camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

blikvanger Olivier Godfroid · Klimmer zonder grenzen

De schoenenverkoper die schittert op klikpedalen

Voor de kost verkoopt hij schoenen, voor de fun trapt hij iedereen aan gort in de Franse en Spaanse bergen. Olivier Godfroid (27) bedwingt cols alsof het molshopen zijn en rijdt daarbij ook (ex-)profs als Alberto Contador en Miguel Indurain uit het wiel.

woensdag 15 juni 2022 om 3.25 uur

Olivier Godfroid won dit weekend voor het tweede jaar op rij de Gran Fondo Mont Ventoux. rr

Ja, hij heeft een vriendin. En nee, hij heeft geen topsportstatuut. Voor het dagelijkse brood op zijn plank brengt Olivier God­froid (27) schoenen aan de man/vrouw. En toch zit hij wekelijks twaalf tot vijftien uur op de fiets, volgens uitgekiende trainingsschema’s die bepalen tegen welk vermogen hij die dag de ketting rond moet malen. ‘Het vergt heel wat planning’, geeft hij toe. ‘Meestal zit ik al om 6 uur ’s ochtends op de rollen. Waar ik mijn motivatie uit haal? Elke training amuseer ik me. En vooraan kunnen meestrijden geeft veel voldoening.’

Afgelopen weekend won Godfroid voor het tweede jaar op rij de Gran Fondo Mont Ventoux – een 122 kilometer ­lange wedstrijd, inclusief 3.600 hoogte­meters, over onder meer de Col de la Gabelle en de Col des Abeilles, met finish op de top van de mythische Mont Ventoux. Na acht kilometer ging hij er al vandoor, om uiteindelijk te winnen met bijna vijf minuten voorsprong op Arthur Blanc, een Franse neoprof.

De derde helft

Godfroid is een van die mensen die ge­zegend zijn met een immens talent, al ­besefte hij dat zelf meer dan twintig jaar lang niet. Tot zijn 22ste had hij alleen maar ­tegen een bal getrapt, bij de provincialer KSK ’s Gravenwezel in Schilde. ‘Toen was vooral de derde helft belangrijk.’

‘Naast het werk gaat er zoveel tijd naartoe dat ik ’s avonds niet ook nog eens met mijn voeding bezig wil zijn. Het vergt best al veel van me, en ik verdien er mijn geld niet mee. Maar ik besef dat je me moeilijk een gewone wieler­toerist kunt noemen’

En stoemelings ontdekte hij vijf jaar geleden dat dat lijf van hem zaken kan die ­menig amateursporter appelblauwzeegroen van jaloezie zouden doen uitslaan, dankzij een vriend die hem overtuigde deel te nemen aan een halve triatlon in het Ierse Dublin. ‘Sportieve uitdagingen hebben me altijd getriggerd’, zegt Godfroid. ‘Vijf weken voor de wedstrijd plaatsvond, hebben we ons ingeschreven. Crawlzwemmen kon ik niet, ik had één keer een halve ­marathon ge­lopen en maar twee keer meer dan 90 kilometer gefietst.’

   • Als het niet op Strava staat, is het niet gebeurd

Voor zowat elke amateursporter zou zo’n gebrekkige voorbereiding een doodvonnis betekenen, maar niet voor God­froid: na 1,9 km zwemmen, 90 kilometer fietsen en 21,1 km lopen finishte hij 9de in zijn leeftijdscategorie en 286ste van de ­bijna 1.500 deelnemers. ‘Op aanraden van vrienden heb ik me toen laten testen. Uit mijn VO2max-test (die bepaalt wat de maximale hoeveelheid zuurstof is die het lichaam per minuut kan opnemen, red.) bleek dat ik erg geschikt was voor duursporten, terwijl ik toen nauwelijks meer dan één keer per week ging lopen.’

Sterker dan Contador

Hij besloot het sjotten te laten voor wat het was en zich om te scholen tot triatleet.­‘Begin 2018 ben ik van nul af aan begonnen, met zes uur training per week.’ Nauwelijks anderhalf jaar later plaatste hij zich al voor het WK. Maar toen klopte corona aan de deur en vielen alle triatlonwedstrijden plots weg. ‘Omdat het wel nog mogelijk was om in competitie te koersen, heb ik me daarop toegelegd. Als triatleet had ik geleerd dat fietsen me het beste ligt, zeker als er geklommen moet worden.’

Godfroid gaat geen uitdaging uit de weg. rr

Een van zijn eerste exploten schudde hij in de zomer van 2020 uit de kuiten tijdens de Cinglé du Mont Ventoux, een uitdaging die hij met ­enkele vrienden van zijn fietsclub, de Biker Boys uit Schoten, aanging. De bedoeling? In één dag drie keer de ­Kale Berg beklimmen, vanuit Bédoin, vanuit Malaucène en vanuit Sault. Het lukte Godfroid in iets meer dan 5 uur en 22 minuten, waardoor hij de recordtijd op de sportapp Strava in één klap met twaalf minuten verbeterde. Zijn topchrono hield ­bijna een jaar stand.

   • Fiets eens de Mount Everest op

De afgelopen weken trok hij met diezelfde Biker Boys op stage naar Mallorca, om er te trainen en deel te nemen aan een wedstrijd van 312 kilometer met 5.000 hoogtemeters. Op 115 kilometer van de ­finish ging Godfroid er ­alleen vandoor, om uiteindelijk solo over de streep te bollen. Zijn gemiddelde snelheid: 34,7 kilometer per uur – een tempo waar de gemiddelde wielertoerist zelfs op het vlakke al het nodige zweet voor laat. In Mallorca liet hij zelfs ex-Tourwinnaars als Miguel Indurain en ­Alberto Contador achter zich. Het kwam hem op felicitaties te staan van Ivan Basso. ‘Hij noemde het een straffe prestatie en meende dat oprecht. Een van de mooiste complimenten die ik kon krijgen.’

Dopingcontrole

Vier wedstrijden heeft Godfroid dit seizoen al ­gereden, drie ervan gewonnen. Zijn hoofddoel is het WK Gran Fondo in het ­Italiaanse Trento, in september. Maar eerst nog over twee weken de Marmotte, met ­finish op Alpe d’Huez. ‘Het is allemaal nog heel nieuw voor mij, en ik blijf mezelf verrassen. Het was ook nooit de bedoeling om alleen te koersen, maar ik vind het geweldig om te trainen en te voelen hoe je beter kunt worden. Het is puur plezier. Al laat ik er ook ontzettend veel voor.’

Een blik op Godfroids Strava-account leert dat hij dit jaar maandelijks 1.500 tot 2.000 kilometer op de fiets zat. Verrassend weinig, als je bedenkt tegen welke snelheid hij de Franse en Spaanse cols ­opknalt. Zo klauterde hij bij de klim zondag vanuit ­Bédoin richting Mont Ventoux gemiddeld tegen 17,6 kilometer per uur. ­Leven als een pater doet hij nochtans niet. ‘Op het vlak van voeding valt er voor mij nog veel te ontdekken. Afgelopen weekend heb ik voor de wedstrijd nog gewoon ­pizza’s gegeten. Naast het werk gaat er al zoveel tijd naartoe dat ik ’s avonds niet ook nog eens met mijn voeding bezig wil zijn. Het vergt best al veel van me, en ik verdien er mijn geld niet mee. Al besef ik dat je me moeilijk een ­gewone wieler­toerist kunt noemen.’ Al was het maar omdat hij na de zege op de ­Ventoux naar de dopingcontrole moest.

Droomt Godfroid er stiekem van prof te worden? ‘Dat is het ultieme natuurlijk, en ik ga geen uitdaging uit de weg. Maar een doel is het niet, ik wil me vooral goed blijven amuseren.’ En dus blijven er behalve klikpedalen ook schoenen in de koffer van zijn wagen liggen.

Niet te missen


LEES OOK

De podcasts van De Standaard

Niet te missen