camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

Radar Album

Uit het rauwe leven gegrepen. De albums van de week

De songs van Nina Nastasia zijn zo uitgepuurd dat ze alleen met een akoestische gitaar gebracht kunnen worden.

zaterdag 30 juli 2022 om 3.25 uur

Nina Nastasia. rr

1Nina Nastasia

Riderless horse

‘I guess I’ll just stay in hell with you if this is love’: voor zulke emotio­nele kruispunten moeten we bij Nina ­Nastasia (56) zijn. Haar woorden zijn ­geboetseerd uit de tranen van het leven. Haar songs zijn een afdaling in de diepste emoties van een relatie tussen twee mensen die elkaar graag zagen, maar kapotmaakten.

2Ben Harper

Bloodline maintenance

Het oeuvre van Ben Harper is een ernstige, gevarieerde verwerking van de erfenis van de Afro-Amerikaanse muziek. Dit zeventiende album is alweer een nieuwe stap, met groovy, soulvolle songs die verwijzen naar ­artiesten uit de seventies als Curtis ­Mayfield en Bill ­Withers.

3Kurt Rosenwinkel & Jean-Paul Brodbeck

The Chopin project

Enkele maanden geleden verraste Kurt Rosenwinkel met een solopianoplaat en nu doet de Amerikaanse topgitarist dat alweer, met een plaat vol composities van Frédéric Chopin. Maar de preludes, etudes, nocturnes en walsjes die u hier opgedist krijgt, zijn wel stevig door een jazzmolen gehaald­.

4David Murray

Seriana promethea

Op dit nieuwe album excelleert David Murray op de altijd weerbarstige basklarinet. Op tenorsax gaat hij vurig tekeer in ‘Necktar’. De avant-gardist bracht al meer dan honderd platen uit, en deze nieuwe is zeker geen overbodige toevoeging.

5Beabadoobee

Beatopia

Op de tweede plaat van Beatrice Laus (22) komen haar troeven opnieuw rijkelijk naar voren. Een zachte popstem, vriendelijke melodieën, verpakt in een stilistisch amalgaam van indierock, grunge en folkpop. De songs lijken geknipt om op te duiken in tv-series over emo-schommelingen bij zoekende twintigers.

6Ty Segall

Hello, hi

Twee albums geleden ruilde gitaarheld Ty Segall zijn zessnarige lawaaimachine in voor een rist exotische instrumenten. Op zijn vorige plaat stoeide hij met elektronica. Ook door deze plaat loopt de metamorfose als een rode draad. Zelden hoor je de cultrocker zo ingetogen zijn hart uitstorten.

7Viagra Boys

Cave world

Op basis van hun groepsnaam zou je denken dat Viagra Boys bij blauwe pillen zweren, maar op Cave world slikken de Zweden zonder twijfel de waarheidsopenbarende rode pil uit The matrix. Complotdenken en doemdenkerij vormen de basis van het derde album van dit atypische postpunkvijftal – het werd hun meest veelzijdige album.

8Neil Young & Crazy Horse

Toast

Toen Neil Young in 2000 een stel nieuwe songs inblikte met Crazy Horse, klonk het geheel zo donker dat hij terstond Booker T. & The MG’s inhuurde om een andere vibe te creëren. Dat werd het soulvolle Are you passionate, maar de oorspronkelijke opnames worden nu uitgebracht als Toast. Dat combineert het bekende primitivisme van Crazy Horse met meer lyrische stijlkenmerken.

9Black Midi

Hellfire

Naar Black Midi luisteren is ­altijd duiken in een zwartgeblakerd gat. De fremdkörper in de Britse postpunkscene nemen dat nu ook letterlijk: hun derde album gaat over falende sujetten op weg naar de hel. En toch: door de kieren van het bezeten gitaargekronkel, de ontregelende maatsoorten en de ­orkestrale kakofonie komt stilaan ook lichtvoetigheid gloren.

10Gwenno

Tresor

Muziek is universeel, dus kunnen liedjes je ook raken als iemand ze zingt in het Cornish, zoals Gwenno. De Welshe zangeres katapulteert je naar een ver verleden met haar taal, maar haar mysterieuze folksongs klinken toch eigentijds. Veel traag meanderende nummers kleedt ze aan met psychede­lische kleuren, etherische elektronica en bezwerende krautrockritmes.

Niet te missen


LEES OOK

De podcasts van De Standaard

Niet te missen