HOEI - Als neoprof dertiende worden op de Muur van Hoei in de Waalse Pijl is niet iedereen gegeven. Daarom kreeg Jelle Vanendert, die in feite nog de leeftijd van een belofte heeft en die op het einde van dit seizoen een van de sterkhouders in de beloftenploeg voor de lastige wereldtitelstrijd in Stuttgart moet worden, felicitaties van de jury.
Echt verrassend is de prestatie van de jonge belg niet. Vorig jaar won hij in Guzet-Neige een rit in de Ronde van de Izard en de GP Bruyère in Hotton, werd hij vijfde in het WK in Salzburg en blonk hij uit in de GP van Wallonië. 'Ik heb gedaan wat binnen mijn mogelijkheden lag, meer niet', aldus de Limburger van Chocolade Jacques-Topsport Vlaanderen.

'Weet je, eigenlijk had ik die GP van Wallonië op de citadel van Namen vorig jaar kunnen winnen, als Tom Boonen me niet was komen halen omdat hij wilde proberen om Nick Nuyens aan de overwinning te helpen. Als je dat voor mekaar gekregen hebt, geraak je ook wel op de Muur van Hoei. Alleen de sprint naar de voet van de Muur was moeilijk. Ik heb veel kwakken gekregen, maar ik heb er ook uitgedeeld. Ik voel me daar niet te beroerd voor. Het is niet omdat Danilo Di Luca naast me rijdt, dat ik me koest moet houden. Uiteindelijk hebben we beiden dezelfde licentie.'

'In al dat gewriemel begon ik pas in 25ste of 30ste positie aan de klim. Mijn eigen tempo houden, had ik uit de verkenning van vorige week geleerd. Toen was ik twee keer op de Muur gereden. Een keer om de ogen open te houden, de tweede keer voluit. Daarna wist ik dat ik de kracht nog niet heb om zelf iets te forceren of om mee te gaan als de grote tenoren aanvallen. Daarom koos ik mijn eigen tempo. Ik schoof nog meerdere concurrenten voorbij en werd uiteindelijk dertiende. Niet slecht. Het bewijs dat ik hier een van de komende jaren kan winnen, als ik nog wat spek met eieren en boterhammen zal gegeten hebben," vertelde de zeer tevreden Limburger.