camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

desalniettemin

Een snoeiharde recensie

dinsdag 5 juli 2022 om 3.25 uur

rr

‘Pipi, kaka, protjes.’ Dat is het standaard­antwoord van mijn dochter op zowat elke vraag. Gloria is namelijk drie jaar (bijna vier!). De verwachtingen waren dan ook hoog­gespannen om te weten te komen wat zij zou denken van Minions: Hoe Gru superschurk werd. De kleine, meertalige, maar ­onverstaanbare gele ventjes uit Despi­cable me zijn ­gemodelleerd op twee- of driejarige mensjens: hyperkinetisch, grappig, meer dan een tikje irritant, maar onweerstaanbaar aandoenlijk als je er de energie voor hebt. Je zou denken: echt iets voor haar.

De uitnodiging voor de persvisie vroeg nadrukkelijk om ‘kinderen, neefjes en nichtjes en hun vriendjes’ mee te brengen. En dus kwam klasgenootje Mateo mee. De pret kon al niet op toen ze popcorn (‘potkorn!’) en limonade kregen. Die krijg je anders nooit bij persvisies.

En de film? Die pakte uit met leuke seventies­muziek, maar zat nogal slordig in elkaar en leek ook vrij complex voor kinderen. Omdat de filmmakers geen anderhalf uur wilden vullen met ­alleen maar slapstick met kleine gele ventjes, hingen ze er een nogal omslachtig verhaal rond over de jonge jaren van Gru, de sympathieke slechterik uit Despicable me. Maar wat de filmrecensent van De Standaard in dezen vindt, is misschien minder relevant. Wat vonden die twee minimensjes ervan?

Als een driejarige de plas kan ophouden, dan zegt dat wel wat

Tja, hoe weet je dat? Ze zaten 88 minuten stil op hun stoel, dat wel. De film slaagde met glans in de plastest: ­Hollywoodstudio’s meten de kwaliteit van films in testscreenings door te turven hoe vaak het publiek naar het toilet moet. En als een driejarige vol limonade de plas kan ­ophouden, dan zegt dat wel wat.

Maar hun stilte sprak ook boekdelen. Ik zag hen met geen enkel mopje lachen. Waren ze te veel onder de indruk van het grote scherm in de donkere zaal? Na afloop vroeg ik of ze het leuk vonden. De eerste keer zeiden ze allebei ‘ja’. De tweede keer zei Mateo: ‘Een beetje saai.’ Een snoeihard oordeel, komende van een driejarige. Vervolgens vroeg ik om nog eens uit te leggen waar de film over ging. Gloria had het antwoord meteen klaar: ‘Pipi, kaka, protjes.’ Daar moesten ze allebei hard om lachen. En helemaal fout was het niet.

Niet te missen


LEES OOK

De podcasts van De Standaard

Niet te missen