Hear Hear | Rock ‘n’ roll star Liam Gallagher schittert vooral in het verleden
  Foto:  Koen Bauters

Hoe warm moet het worden vooraleer Liam Gallagher z’n parka inwisselt voor iets luchtiger - een Manchester City-truitje bijvoorbeeld? Een dagrecord is duidelijk niet voldoende voor deze Mancunian.

Samen met z’n vissershoedje en onafscheidelijke shakers en tamboerijn heeft de jongste Gallagher nu eenmaal nooit echt geambieerd om z’n imago van nineties rock ‘n’ roll star van zich af te gooien. Daar hoort een door het zweet steeds donkerder wordende groene parka nu eenmaal bij. En net als bij het licht van echte sterren zagen we hier vooral schitteringen uit het verleden.

Begin deze zomer speelde Liam Gallagher nog drie keer voor telkens 125.000 fans op de iconische Knebworth-site in het noorden van Londen. Deze keer moest hij het bij valavond doen met een volgelopen Wah Wah, oftewel de Marquee van Pukkelpop. Het maakte voor hem en de vele overenthousiaste fans geen verschil: al een half uur op voorhand scandeerden ze zijn naam.

Nadat het overwinningsgezang van de Manchester City-fans door de boxen schalde, kregen we een nostalgische montage op de tonen van ‘Fucking in the bushes’. Godlike, rasta, legend, jedi en humble verschenen op de schermen, maar ook Hasselt. De openingsgitaren van ‘Morning glory’ maakten het herkenningsfeest compleet. ‘It's just rock ‘n’ roll’ klonk het vervolgens in het autobiografische ‘Rock ‘n’ roll star’, iets wat de vlag achter hem reeds aangaf.

‘Of er Oasis-fans in de tent waren’ polste Liam herhaaldelijk. En Slipknot-fans? Er is duidelijk nog wat verwarring met het grotere broertje van Hear Hear. Zijn eigen grote broer spreekt hij intussen al jaren niet meer, maar achter hem zat zoon Gene wel aan de drumkit.

Het ziet er niet naar uit dat we snel dichter bij een Oasis-show zullen komen dan hetgeen Liam Gallagher doet. In plaats van volledig op nostalgie te teren, speelde hij een aantal nummers uit zijn solocarrière, aangevuld met ‘Soul love’ van het kortstondige en matig onthaalde zijproject Beady Eye. Zijn twee achtergrondzangeressen waren pas voor het eerst hoorbaar in ‘Wall of glass’. In ‘Roll it over’ klonken de gitaren van z’n band heerlijk helder, terwijl ‘More power’ ontsierd werd door een pijnlijke snerpende sound.

‘Are we bored yet?’ polste hij halverwege zelfbewust. Van al die solonummers was ‘Once’ veruit het mooiste, een weemoedige ballad die zich kan meten met de beste trage songs die broer Noel schreef. In een bloedhete tent was een groot deel van het publiek intussen buiten verkoeling gaan zoeken.

Met slechts een uur showtijd werd er stevig gesnoeid in het Oasis-werk, maar met de T.Rex-riff van ‘Cigarettes & alcohol’, ultieme meezinger ‘Wonderwall’ (opgedragen aan Kevin De Bruyne) en het magistrale ‘Champagne supernova’ sloot Liam Gallagher alsnog groots af.

Liam Gallagher. Gezien op Hear Hear, 14/8.

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig