Tim Merlier ziet Kaden Groves naar ritwinst sprinten in Vuelta
Kaden Groves was vandaag de snelste  Foto:  afp

Kaden Groves won de derde massaspurt van de Vuelta. Belgisch kampioen Tim Merlier haalde een derde plaats. Van deze etappe onthouden we vooral de val van wereldkampioen Julian Alaphilippe: een domper van formaat.

Hoe kwam de zege tot stand?

In de massasprint. De kunst was de sprint vanaf de juiste afstand tot de streep te beginnen want de laatste rechte lijn was liefst 3.500 meter lang. Team BikeExchange-Jayco zette op dat punt al vijf man voor Kaden Groves. De 23-jarige ‘kangoeroe’ maakte het vlot af. Groves rijdt volgend jaar voor de ploeg van de Roodhoofts, waar hij de vrijgekomen plaats inneemt van Tim Merlier. Nu toverde hij nog glimlach op het gezicht van zijn huidige werkgever, die woensdagochtend nog in zak en as zat omdat de kopman Simon Yates uit de Vuelta verdween.

Het was niet alleen de kroniek van de aangekondigde massaspurt, het werd een lekker ouderwetse Vuelta-rit, richting het bloedhete Andalusië. Van bij de start kregen de Nederlander Jetse Bol (Burgos-BH), de Spanjaard Joan Bou (Euskaltel-Euskadi) en de Tsjech Vojtech Repa (Kern Pharma) de vrije ruimte. Drie leden van drie teams die via wildcards in de Ronde van Spanje kwamen en die een kruimel publiciteit zochten.

Na tien kilometer was de voorsprong opgelopen naar vier minuten, maar toen besloten Trek-Segafredo (Mads Pedersen), Arkéa-Samsic (Dan McLay) en de ploeg van de broers Roodhooft (Tim Merlier) de ontsnapping onder controle te houden. Wat later kwam ook Team BikeExchange-Jayco (Kaden Groves) een handje toesteken. Die vier teams van de resterende kandidaten-sprintwinnaars hadden besloten dat deze kans op een derde massaspurt in deze Vuelta zou genomen worden. Met beide handen. Al werd het een slome aanhef, want de eerste twee uur werden afgehaspeld met een gemiddelde van 38,9 km per uur. En dat zakte nog fors. Voor het eerst in deze Vuelta werd de rit trager dan het traagste schema afgewerkt. Groves haalde het na een dagje koersen met een gemiddelde snelheid van 37,8 km per uur.

Wat deden de favorieten?

Niets, maar toch gebeurde er veel in het kustplaatsje Carboneras, waar het noodlot voor Julian Alaphilippe toesloeg. Op 65 km van de finish, in een bocht naar rechts, gleed de tweevoudige wereldkampioen hard onderuit. Door de crash en de gedwongen opgave van de aan de rechterschouder geraakte Julian Alaphilippe, werd het een gitzwarte dag voor leider Remco Evenepoel en Quick-Step Alpha Vinyl. Zowel voor de Vuelta zelf als voor het WK van 25 september in Wollongong. Na Pieter Serry (corona-positief) verloor de rodetruidrager nu zijn luitenant voor de bergen. Alaphilippe was in koers ook zijn mentor, een man die als geletruidrager in de Tour ervaring deelde.

Wat de eerder verdwenen Kuss voor Roglic betekende, was Julian Alaphilippe voor Remco Evenepoel. Zijn vertrek is niet alleen qua mankracht een zware verarming van de ploeg maar ook mentaal een klap voor de leider uit Schepdaal.

De Vuelta verloor naast de wereldkampioen woensdagmiddag al twee andere grote namen die niet meer kwamen opdagen: Pavel Sivakov en Simon Yates. Eerstgenoemde stond dinsdagavond in Alicante nog negende in de stand kwam niet meer aan de start. De tot Fransman genaturaliseerde Rus van Ineos-Grenadiers legde een positieve test af, ook al had hij geen enkel symptoom van corona.

Dan was er nog Yates, die voor de tweede keer in zijn carrière om die reden uit een grote ronde verdwijnt, na de Giro 2020. De ex-Vuelta-winnaar stond na tien ritten vijfde, met een achterstand van 4’50” op Evenepoel. Het vertrek van de kopman van Team BikeExchange-Jayco is een zware tegenslag voor zijn Australische werkgever die de punten Yates, verbonden aan o.a. het eindklassement, goed kon gebruiken in de strijd voor het behoud van een WorldTour-licentie.

Door het gedwongen opstappen van de Brit en Sivakov schoven Ben O’Connor (negende) en Thymen Arensman (tiende) de top-10 binnen.

Wat deden de Belgen?

Jimmy Janssens reed in deze vlakke etappe het meest door het beeld. De Kempenaar was de man die voor Alpecin-Deceuninck het tempo regelde achter het trio vrijbuiters. In de sprint probeerde Xandro Meurisse het peloton te mennen, maar Tim Merlier moest van te ver komen om de rit te winnen. In vergelijking met het werk dat de Australische ploeg afleverde, was het allemaal maar rommelig. Een gemiste kans.

Cedric Beullens (Lotto-Soudal) sprintte zich naar een negende plaats in een bizarre massaspurt waarin bijvoorbeeld Mads Pedersen maar vijfde werd en Pascal Ackermann de sprint mende voor de Colombiaan Juan Sebastian Molano die vierde finishte.