Graspop | Iron Maiden bouwt een (familie)feestje
Bruce Dickinson: met manbun.  Foto:  Koen Bauters

In een jaar zonder concurrentie van Slayer, won Iron Maiden overtuigend het pleit op Graspop: geen bandshirt zagen we vaker passeren op de wei. De Britten stonden dan ook voor de tiende keer op Graspop, terwijl de Metal Meeting zelf haar 25e verjaardag vierde. Feest!

En of Iron Maiden een cadeautje had meegebracht voor de jubileumeditie van Graspop. In 2021 verscheen hun zeventiende studioalbum, Senjutsu. Het was hun eerste nieuwe werk sinds 2015 en de band ging ervoor inspiratie halen bij Oosterse geschiedenis. Daar hoorde ook een nieuw setdesign bij. Drie pagodes moesten de juiste sfeer oproepen voor de songs uit Senjutsu, maar ze zorgden er vooral voor dat drummer Nicko McBrain haast volledig aan het zicht onttrokken werd.

Zanger Bruce Dickinson is er dan weer nooit de man naar geweest om zich weg te laten zetten. De 63-jarige had tijdens de lockdown een manbun laten groeien, en buitelde over het podium in een blinkende leren broek. De drie openingssongs uit de nieuwe plaat, met naast de titeltrack ook ‘Stratego’ en ‘The writing on the wall’, bracht hij met brede gebaren. Dickinson nam ook de gelegenheid om een eerste robbertje te vechten met bandmascotte Eddie, voor de gelegenheid opgedirkt als een reuzensamoerai.

Nadien werd Senjutsu ingeruild voor de greatest hits-grabbelton, met plaats voor telkens drie songs uit The number of the beast (1982) en Piece of mind (1983). ‘Revelations’ uit die laatste plaat gaf de vier gitaristen op het podium ruim de tijd om te soleren, terwijl Dickinson nog maar eens van outfit veranderde.

Graspop | Iron Maiden bouwt een (familie)feestje
Bruce Dickinson.  Foto:  Koen Bauters

Bij momenten leek de show wel een wedstrijd tussen de zanger en het decor om te zien wie de meeste kostuumwissels kon verteren. De pagode werd omgebouwd tot achtereenvolgens een kathedraal, de onderwereld en een kerker, en voor slotsong ‘Aces high’ zakte ook nog een Spitfire-vliegtuig uit het dak. Het is een groot deel van de charme van Maiden dat elke song zijn geheel eigen visuele universum krijgt, maar de tijd die kroop in het voortdurende gewissel haalde ook de vaart uit de set.

Gelukkig draaide de band met ‘Flight of Icarus’ halverwege de gashendel open alsof ze de trotse bezitters van een vast energiecontract waren. Een perfect op de zonsondergang getimed ‘Fear of the dark’ bezorgde de wei het meezingmoment waar ze naar snakte, en het enige kwaaie dat we over ‘The number of the beast’ kunnen zeggen is dat het ons eraan herinnerde dat 6,66 ook de prijs van twee pintjes was op het terrein. ‘Vanavond zijn we allemaal deel van dezelfde familie’, zei Dickinson in een zeldzame bindtekst waarin hij terugblikte op de pandemie. Het meest troostende aan dit familiefeest? Dat er misschien tóch niet zo veel veranderd was tegenover drie jaar geleden.

Iron Maiden, gezien op Graspop op 16 juni. ***

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig