BRUSSEL -- De prijzen zijn de jongste twee jaar weliswaar in elkaar gezakt, maar toch kost een computer voor persoonlijk gebruik (een pc) nog snel 35.000 frank. Wie ook multimediatoepassingen wil kunnen draaien komt al gauw boven de 50.000 frank uit en als je grafische programma's en de bijbehorende schermkwaliteit nodig hebt, nadert de 100.000 frank razendsnel. En dan vreet een virus zich een weg naar je harde schijf of een ander vitaal onderdeel... en stuurt de verzekeraar je wandelen.

Een pc is natuurlijk niet het enige dure toestel dat je in huis hebt. Er zijn ook de televisie, de koelkast, ceramische kookplaten, vaatwasser, wasmachine, droogkast,... Maar geen van die toestellen is zo kwetsbaar als een pc. Eén grapjas aan de andere kant van de wereld, met niet meer dan wat gewone pc-programmatuur, volstaat om de wereld op zijn kop te zetten.

Luc Coppens
©mh

Eigenlijk is je pc dubbel kwetsbaar. Enerzijds heb je virussen -- zoals het I love you- exemplaar dat de voorbije twee weken lelijk heeft huisgehouden -- die bestanden en/of software ,,aanvallen''. Anderzijds heb je varianten die het op de hardware, de computer zelf, gemunt hebben. In sommige gevallen werd de harde schijf onherstelbaar beschadigd of ,,brandde'' een virus de beeldbuis vol gaatjes...

En wat zeggen de verzekeraars? ,,Het spijt ons mijnheer, mevrouw. Wij verzekeren geen particulieren tegen virusproblemen op pc's.'' Niet in België, en evenmin in het buitenland. Het klinkt misschien hard, maar het is niet onlogisch als je even doordenkt.

Bij bedrijven kan de verzekeraar een analyse maken van de beveiligingssystemen die geïnstalleerd werden, het risico inschatten, en een offerte maken voor het verzekeren van de tientallen, zo niet honderden pc's die in het netwerk staan. Bij particulieren valt daar niet aan te beginnen. De analyse en het opstellen van de gepersonaliseerde offerte zou op zich al een kwart van de aankoopprijs van een modale pc opslorpen.

Reservekopie

Het is natuurlijk frustrerend, maar ook tegen je eigen stommiteiten ben je niet verzekerd. Wie per ongeluk een bestand overschrijft en daardoor de diamontages van de jongste gezinsvakanties kwijtraakt, kan alleen maar boos zijn op zichzelf. En er de volgende keer misschien aan denken een reservekopie te maken. Voor beeldmateriaal heb je een cd-writer nodig (die kost al snel 12.000 frank), maar voor tekstbestanden volstaat een pakje floppy's.

En de pc zelf? Die is bij de meeste maatschappijen automatisch opgenomen in de brand- en in de diefstalverzekering. Als een virus je bestanden opvreet, onleesbaar maakt,... wordt het echter weer vloeken, want de verzekeraar stuurt zijn kat.

Maar stel nu even dat een pc-verzekering, inclusief een anti-virusclausule, mogelijk zou zijn. Heeft zo'n verzekering zin? Het antwoord is ontegensprekelijk: neen.

Je computer veroudert met een sneltreinvaart. Waar een televisietoestel van 35.000 frank met wat geluk tien jaar of langer meegaat, en in die periode technologisch niet echt veroudert, is je computer na vier tot vijf jaar al verouderd. Erger nog, je kan er vaak na twee of drie jaar al geen vervangstukken meer voor krijgen.

Tijd om een pc echt af te schrijven is er dus nauwelijks. Als je er de winkel mee uitloopt, is de waarde van een modale pc al meer dan gehalveerd en na twee jaar spreek je alleen nog over schrootwaarde. Maar dat betekent niet dat de pc voor de gebruiker geen waarde meer heeft. Die wil toch ten minste een jaar of vijf met zijn toestel werken alvorens het te vervangen.

De verzekeraar heeft daar geen boodschap aan. Ook je auto verliest economisch sneller zijn waarde dan je zou willen. Alleen ligt de snelheid waarmee de waarde van een pc daalt zo hoog, dat de jaarlijkse verzekeringspremie al snel de waarde van de computer (en bijgevolg de vergoeding die je krijgt bij total loss) zou evenaren of zelfs overtreffen.

Het is met pc's als met seks. Verstandig zijn (geen floppy's of cd's van anderen in je pc stoppen) kan veel miserie voorkomen.

Wie dat in de huidige informaticacultuur te lastig vindt, moet voorzichtig zijn en regelmatig back-ups maken. Rekenen op je ouders (de verzekeraar) heeft geen zin en lost fundamenteel niets op.