Reacties op overlijden Michel Verschueren: ‘Hij was het cement van Anderlecht’
Michel Verschueren kon elf landstitels vieren met zijn Anderlecht.  Foto:  belga

Michel Verschueren, de gewezen manager van voetbalclub Anderlecht, is op 91-jarige leeftijd overleden. Het heengaan van ‘Mister Michel’ maakt heel wat reacties los.

Verschueren stond van 1981 tot 2003 aan het hoofd van paars-wit. Onder zijn toeziend oog won RSCA elf landstitels. De flamboyante zakenman haalde ook regelmatig de media. Zo zei hij ooit dat staken ‘voor luieriken is’. Eens manager af, bleef Mister Michel zijn club op de voet volgen. Dat deed hij onder meer via Twitter, zei hij recent. Grote media-optredens zaten er op hoge leeftijd niet meer in.

Anderlecht reageerde via Twitter op zijn overlijden en noemt Verschueren ‘een icoon van onze club en het Belgische voetbal’. ‘Onder zijn leiding wonnen de Mauves elf landstitels, drie bekers en de Uefa Cup in 1983. De club wil haar diepste medeleven betuigen aan zijn familie en vrienden’, leest het statement.

In een reactie aan Belga noemt oud-trainer bij Anderlecht Aimé Anthuenis Verschueren ‘een man met het hart op de tong en de tussenpersoon tussen alle geledingen van de club’. ‘Michel Verschueren was een manager die alles beheerde maar iedereen liet werken. Als trainer van Anderlecht liet hij me doen. Hij bemoeide zich niet met mijn werkwijze maar vond wel dat er resultaten geboekt moesten worden. Was het werk goed, dan steunde hij u ten volle. Eigenlijk was Michel Verschueren de cement van Anderlecht’, aldus Anthuenis.

‘Verschueren is niet meer, de man voor wie Anderlecht áltijd op de eerste plaats kwam (heb ik zelf ook mogen ervaren). Rust zacht Mister Michel’, tweette ex-doelman Geert De Vlieger. ‘Een van de grootste figuren van ons Belgische voetbal is niet meer. R.I.P. en Thanks Michel Verschueren. Veel sterkte Michel Verschueren en heel de familie’, schrijft Philippe Vande Walle.

Alexander De Croo: ‘We deelden de liefde voor RSCA’

Het overlijden van Verschueren laat ook premier Alexander De Croo (Open VLD) niet onberoerd. ‘Afscheid van ‘Mister’ Michel. We deelden de liefde voor RSCA, in goede en slechte tijden’, schrijft De Croo woensdag op Twitter. ‘Hij was altijd recht voor de raap, zijn ongezouten mening klaar. Maar altijd met groot engagement en een nog groter hart. Sterkte aan familie en vrienden!’

‘Michel was heel veel aanwezig in de gemeente’, zegt oud-burgemeester van Grimbergen Chris Selleslagh (Open VLD) in een reactie. ‘Hij was een harde werker, altijd spontaan en actief, in zijn gekende stijl. Zijn meningen uitte hij rechtuit, iets wat geapprecieerd werd door de mensen. Het waren altijd boeiende gesprekken. Zijn overlijden is een verlies voor Grimbergen.’

‘Ik heb hem maar één jaar gekend als manager, en het was mijn belangrijkste jaar’, zei Olivier Deschacht. ‘Hij geloofde in mij, heeft mij mijn eerste profcontract gegeven. Hoewel hij nadien niet meer mijn baas was, zijn we altijd contact blijven houden. Ook de laatste tijd nog. Vorige maand hebben we gebeld, we praatten honderduit over voetbal. Michel Verschueren had altijd veel energie, als ik van één persoon dacht dat hij nooit zou sterven, dan was hij het wel.’

Glen De Boeck: ‘Qua mentaliteit pasten we bij elkaar’

‘Verschueren heeft me naar Anderlecht gehaald, samen met Constant Vanden Stock’, reageerde Glen De Boeck. ‘Hij was rechtdoorzee, je wist wat je aan hem had. Hij had een ijzeren mentaliteit. Als je hard werkte – zoals hij zelf deed –, dan mocht je alles vragen. Liep je de kantjes eraf, dan durfde hij je premie inhouden. En dan moest je niet komen klagen. Vandaag is dat ondenkbaar. Qua mentaliteit pasten wij wel bij elkaar.’

Aad De Mos: ‘Michel was de man die samen met Constant Vanden Stock furore heeft gemaakt bij Anderlecht en de club naar vele prijzen heeft geleid. Hij was ook diegene die mij heeft weggeplukt bij KV Mechelen. Ik herinner mij nog dat hij op het veld altijd met zijn sleutelbos van Anderlecht stond te zwaaien. Toen we met KV Mechelen een bekerwedstrijd op Anderlecht speelden, kwam hij bij mij en zei hij: “Toch een mooi stadion hé, stel je voor dat je hier trainer kunt zijn.” Hij was mij toen eigenlijk al subtiel aan het overtuigen om naar Anderlecht te komen. Twee jaar later was het zover.’