De stervende vader van Joe Fiorito

Heethoofdige spaghettivreters


De dood van zijn vader inspireerde de Canadese journalist Joe Fiorito (1948), Italiaans immigrantenzoon van de derde generatie, tot zijn eerste roman. De titel, Hoe dichter bij ons sterven, ontleende hij aan een regel van Joseph Brodsky: ,,Hoe meer we ons herinneren, hoe dichter we wellicht bij ons sterven zijn.'' De roman is een autobiografisch relaas van het type ,,waar gebeurd'' (de omslagfoto uit het familiearchief onderstreept dat nog eens), maar Fiorito heeft zichtbaar zijn best gedaan om dat in de vorm van een roman te gieten. De eenentwintig hoofdstukken corresponderen met de eenentwintig laatste dagen van zijn vader, met de nachten die hij aan diens sterfbed doorbrengt en de dagen waarin hij zich in het ouderlijk huis of wandelend door zijn geboortestadje dingen van vroeger herinnert.

De bijna tachtigjarige vader zit vol kanker. Heel sober en nauwgezet registreert de zoon het aftakelingsproces. Dat zijn aangrijpende passages. De zoon duidt zijn angstvolle morfinehallucinaties en lengt ...

Niet te missen