BRUSSEL -- Baby's of buitenlanders? In die termen vatten Duitse christen-democraten dezer dagen de keuze samen waar hun nationale economie voorstaat. Onze oosterburen hebben namelijk dringend nood aan 300.000 hooggeschoolde werkkrachten, de helft daarvan in de IT-sector. Dus waarom zouden we geen Russen aantrekken, vroeg kanselier Gerhard Schröder zich vorige week hardop af, of Indische computerbollebozen? Met getrokken messen stonden vakbonden en conservatieven klaar om het plan te kelderen. Duitsland haalt in het beste geval hooguit 20.000 allochtone IT'ers binnen.

Bij ons leuren werkgeversorganisaties als VKW en VEV al langer met kleuren, maar zonder succes. Hun campagnes voor meer kleur op de werkvloer willen maar niet aanslaan. Allochtonen bekleden in België door de band een precaire plaats op de arbeidsmarkt. Gevaarlijke, zware of tijdelijke jobs als arbeider in de bouw, de metaalsector of de autonijverheid: het cliché klopt in veel gevallen nog steeds. Het gemiddelde inkomen van een vreemdeling ligt tot een derde lager dan dat van zijn autochtone Belgische buurman.

Edwige Roels en Nathalie Bekx
©mc

Meer nog, het aantal allochtone werkzoekenden nam in 1999 met één procent toe, terwijl het cluster werkzoekenden van Europese origine met nagenoeg twaalf procent verminderde. Het bataljon werkzoekenden van Arabische origine werd in verhouding weliswaar lichtjes -- lees: met een dikke drie procent tot 16.728 eenheden -- uitgedund. Maar de drommen werkzoekenden uit de Balkan, de voormalige Sovjetstaten, Pakistan en zwart Afrika werden almaar talrijker.

Het percentage werklozen van vreemde oorsprong is in Vlaanderen de voorbije vijf jaar sterk blijven stijgen. Bij de mannen klom het aandeel van tien procent in 1995 naar 16 procent in 1999. Vijf jaar geleden was vijf procent van de vrouwelijke werklozen nog allochtoon, vandaag zijn deze dames goed voor een bijna verdubbeld percentage. Let wel: die spectaculaire stijging bewijst evengoed dat almaar meer vreemde vrouwen uit werken gaan. Of toch, willen gaan.

Wat diplomawaarde betreft, scoren allochtone vrouwen gemiddeld tien procent beter dan hun mannen. Maar ook daar wordt aan gewerkt: het studieniveau van de allochtone schoolverlaters stijgt en dat van de mannen in het bijzonder. Overigens ondervinden vrouwelijke sollicitanten van vreemde origine minder hinder van hun vreemde naam dan dito mannelijke kandidaten.

Toch krijgt zelfs de Europese buitenlander in Vlaanderen met discriminatie af te rekenen, zij het in veel mindere mate dan de allochtone man in het algemeen. Hoe hoger het studieniveau, zo gaat het gewoonlijk, des te kleiner de kans op discriminatie. En -- opmerkelijk -- in de regio's Antwerpen, Mechelen en Sint-Niklaas lopen werkzoekende Maghrebijnen en Turken beduidend meer kans om gediscrimineerd te worden dan in West-Vlaanderen, Vlaams-Brabant of Limburg.

Van globalisering gesproken. Of cross-cultural training . Of economische integratie. Of arbeidsflexibiliteit. Alweer in de IT-sector kennen de Amerikaanse autoriteiten jaarlijks 115.000 werkvergunningen toe aan hoogtechnologisch geschoolde werklui uit het buitenland. De Verenigde Staten hebben een goed deel van hun IT-industrie aan nieuwkomers te danken: tussen 1995 en 1998 waren Indische en Chinese immigranten samen goed voor een derde van de nieuwe technologische bedrijvigheid in Silicon Valley. Wie weet wat u met wat kleur te winnen heeft. Weet u het?

(De auteurs zijn trend- en mediawatchers van het bureau Bekx&X.)

  • Deze rubriek verschijnt elke week op zaterdag.