camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

Interview Merol

‘Ik wil liever een goed liedje maken dan eentje dat spraakmakend is’

Op haar debuutalbum ‘Troostprijs’ laat de Nederlandse popartiest Merol horen dat ook een laatbloeier volwassen kan worden. ‘Door alles te ironiseren maak je de dingen ook onpersoonlijker.’

vrijdag 15 april 2022 om 3.25 uur

Merel Baldé wil vooral geen manic pixie dream girl zijn. Iris de Vries

Ben niet jouw Manic Pixie Dream Girl’, ­bezweert Merol op haar debuutalbum, Troostprijs. De Nederlandse zangeres verzet zich tegen het popcultuurcliché zoals dat neergezet is door Kate Winslet in Eternal sunshine of the spotless mind of Zooey ­Deschanel in 500 days of Summer: een vrouw die vooral bestaat om kleur te brengen in het leven van een in routine verzeilde man, maar die schijnbaar geen eigen doelen of wensen koestert in het leven. ‘Verf die grijze haren, maar blijf ver bij mij vandaan’, zegt ze op een doorstart beluste mannen de wacht aan. ‘Ik heb echt wel meer te doen dan in jouw schaduw stil te staan.

Ook van de 31-jarige Merel Baldé dreigde hier en daar zo’n beeld te ontstaan. In 2018 scoorde ze voor het eerst met de singles ‘Lekker met de meiden’ en ‘Kerst met de fam’: onbevangen, lollige deuntjes die de naar Amsterdam uitgeweken Dordrechtse schetsten als een grappige spring-in-’t-veld. Met ‘Hou je bek en bef me’ bleek ze ook nog eens onbeschroomd over seks te zingen: het werd haar doorbraakhit.

Lekker met de meiden viraal gaan

‘Mensen willen dat je zachtjes praat, lief glimlacht en vooral geen bedreiging vormt. Maar ik wil me net uit kunnen spreken en onbeschroomd fel zijn’

Ook Baldé was niet blind voor dat succes. Met ‘Krijg het er geil van’, ‘Ik *** je op afstand’ en ‘Foefsafari’ ging ze door op dat laatste onderwerp. ‘Toen “Hou je bek en bef me” aansloeg, ben ik misschien iets te veel op het effect beginnen te jagen’, blikt ze daar nu op terug. ‘Neem nu “Foefsafari”: ik vond die titel leuk gevonden, maar als ik erop terugkijk, is het liedje misschien niet sterk genoeg.’

Misschien heeft het iets te maken met Baldés achtergrond: ze studeerde aan de theaterschool van Amsterdam en zette haar eerste muzikale stappen in die context. ‘Als je voor een publiek speelt dat neerzit met gekruiste armen, doe je wel je best om daar een reactie aan te ontlokken. Dat is heel anders dan een poppubliek, dat vanzelf al wat meegeeft. Maar nu wil ik liever een goed liedje maken dan eentje dat spraakmakend is. Ook als ze een jaar op de plank gelegen hebben, moeten ze goed blijven.’

Brief aan zichzelf

Op Troostprijs zet Merol met succes die stap. Een single als ‘Vol’, over een emotioneel onbereikbare partner, wordt nog steeds met een fijnzinnige glimlach gezongen, maar bevat ook een oprechte boodschap. ‘Door alles te ironiseren maak je de dingen ook onpersoonlijker’, weet Merol. ‘Zelf begon ik ook gewoon te verlangen naar verdieping. Dat hoort bij volwassen worden: je wil niet alleen de mensen om je heen, maar ook jezelf blijven verrassen.’

In zekere zin is Troostprijs een coming-of-ageplaat. Dat blijkt uit de sleuteltrack ‘Laatbloeier’, een fleurige synthpopsong. ‘Geen hypotheek/ geen auto/ geen kind of ­kinderwagen/ maar toch zoveel vragen’, ­omschrijft Merol het lot van de millennial die volwassen worden chronisch uitstelt. Maar de échte groei zit hem erin dat Merol besluit zichzelf dat uitstel niet kwalijk te nemen. ‘Ik heb toch nooit iemand een fuck beloofd’, stelt ze vast.

Lekkere lol met Merol

Toch blijft de Nederlandse niet helemaal hangen in het onbestemde. In liefdes­nummers-met-een-discovibe zoals ‘Gemengde signalen’ of ‘Te druk voor liefde’ maant ze haar potentiële partners aan tot besluitvorming. ‘Ik vind het zelf ook ­ergens wel fijn om nog een beetje aan te blijven kloten – niemand wil de druk die erbij komt wanneer het opeens voor echt is. Maar eeuwige twijfelaars kunnen wel anderen meetrekken in hun besluiteloosheid. Ik vind het soms ook moeilijk om mijn mannetje te staan in zulke relaties. In die zin zijn die songs ook een brief aan ­mezelf: dat ik ermee moet kappen als ik merk dat iemand te druk is voor liefde of me gemengde signalen geeft.’

‘Pastel’, dat muzikaal meer dan een beetje knipoogt naar de Zweedse popzangeres Robyn, is de beste song op de plaat. Het nummer reageert op de mediastormpjes die opstaken rond ‘Hou je bek en bef me’, toen columns in De Morgen, De Standaard en Humo en rubrieken op de VRT afwisselend stelden ‘dat het nu ook weer niet zo expliciet hoeft’ en dat Merol een grote feministische bevrijder was – alsof het ­uitermate uitzonderlijk was dat een vrouw durfde vragen om bevrediging. ‘Niet te fel/ praat tegen me in pastel’, schetst Baldé die reacties.

‘Zo gaat het nu eenmaal als vrouw in een door mannen gedomineerde muziekindustrie. Als je je uitspreekt, word je daarop afgerekend. Ook door vrouwen, trouwens. Mensen willen nu eenmaal dat je zachtjes praat, lief glimlacht en vooral geen bedreiging vormt. Maar ik wil me net uit kunnen spreken en onbeschroomd fel kunnen zijn. Het is net op die plekken dat je de grootste emoties kan voelen. En daar ben je als mens toch naar op zoek?’

Merol, ‘Troostprijs’ is nu uit.

Op 20/4 in Vooruit, Gent, 21/4 in Trix, Antwerpen, 30/4 in AB, Brussel, 10/5 in Het Depot, Leuven.

Niet te missen


LEES OOK

De podcasts van De Standaard

Niet te missen