Rock Werchter | Royal Blood zoekt vers bloed
Royal Blood op Rock Werchter 2022.  Foto:  Koen Bauters

Royal Blood stond volledig op zijn plaats tussen de gitaargroepen van het hoofdpodium, maar de verrassende punch die hun muziek een paar jaar geleden had, is een beetje aan het tanen.

Ze maken een heidense lap lawaai, Royal Blood, met zijn tweeën. Nu ja, er stond ook een toetsenist op het podium, in een donker hoekje. Dat moet zowat de ondankbaarste job van het festival zijn, voor een muzikant. We merkten hem pas op in ‘Trouble’s coming’, het vijfde nummer, waar hij weinig aan toevoegde, vooral omdat hij zo’n goedkoop riedeltje moest spelen. In ‘Million and one’ viel hij wél op: zijn keyboards en robotstem maakten er een dancenummer van.

Dat viel dan weer raar uit de toon. De muziek van Royal Blood is zowat de dik ingekookte versie van het oerrockgeluid dat bestaat uit gitaar, bas en drums: donderende drums van Ben Thatcher, vervormde bas van Mike Kerr die qua klank tussen gitaar en bas uitkomt, en zijn jammerende stem. Die klonk overigens nog hoger dan vroeger: nog even en alle honden in een straal van vijf kilometer komen op hun concerten af. Het is, voor een rockfan, een heerlijk bord power en pokkenherrie. Maar, u voelde hem al komen: je herhaalt jezelf vrij snel met zo’n recept. Op Typhoons, nog maar hun derde plaat, leek het duo al op zoek naar iets nieuws.

Maar hun set, die schoot wel met een rotvaart uit de startblokken. ‘Holy shit, zoveel volk!’ zei Kerr toen hij na openingsnummer ‘Typhoons’ de massa naar hem zag kijken. En met oude hits ‘Lights out’ en ‘Come on over’ sloeg die massa enthousiast aan het deinen – vlak voor het podium: moshen. ‘Little monster’ kan ook niet stuk, al probeerden Kerr en Thatcher het wel, door het uit te rekken tot wel vijf minuten – o nee, wacht, nog een drumsolo. En een gong. En nog een drumsolo, en gitaren. Ergens in ‘How did we get so dark’ besloop ons zelfs het vermoeden dat de groep problemen had om hun zeventig minuten vol te krijgen.

Het publiek kreeg waar het voor was gekomen: voor het podium werd gemosht dat horen en zien verging, maar we vermoeden dat het verder op de wei gaandeweg minder spannend werd. De opwinding van een zaaloptreden van Royal Blood vertaalde niet helemaal naar de wei, en al maakte dit indruk, we waren graag ook een keer of twee verrast.

Royal Blood (***), gezien op 3/6 op Rock Werchter

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig