Trou Moet Blycken

Komrij over de gedichten van Martinus Nijhoff. Deze week

Florentijns Jongensportret

Olijf-ovaal, met van de olijf ook mee de

steenharde koelte, zijn gelaat; zijn ogen,

de twee juwelen, in hun dunne bogen

ver uit elkander glanzend losgesneden.

Zijn haar, aanhoudend als door wind bewogen,

vertrouwt zijn oor iets toe, iets waar beneden

zijn mond, zijn meisjesmond, om lacht; geen tweede

dauw heeft ooit druiven als zijn kin betogen.

Voor ú buigt de rivier zich door de stad;

voor ú, in wijn en brood, stremt de natuur

haar zware stroom; en 't is alleen opdat

gij zorgloos ...

Niet te missen