Organic dating, wat is dat dan?
  Foto:  getty images

Kunnen we het even hebben over Organic dating? Want wat is dat nu voor een eigenaardig woord? Organic cookies, ja, daar kan ik mee leven. Of organic jam, ook ja, maar organic dating?

Het roept het beeld op van ontembaar gistende lichaamssappen. En oké, met wat goede wil zie ik ook een steels afspraakje tussen twee blozende mensen in een appelboomgaard voor me. Het was in elk geval het woord van dit weekend. Het stond namelijk boven een stuk in DS Weekblad, naar aanleiding van de tiende verjaardag van de datingapp Tinder. Organic dating is simpelweg offline daten, je significante andere zoeken of tegen het lijf lopen zonder dat er een app of algoritme bij komt kijken.

In tegenstelling tot wat ik dacht, is het geen nieuw woord. het duikt al sinds 2016 op online, en pas in 2018 nam The Urban Dictionary het op in de dagelijkse taaltip, met als omschrijving: ‘omgaan met echte en natuurlijke mensen’.

Een goed Nederlandstalig equivalent zie ik niet. Alleen zouden wij er misschien geen adjectief voor zetten, maar iets zeggen à la ‘gewoon daten’, ‘daten zonder meer’, ‘daten zonder app’. Als je er even over denkt, is die toevoeging van organic ook wel slim, want nu organic hip is, wordt het ook weer hip om ouderwets te daten. Kunt u nog volgen? Net zoals ouderwets vlees van de ouderwetse beenhouwer nu ook organic is.

Tegenbeweging

Zo gaat het wel vaker: wanneer de massa iets omarmt en als vanzelfsprekend beschouwt, steekt hier en daar weer de zin op om iets anders te doen. In datzelfde stuk van vorig weekend lees ik ook over een onderzoek van cybersecuritybedrijf Kaspersky bij 18.000 mensen in 27 landen. Slechts een kwart van de respondenten denkt nog dat je géén app nodig hebt om iemand­ te ontmoeten. Dus ja, nu het app-daten ingeburgerd is, is het tijd voor een tegenbeweging.

En ook die zie ik online. Bij The Atlantic zetten ze een paar weken geleden de schijnwerpers op een tweet van ene Hannah Hofman, een muzikant en digital native die haar capslock gebruikte om vol verwondering een vraag de wereld in te gooien: ‘Ik ben letterlijk VERBIJSTERD wanneer ik hoor dat mensen vroeger de liefde vonden zonder dat er datingsites en sociale media bestonden.’

Zowel onder haar tweet als bij The Atlantic werd er heftig gereageerd. Daarbij lees ik zowel heftige voorstanders van app-daten als mooie verhalen over organic dating.

Bij het doorploegen van al die verhalen en reacties blijven mij een paar dingen bij. Zoals:

1. Organic dating is zoals organic food: duur en intensief om te kweken. Je moet veel meer moeite doen om te weten wat voor vlees je in de kuip hebt, en vaak moet je daarbij ook nog investeren in een koffie of een glas wijn. Op Tinder is één fout woord van de andere partij al genoeg om het erbij te laten.

2. Met als consequentie dat organic dating om meer hoffelijkheid vraagt: zou je in een café zomaar bij iemand weglopen in het midden van een conversatie? Dat is iets wat wel gebeurt online: na een paar heen- en weerberichtjes besluit de ene partij dat het toch allemaal niet zo boeiend is, om daarop zonder veel woorden de zaal te verlaten.

3. Maar ook: een app is voor sissies. Organic is voor durvers. Bij een app als Tinder ga je pas aan het chatten wanneer beide partijen naar rechts geswipet hebben. Je kan dus al uitgaan van een minimum aan interesse. Bij organic daten weet je niet of de andere partij je zelfs nog maar ziet staan en riskeer je dat je een opgetrokken wenkbrauw krijgt wanneer je iemand een drankje betaalt. Het vraagt nog altijd iets meer moed om die stap te zetten, en het kan bedreigender zijn voor je zelfbeeld.

4. Bij organic dating heb je al een 3D-beeld van iemand. En soms is dat erg diep gestoffeerd: wanneer het iemand is uit een vriendengroep bijvoorbeeld, of uit een yogales. In dat laatste geval weet je op z’n minst al of de persoon in kwestie een beetje een rustige inborst heeft of last heeft van winderigheid. Bij een app ben je gebonden aan het beeld dat die andere van zichzelf wil ophangen.

5. Een neveneffect van iemand te leren kennen via pakweg Tinder is dat die persoon geïsoleerd in je leven komt. Bij een organic date hangt er meestal wel een link aan met het echte leven: een gemeenschappelijke vriend of vriendengroep, een reisgroep, een klas, een buurt ... Dat voelt comfortabeler en maakt het ook makkelijker om die persoon in je gewone leven te integreren.

Organic dating, wat is dat dan?
Foto:  getty images

Hoe dan?

De grote vraag is natuurlijk: organic dating, hoe doe je dat? Hoe kom je iemand tegen? Waar? Ook daarover zijn online hele discussies aan de gang. Zo is er Tina Roth Eisenberg, designblogger en oprichtster van de internationale Creative Mornings, die op haar Instagrampagina Swiss Miss de kat de bel aanbindt: ‘Zullen we het hebben over datingapps? Yeah, toch maar niet. Ik kan niet geloven dat er geen minder deprimerende manier bestaat om iemand te leren kennen!?’

En dus begint ze met een hele opsomming van pistes voor organic dating:

1. Als we nu eens al onze vrienden verzamelen en om de beurt koppelaar spelen.

2. Als de hondenweide nu een officieus gedeelte voor singles had.

3. Als we nu eens afspreken dat je met een specifiek kledingstuk duidelijk maakt dat je single bent en open staat voor een relatie? Hierop kwam de reactie dat je daadwerkelijk zo’n signaal geeft als je in Noorwegen gaat hiken met een groene muts op. Zit je in een relatie, dan zet je een rode muts op. Het is iets dat ingeburgerd geraakt zou zijn na een onverwacht succesvolle aprilgrap.

4. Als we nu eens een fijne pitch schrijven over onze eigen single vrienden en die allemaal samen in een database steken?

5. Als we nu eens afspreken dat de eerste wagon van elke metro exclusief voor singles is?

6. Als we nu eens afspreken dat in hoge gebouwen bepaalde liften gereserveerd zijn voor singles.

7. Als we nu eens een singles-event organiseren zonder te zeggen dat het een event voor singles is.

Allemaal leuk en wel, maar je kan je ook afvragen hoe verschillend het uiteindelijk allemaal is van een onlinedate als je met je groene muts loopt te zoeken naar andere groene mutsen zonder te weten wie eronder zit. Uiteindelijk lijkt het alsof ze hier de trucjes van online dating willen toepassen op offline dating om dan te kunnen zeggen: kijk eens hoe dat (niet) werkt! Terwijl we allemaal weten hoe het wel moet, dat hele organic daten: buitenkomen, rondkijken, een babbel slaan met wie we fijn vinden, zonder gefixeerd te zijn op wat daar dan uit kan komen. En we weten ook: het blijft een hele klus, met of zonder app.

Wat u? Bent u iemand die zoekt? Of bent u iemand die vindt zonder te zoeken? Of bent u gewoon iemand die blij is met het leven en zoekt noch vindt? En als u zoekt, hoe zoekt u dan? Organic of ouderwets online? Mail me.

Wist je dat je ook zonder abonnement elke maand 3 betalende  plus-artikels kunt lezen?

Meld je aan en lees gratis ›

Vul je e-mailadres en wachtwoord in