Tweede dag Gent Jazz: Gogo Penguin helpt u even in trance
  Foto:  Bruno Bollaert

Met een pianotrio dat zijn inspiratie uit de dance haalt, kreeg Gent Jazz ook op dag twee een dansbare afsluiter. Ook bij andere acts kon het publiek lekker meewiegen.

Van bij de start maakte pianist Chris Illingworth duidelijk waarvoor Gogo Penguin staat: een dartel motief, dat schijnbaar eindeloos wordt herhaald, boven op de kletterende contrabas van Nick Blacka en de vinnige drums van (nieuw bandlid) Jon Scott. Het bracht de tent op dag twee van Gent Jazz binnen de kortste keren alweer aan het dansen.

Gogo Penguin mag dan als een gewoon pianotrio ogen, de muziek die het produceert ademt wel dance en andere hippe elektronische muziek. Akoestische electronica, werd hun muziek al genoemd, en daar valt veel voor te zeggen. De piano van Illingworth klinkt nog altijd als een piano, maar hij gebruikt wel allerlei effectjes om ze wat langer te doen galmen of om de klank extra bij te kleuren - soms dempte hij de snaren met zijn linkerhand, om met zijn rechterhand lijntjes te spelen die zowaar aan een Afrikaanse kora deden denken.

Heel af en toe, zoals bij ‘Wave decay’ uit hun recente EP, speelde Illingworth op een elektrische piano, waarop hij voor meer donkere kleuren koos. Maar meestal ging hij voluit voor hoge, wat ijlere klanken, in minimalistische melodielijnen die goed in het gehoor liggen, maar die met die eindeloze herhalingen soms ook wel wat kunnen vervelen. Zeker omdat de nieuwe drummer minder hyperkinetisch speelt dan voorganger Rob Turner, die de muziek meer energie gaf.

Maar op zijn best laat Gogo Penguin de muziek lekker aanzwellen en brengt zo de luisteraar in trance, wat - gezien de vele dansers in de tent – ook op Gent Jazz goed is gelukt. Gogo Penguin geldt niet voor niets als een van de spraakmakendste bands van de Britse jazzscene, al komen ze uit Manchester, niet uit Londen.

Gogo Penguin, gezien op 8/07/2022 op Gent Jazz (***)

Tweede dag Gent Jazz: Gogo Penguin helpt u even in trance
Foto:  Bruno Bollaert

Van de hippe Londense scene kregen we gisteren wel twee andere fijne voorbeelden voorgeschoteld. Theon Cross heeft de tuba, dat loodzware instrument, zowaar hip gemaakt, weten we van zijn werk met Sons of Kemet. Maar ook met zijn eigen band maakte hij op Gent Jazz best wel indruk. Vaak speelt ook hij met elektronische effecten, waardoor de al zo stevige klank van zijn instrument nog wat meer indruk maakt, maar de beste moment waren gisteren als hij alle electronica achterwege liet en alleen begeleid door bas en drums flink tekeerging.

Theon Cross, gezien op 8/07/2022 op Gent Jazz (***)

Ook wat Oscar Jerome neerzette, was zonder meer uitstekend. Ooit zagen we de man helemaal alleen optreden als voorprogramma van Gogo Penguin en deed hij ons toen heel erg aan Gil Scott-Heron denken. Dit keer had hij een band meegebracht, en lag de klemtoon veel meer op zijn gitaarspel, dat even funky is als George Benson. En hij heeft een warme, soms lichtjes zwoele stem, die perfect past bij zijn soms dromerige, soms dansbare nummers. ‘Ik weet het: dit is een jazzfestival. Maar voel u niet geremd om toch maar te dansen’, zei Jerome, en het publiek liet het zich geen twee keer zeggen.

Oscar Jerome, gezien op 8/07/2022 op Gent Jazz (****)

Tweede dag Gent Jazz: Gogo Penguin helpt u even in trance
Foto:  Bruno Bollaert

Een krachtige stem heeft ook Lady Blackbird, die na een opgemerkte passage in Werchter, op Gent Jazz neerstreek. De Amerikaanse zangeres spiegelt zich aan Nina Simone, maar deed ons eerder aan de soul van Tina Turner denken - haar succesplaat van vorig jaar heet niet voor niks ‘Black acid soul’. En sterallures heeft ze ook al, leerden we uit haar set. Maar het publiek lustte er duidelijk pap van.

Lady Blackbird, gezien op 8/07/2022 op Gent Jazz (***)

Er was gisteren ook een band van eigen bodem die indruk maakte. Want wat Dishwasher neerzette, illustreerde waarom de Gentse band dit jaar tot Jong Jazztalent 2022 is uitgekozen. Een trio van altsax, elektrische bas en drums, en alweer heel veel elektronica. De altsax van Werend Van Den Bossche klinkt vaker als een geflipte synthesizer dan als een altsax, en wat Louise van den Heuvel uit haar vijfsnarige elektrische bas tovert, is ook erg bijzonder. Volgend jaar mag dit trio Gent Jazz openen, we kijken er nu al naar uit.

Dishwasher, gezien op 8/07/2022 op Gent Jazz (****)

Wist je dat je ook zonder abonnement elke maand 3 betalende  plus-artikels kunt lezen?

Meld je aan en lees gratis ›

Vul je e-mailadres en wachtwoord in