Lukas Zelenka dirigeert Westerlo
Foto: belga
Tubeke kon geen tweede keer winnen. Het kon daar ondanks veel inzet ook geen aanspraak op maken. Het liet zich wel beter zien dan een grijze muis (de kleuren waarin het speelde waren deze keer dus slecht gekozen) maar dat lag alleen aan een soms te nonchalante thuisploeg.
Westerlo kon na de rust het beginoverwicht niet doortrekken. Een tegengoal, veel organisatorische fouten en pas in de laatste minuten de derde treffer en zekerheid via Ruiz. Sotil, pas op het veld, deed er daar nog eentje bij. Al was het eigenlijk Barisic die scoorde. Hij kreeg de bal tegen de borst en daarmee velde hij voor zijn ploeg wel een zwaar verdict.

Owngoal

Vijf minuten ver en vier scoringskansen: een gezellig avondje voetbal in het verschiet. Zo leek het er athans op, want de drie Westelose kansen vloeiden voort uit rommelig vertoon in de Tubeke-defensie. Wils (2 keer) en Ruiz konden de mogelijkheden niet benutten, Villano kopte aan de overkant een open kans naast. Het was slechts uitgesteld want toen Barisic zich misrekende en Ruiz vrij kon oprukken, kwam Zelenka in positie. Brouckaert deponeerde de poging via Tomou en de paal in eigen doel.

Westerlo begon dus in een zetel aan de wedstrijd. Het moest wel even terug omdat Tubeke meer voet kreeg op het middenveld. Er lagen achter de Tubeke- verdediging echter zo'n brede boulevards dat het voor Zelenka een koud kunstje was om Ruiz vrij te krijgen. De Colombiaan schudde een nummer uit zijn schoenen en schoof de thuisploeg op het half uur al naar zekerheid.

Adams liet zich als rechterflank onwennig zien en Tomou verslikte zich te vaak. Nogal wat spelers bezondigden zich aan individualisme. Met enkele domme balverliezen tot gevolg. De verdediging kreeg het soms moeilijk met de bezoekende tegenstoten maar De Winter hield de nul toen hij met de vingertoppen nog net bij een vrijschop van Beynié geraakte.

Tubeke probeerde na de rust het spel te maken en lukte daar half in. Het mocht wel gelukkig zijn dat Wils zijn derde kans van de avond naast kopte. En plots was daar Perbet. Hij stond op de juiste plaats toen Villano na een sterke rush de bal ideaal voor doel bracht.

De onrust die er bij de thuisploeg nooit was, nam de overhand. Bovendien liepen Tomou en Ruiz voortdurend in de buitenspelval en probeerde Cartier met twee wissels alles of niets. Tubeke bleek komen maar miste de kansen (en de kwaliteit). Bovendien had Westerlo een Colombiaan in zijn rangen en kwam er in het slot ook nog een Peruviaan in. Beiden werkten op de beslissende momenten af.