Het gebeurt zeer vaak dat verloofden geruime tijd voor hun geplande huwelijksdag allerlei bestellingen plaatsen. Ze leggen de feestzaal vast, reserveren een ceremoniemeester, bestellen een trouwjapon, kopen meubelen enzovoort. Als er dan uiteindelijk toch nog een kink in de kabel komt, dient het jonge ex-paar dit allemaal weer af te zeggen. Maar kan dat nog zonder kosten? Of kunnen de handelaars in kwestie eisen dat u toch de integrale factuur betaalt?

Het principe hier is vrij eenvoudig. Bij een mogelijke verbreking van de verloving, blijven al deze contracten in beginsel zonder meer bestaan. Het is dus niet omdat de vriend van uw dochter het bijvoorbeeld uitmaakte, dat u de trouwjurk niet meer dient af te nemen en dat niet meer moet betalen. Of dat u zich niet meer moet bekommeren om de bestelde meubelen. De handelaar kan er dus op staan dat het contract wordt nageleefd. U kan zich niet beroepen op zoiets als 'overmacht' om u dan alsnog aan de overeenkomst te kunnen onttrekken. Zelfs als u of dochter- of zoonlief geen enkele fout hadden aan de verbreking van de verloving.

Jan Roodhoofdt
©mc

Het beste wat u bij een verbreking van de verloving kan doen, is even de verschillende handelaars bellen om hen mee te delen wat het probleem is. Daarbij kan u hen vragen of ze niet bereid zijn het contract te annuleren. Werd het contract door de twee verloofden samen aangegaan, dan is het aangewezen dat u beiden aandringt op een annulatie. Hoe verder de huwelijksdatum nog ligt, hoe meer kans u hebt dat de handelaar in kwestie op uw verzoek ingaat.

Merkt u langs de andere kant van de lijn enige weerstand, stel dan voor een (beperkte) schadevergoeding te betalen. Mits natuurlijk het contract wordt geannuleerd.

Hou er rekening mee dat sommige handelaars wellicht moeilijker te overtuigen zijn dan andere. De bruidsmodewinkel die al een trouwjurk op maat liet maken, zal wellicht moeilijk te overtuigen zijn om een schadevergoeding te aanvaarden. Want aan wie raakt men de jurk nog kwijt... Zegt u daarentegen de zaal af zes maanden voor het feest zou plaatsvinden, dan is de kans niet gering dat de uitbater nog een andere klant kan vinden voor die avond en dat u er uiteindelijk goedkoop vanaf komt.

Bereikt u een akkoord, laat de handelaar de afspraak dan alleszins op papier bevestigen. Zo vermijdt u dat er later op wordt teruggekomen.

U merkt het dus : los van de emotioneel vaak lastige gevolgen van de verbreking, riskeert u ook nog op te draaien voor de financiële gevolgen van het uiteengaan.

Maar stel nu dat de schuld voor het uiteengaan duidelijk bij één van de verloofden ligt (omdat bijvoorbeeld iemand de andere bedroog), kan in dat geval van de ,,schuldige'' niet worden geëist dat hij of zij alle financiële gevolgen van de verbreking draagt? En dat de ,,onschuldige'' vrijuit gaat?

Zo eenvoudig ligt het niet. De handelaar zal de schadevergoeding alleszins eisen van zijn contractpartij. Hij trekt zich daarbij niets aan van wie al dan niet schuld draagt aan de verbreking. Voor haar japon zal dus de toekomstige bruid moeten betalen, voor de meubels diegene die de bestelbon ondertekende.

Als (ouder van de) ,,onschuldige'' verloofde zou u wel kunnen trachten de betaalde schadevergoeding terug te vorderen van diegene die de verloving verbrak. Maak u hieromtrent niet te veel illusies. Slechts zelden zal een dergelijke vordering succes kennen. U zou hiervoor moeten aantonen dat de verloofde een fout beging bij het verbreken van de verloving. En dat is allesbehalve gemakkelijk. Indien u er toch in slaagt zulke fout te bewijzen, kan u van diegene die de verloving verbrak, een vergoeding vragen voor de geleden materiële schade (bijvoorbeeld de schadevergoedingen) alsmede voor de morele schade.

Ten slotte kan worden opgemerkt dat, als de verloving wordt verbroken, de gewezen partners ook de geschenken die hen met het oog op het huwelijk werden gegeven, moeten teruggeven. Het betreft hier zowel de geschenken die in de onderlinge relatie tussen de partners werden gegeven als de goederen die hen door derden werden geschonken (bijvoorbeeld de ouders van één van de verloofden schenken met het oog op het huwelijk een lederen salon). Geschenken die uit genegenheid en niet met het oog op het huwelijk werden gegeven, mogen door de ex-verloofden wel worden behouden.

(De auteur is advocaat bij het advocatenkantoor De Lat, Wuyts en vennoten in Herentals.)

  • Deze rubriek verschijnt wekelijks op dinsdag.