BRUSSEL - Astronomen hebben in de asteroïdengordel tussen Mars en Jupiter drie kometen gevonden die wel eens de bron van het water in onze oceanen zouden kunnen zijn. Dit heeft de Universiteit van Hawaïi meegedeeld. Meteen is een mysterie rond een object dat onder andere door een Belgische astronoom werd gevonden, opgehelderd.

Henry Hsieh en David Jewitt ontdekten op 26 november met de Gemini North Telescoop op Hawaïi dat het object Asteroïde 118401 net als een komeet stof uitstootte. Samen met de mede door de Belgische astronoom Eric Elst zowat een decennium geleden ontdekte maar mysterieus komeet gebleven 133P/Elst-Pizarro en komeet P/2005 U1 vormt Asteroïde 118401 een geheel nieuwe klasse van kometen, zo staat in de mededeling die een publicatie in het aprilnummer van het vakblad Science voorafgaat.

De drie objecten bevinden zich immers in de fameuze asteroïdengordel tussen Mars en Jupiter en draaien een circulaire baan rond de zon zoals die steenklompen ook doen. Daardoor onderscheiden ze zich in het bijzonder van kometen die een verre uitgerekte baan draaien. Maar tegelijkertijd zijn de drie objecten ook geen asteroïden, want zij blijken een staart een staart van stof te hebben achter hun ijzige kern.

Het trio lijkt dan ook eerder gevormd binnen het warmere gedeelte van het zonnestelsel, nog binnen de baan van Jupiter in plaats van in de koude buitenste regio’s van ons planetair stelsel, voorbij de baan van Neptunus.

De vondst lijkt er meteen ook op te wijzen dat kometen en asteroïden een nauwere relatie hebben dan totnogtoe gedacht en ondersteunt de idee dat ijzige objecten uit de belangrijkste asteroïdengordel de belangrijkste bron kunnen zijn van het water op onze planeet.

Onze aarde zou heet en droog zijn ontstaan. Wat er nu aan water is, moet zijn aangevoerd toen ons hemellichaam afkoelde. Mogelijke aanbrengers zijn asteroïden en kometen. Door hun grote hoeveelheid ijs leken kometen de belangrijkste kandidaten te zijn, maar toen vrij onlangs bleek dat het water van een komeet sterk verschilt van het oceaanwater op aarde hebben die ‘staartsterren’ hun pole-positie verloren. Het ijs dat asteroïden zouden hebben gehad, moet dan weer al lang weg zijn ofwel zeer diep en ontoegankelijk voor analyse binnen de grotere exemplaren zijn begraven.

De ontdekking van de nieuwe klasse kometen binnen de asteroïdengordel reikt dus het wel het nodige ijs aan, dat bovendien te analyseren valt, bijvoorbeeld met missies van sondes naar die gordel.