camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

van de boekhandel geen nieuws

Onverschillig

zaterdag 22 oktober 2022 om 3.25 uur

 

Hier hoorde een ander stukje te staan. Dit is het weekend waarin traditioneel de eerste columns verschijnen die de Boekenbeurs verketteren. Als een diabolische maar voornamelijk oersaaie plek waar het te warm, te druk en te duur is. De argumenten tegen de beurs waren vaak even sleets als de tapijttegels op de beursvloer. Wat haast honderd jaar de meest benijde boekenbeurs van Europa was, ging ten onder aan smakeloos gekrakeel tussen uitgevers en organisatoren. Als boekhandelaar behoorde ik de beurs te minachten als toonbeeld van stiel­bederf. Het is me nooit gelukt. De honderdjarige beurs, het gammele besje, was mijn eerste grote liefde. In het ingedommelde landhuis van mijn jeugd – Doornroosjes kasteel zonder de verlossende kus – was amper een boek te bekennen. De drie pantserdikke oorlogsromans die grootvader naliet werden gebruikt om klaprozen in te drogen. Dat ik een lezer werd dank ik aan moeder, die mijn laatste fopspeen verving door mijn eerste boek. ‘Anders bleef je maar kleppen en kon je zus niet slapen.’ De papieren zoethouders werden betrokken op de Boekenbeurs in Antwerpen. Een bezoek begon schuifelend, verloren in een woud van prikkende mantels, mijn hand in een hand die onder geen ­beding gelost mocht worden. Voorbij het woud van mantels lag het rijk van boeken. Leo Kryn, de befaamde boekhandelaar en uitgever zag het bij de eerste editie in 1932 al goed: de Boekenbeurs was er voor mensen die het boek niet kennen. ‘Wij moeten vooral de menschen hebben, die tamelijk onverschillig en omdat ze niets anders te doen hebben, naar binnen slenteren.’ Met de Boekenbeurs verdwijnt ook de bezoeker die tamelijk onverschillig een boek koopt. Die achteloos een keer per jaar een boek aan een kind schenkt.

Niet te missen

LEES OOK

De podcasts van De Standaard

Niet te missen