De Israëlische premier Ehud Olmert heeft de Libanon-oorlog van 2006 niet verkeerd geleid. Zijn beslissingen waren redelijk. Dat staat in een officieel Israëlisch rapport dat vandaag wordt vrijgegeven, zeggen defensiefunctionarissen.
Het vijfhonderd pagina’s tellende rapport is aan Olmerts kantoor overhandigd en stemt zijn medewerkers naar eigen zeggen tevreden.

In Israël werd met spanning uitgekeken naar het eindrapport van de Commissie-Winograd. De slotconclusies van de commissie kunnen namelijk grote gevolgen hebben voor Olmert persoonlijk, de politieke situatie in Israël en het vredesproces in het Midden-Oosten. Olmert en de Palestijnen zijn de afgelopen maanden onder druk van Washington besprekingen begonnen die voor het einde van het jaar in vrede moeten uitmonden. Als het oordeel van de commissie sterk negatief was uitgevallen voor Olmert, had dat mogelijk tot zijn val geleid.

De commissie, geleid door gepensioneerd rechter Eliyahu Winograd, kwam vorig jaar april met een vernietigend interimrapport, waarna al luid om het aftreden van Olmert werd geroepen. Olmerts coalitiepartners voelden daar toen niets voor, omdat zijn aftreden alleen de oppositie in de kaart zou spelen.

De Libanon-oorlog brak uit op 12 juli 2006, nadat Hezbollahstrijders Israël waren binnengevallen en drie Israëlische soldaten hadden gedood en twee ontvoerd.

Olmert begon de oorlog met brede steun van de bevolking, maar de leider van de Kadima zag daarna zijn populariteit kelderen. In de ogen van velen was Israël er niet in geslaagd zijn militair overwicht uit te buiten. De twee Israëlische soldaten waren niet ontzet en Hezbollah was niet vernietigend verslagen.

Hezbollah wist zelfs, ondanks een intensief Israëlisch luchtoffensief, bijna vierduizend raketten op Noord-Israël af te vuren. Het regende verwijten aan de regering, met name nadat klachten naar buiten waren gekomen over tegenstrijdige orders, ontoereikende uitrusting en tekortschietende training.

De strijd kostte ruim duizend Libanezen en bijna 160 Israëliërs het leven. Onder de doden aan Israëlische zijde zijn ruim dertig soldaten die kort voor het staakt-het-vuren in een fel omstreden grondoffensief over de grens werden gestuurd. Volgens de Commissie-Winograd heeft de slag niet het gewenste resultaat opgeleverd, maar is dat niet het gevolg van verkeerde besluiten van Olmert.