De beste in 2005 is ook de beste in 2022: Rafael Nadal wint voor de 14de keer Roland Garros
Rafael Nadal  Foto:  REUTERS

Hij was 19 toen hij de eerste keer Roland Garros won. Vandaag is hij 36 en deed hij het opnieuw: Rafael Nadal klopte Casper Ruud met 6-3, 6-3 en 6-0. Zijn lichaam mag het dan al vaak laten afweten, als er gravel in de buurt is, valt er nog steeds amper iets te beginnen tegen de recordkampioen.

Het kan niet anders of Rafael Nadal (ATP 5) eet elke ochtend een kommetje gemalen baksteen als ontbijt. Voor de veertiende keer stond de Spaanse gravelvreter deze middag in de finale van Roland Garros, voor de veertiende keer won hij die ook. Niemand in het huidige tennis die ook maar enigszins in de buurt komt van die cijfers. Voor Nadal is het zijn 22ste grandslamzege in zijn carrière.

Zijn tegenstander, Casper Ruud (ATP 8), besefte al voor er één bal geslagen was dat hij voor een bijna onmogelijke opdracht stond: ‘We weten allemaal dat Rafa een grote kampioen is en hoe goed hij speelt op de belangrijkste momenten in de grootste matchen’ , zei de 23-jarige Noor zaterdag. ‘Ik ga er gewoon proberen van te genieten.’

Idool

Ruud speelde in Parijs zijn eerste grandslamfinale, tegen zijn idool dan nog wel: hij zag als kind alle finales van de Spanjaard en trok op zijn 20ste naar Mallorca om er in de Rafa Nadal Academy met hem te sparren. ‘Ik heb zoveel geleerd door met hem te trainen’, zei hij in 2019. ‘De energie en intensiteit waarmee hij speelt, is niet normaal. (…) Na een paar uur trainen was ik telkens uitgeput.’

Hoewel de ondertussen succesvolste Noorse tennisser ooit ontegensprekelijk een uitstekende gravelspeler is – zeven van de acht toernooien die hij tot nu toe won, waren op gravel – speelde zijn onervarenheid hem parten. Eenrichtingsverkeer was het aanvankelijk niet, maar net zoals Coco Gauff zaterdag in de vrouwenfinale was ook de jonge Ruud onder de indruk van de omstandigheden.

Nadat Nadal vrij eenvoudig de eerste set had gewonnen (6-3 in 48 minuten), leek hij de wedstrijd in het begin van de tweede set toch spannend te maken. Ruud liep 1–3 uit, het signaal voor de Spaanse gravelmeester om zijn niveau op te krikken. Hij kwam op gelijke hoogte en stoomde meteen door. Ruud werkte nog drie setpunten weg, maar het vierde bleek er te veel aan: 6–3. De veer was definitief gebroken: Nadal gunde de Noor in derde set zelfs geen spelletje meer – met elf winnende games op een rij was zege nummer 14 in Parijs een feit.

Chronische pijn

De lastigste klippen had de recordkampioen al voordien omzeild, en dan hebben we het niet alleen over de kwartfinale waarin hij na nachtwerk de Servische nummer 1 van de wereld Novak Djokovic uitschakelde. Na de finale van Indian Wells stond Nadal vier weken aan de kant met een stressfractuur aan de linkerrib, en eenmaal daarvan hersteld, speelde zijn chronische voetblessure opnieuw op. Mankend was Nadal uit het toernooi in Rome gevlogen, het laatste voorbereidingstoernooi op Roland Garros. ‘De pijn was ondraaglijk’, zei hij na de nederlaag tegen de Canadees Denis Shapovalov.

De Spaanse veteraan sukkelt al jaren met de ziekte van Müller-Weiss, een zeldzame voetafwijking die chronische pijn veroorzaakt. Maar de voorbije twee weken hield zijn voet stand, en ironisch genoeg was het Alexander Zverev (ATP 3), zijn tegenstander in de halve finale vrijdag, die geblesseerd moest afhaken. Zaterdag raakte bekend dat de Duitser verschillende ligamenten in zijn rechtervoet heeft gescheurd, waardoor zijn deelname aan Wimbledon (het grandslamtoernooi dat over drie weken begint, red.) op de helling staat.

   • Nadal-Zverev: Spectaculaire match, dramatisch einde

En nu?

De vraag is nu wat Nadal zal doen. Zijn lichaam lijkt zijn houdbaarheidsdatum stilaan te hebben bereikt. Eerder dit jaar zei hij al dat de chronische pijn vreet aan zijn geluk, ‘niet alleen op het veld, ook in het gewone leven’. Toch lijkt hij aan stoppen voorlopig niet te denken. ‘Deze zege geeft me energie om voort te doen’, zei Nadal in zijn overwinningsspeech. ‘Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik probeer verder te vechten.’

Met zijn 14de overwinning in Parijs zet het Spaanse gravelmonster zijn mythische status nog wat kracht bij. Al 17 jaar draait hij mee aan de top – zijn eerste zege op Roland Garros pakte hij in 2005 – en zondagmiddag speelde hij zijn 30ste grandslamfinale. Geen enkele man deed ook ooit beter dan zijn 22 grandslamtitels. Roger Federer en Novak Djokovic volgen op de tweede plaats, met elk twintig stuks.