GOYA EN BURDEOS. Spaanse schilder in ballingschap


DE Franco-dictatuur veroorzaakte bij de Spaanse cineast Carlos Saura een stevige creatieve opwelling. In de jaren zeventig was hij een van de toonaangevende Spaanse cineasten, maar nadien namen anderen die plaats in, hoewel hij onverminderd bleef filmen. Zijn films veranderden van karakter.

De bruisende verbeelding maakte plaats voor een esthetiserende houding, denk maar aan de vele dansfilms die hij sindsdien maakte: Bodas de sangre (1981), Carmen (1983), El Amor brujo (1986), Flamenco (1995), en laatst nog Tango (1998).



Ook in zijn jongste film Goya en Burdeos (Goya in Bordeaux) wordt flink wat gedanst; zelfs de castagnetten worden uit de kast gehaald. Maar er is ook een politiek tintje: ...

Niet te missen