verband met een buitenlandse klant van mijn bank -- rekeningnummer 14-255-2004/utb/t -- die is omgekomen bij het ongeval met de Koreaanse Airbus op 6 augustus 1997.''

Als iemand ons een e-mail stuurt, en erbij vermeldt dat hij ons dringend probeert te bereiken, trekt dat uiteraard de aandacht. We openen het bericht en lezen de inleiding van mr. Ogbeni. Kreun, de Nigeriaanse netwerken slaan weer toe.

Een heel pak collega's vonden het bericht in hun elektronische brievenbus. Zelfs de hoofdredacteur werd niet gespaard. Daarom nog maar eens uitleggen waarom je op dit soort brieven niet mag ingaan. Je weet maar nooit.

Opvallend bij deze brief is dat hij vol Engelse taalfouten staat. Meestal is dat niet het geval. ,,Sinds het overlijden van onze klant heb ik persoonlijk zijn rekening beheerd en geprobeerd zijn nabestaanden te verwittigen. Maar nog steeds is niemand de 20,5 miljoen dollar komen opeisen die op de rekening prijkt.''

Het vervolg van de brief is nogal verward. Ogbeni wijst erop dat de Nigeriaanse wetgeving rekeningen bevriest waarop vier jaar lang geen verrichtingen uitgevoerd zijn. Blijkbaar kan de man niet goed tellen, want sinds het ongeval met vlucht 801 zijn bijna vijf jaar verstreken.

Maar goed. Ogbeni stelt min of meer voor om ons te doen doorgaan voor een erfgenaam van de verongelukte man -- hij is zo handig 's mans naam te verzwijgen totdat hij weet wie reageert -- en biedt in ruil daarvoor een kwart van het vermogen aan. Vermoedelijk strijkt hij zelf de rest op. Schriftvervalsing dus, in ruil voor 5 miljoen dollar (5,6 miljoen euro).

In vergelijking met eerdere Nigeriaanse brieven die op ons bureau belandden, is dit een heel stuntelig voorstel. Wie dit niet doorziet, en niet beseft dat hierop ingaan een duik in een wespennest betekent, is wel bijzonder naïef. Maar sommige beleggers vragen echt om bedrogen te worden.

Al eens belegd in een sinaasappelplantage in Zuid-Amerika? Gewoon een paar duizend euro -- of liever nog, een paar tienduizend -- investeren en wachten op de oogst. Die komt een halfjaar later en levert u minstens honderd procent winst op. Vanaf dan is het elk jaar kassa. Zo eenvoudig is dat. Nooit geprobeerd? Gelukkig maar, want de plantage werd enkele maanden geleden door een storm getroffen en uw investering zou letterlijk weggeveegd zijn, net als het jaar voordien, en het jaar daarvoor...

Wie trapt er nu in zo'n duistere zaak als een Zuid-Amerikaanse plantage? Hetzelfde soort mensen allicht dat vijftien jaar geleden gronden kocht in de Verenigde Staten. Bouwgronden? Ja, ja. Maar wel nogal drassig, want ze lagen ten noorden van Florida, in de Everglades. Kaaimannen en muggenzwermen als buren in een eerder vochtige omgeving.

Ook Nigeriaanse netwerken duiken al meer dan vijftien jaar met de regelmaat van een klok op. Het mechanisme werd ontwikkeld door fraudeurs die naar eigen zeggen in Nigeria wonen, vandaar de benaming. Het systeem kan gebruikt worden vanuit om het even welk land waar beperkingen gelden voor de uitvoer van kapitaal.

Potentiële slachtoffers krijgen een brief of een fax -- tegenwoordig dus ook e-mail -- waarin meestal hun medewerking wordt gevraagd voor het wegsluizen van eerlijk verdiend geld dat door de strenge wisselcontroles geblokkeerd zit in een land zoals bijvoorbeeld Nigeria. De initiatiefnemers vragen om nepfacturen op te stellen en de daarop vermelde bedragen te innen op een Belgische rekening.

In ruil voor hun hulp wordt de investeerders een aanzienlijk commissieloon aangeboden -- vaak 20 of 30 procent van het bedrag, soms zelfs nog meer. Spaarders die toehappen, wordt dan gevraagd bepaalde kosten voor te schieten. Zodra ze dat hebben gedaan, wordt het stil aan de andere kant van de faxlijn of internetverbinding.

Doorgaans werken de Nigerianen dus gesofistikeerder. Nu is het verhaaltje over het slachtoffer van de vliegtuigramp wel erg doorzichtig. Maar dan nog is er ons geen enkele techniek bekend die de proef van het gezond verstand langer dan enkele minuten doorstaat.

Beeldt u zich even in dat u op het jongste Nigeriaanse voorstel ingaat. Zodra u op de formulieren van de ,,Nigeriaanse Ontwikkelingsbank'' een valse identiteit hebt ingevuld kunt u gechanteerd worden als schriftvervalser. Bovendien zal er wel ergens zogenaamd iets mislopen, waardoor u bepaalde kosten ,,even'' zult moeten voorschieten. Een paar tienduizend euro, om enkele dagen later meer dan 5 miljoen euro in handen te krijgen. En als u betaalt, is dat het laatste dat u ooit van de tegenpartij verneemt.