camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

recensie URBAN

Mee afdalen in Megans trauma’s

woensdag 17 augustus 2022 om 3.25 uur

Megan Thee Stallion brengt haar pochende ik in balans met haar treurende zelf. Victoria Will/ap

In 2020 kreeg Megan Jovon Ruth Pete, aka Megan Thee Stallion, een grammy voor beste nieuwe rapper. Ze was tot dan een grofgebekte artieste die nadrukkelijk vertelde wie ze wilde zijn. Op haar tweede album trekt ze een persoonlijker kaart. Haar moeder én grootmoeder overleden in 2019. Dat leidt tot zelfreflectie, iets waar corona tijd voor maakte. Traumazine is dus een open blik op Megans trauma’s, wat niet wil zeggen dat ze ervan af is. Tegelijk ‘sad’ en ‘mad’, brengt zij haar pochende ik in balans met haar treurende zelf. Expliciet gevloek hoort erbij, en een ode aan haar machtige lijf, dat ‘everything natural, actual, factual’ is, en aan zichzelf (het jazzy ‘Plan B’). Maar soms horen we een mediterende pianoriedel, eens wat meer soulvolle klanken die de ­minima­listische hiphop verwarmen. Songs als ‘NDA’ en ‘Gift & a curse’ verwijzen naar een paar rechtszaken waarin ze betrokken is (‘I know my worth’), maar op ­‘Anxiety’ ­erkent ze met voorgangers als Marilyn Monroe en Whitney Houston dat ‘a bad bitch can have bad days too’. Haar ‘hotties’ mogen dus een beetje meelezen in haar persoonlijke dagboek, want ‘people call me rude ­because I ain’t letting them try me’. Bij dezen!  (vpb)

Niet te missen


LEES OOK

De podcasts van De Standaard

Niet te missen