Hij kwam voor goud en hij gaat met goud terug naar huis: Bart Swings domineerde de massastart en maakte het in de slotronde indrukwekkend af. ‘Ik denk dat ik heb laten zien dat ik de sterkste was.’ Meteen onze eerste gouden medaille op de Winterspelen sinds 1948. Bekijk zijn gouden race hierboven.

‘Ik ben ervan overtuigd dat ik olympisch kampioen kan worden’, had Bart Swings voor de Spelen gezegd. Al jaren bokst hij solo op tegen de buitenlandse blokken in de massastart. Sinds het spelletje blufpoker in het snelschaatsen werd geïntroduceerd, was hij vrijwel altijd op de afspraak. En ook vanochtend was dat het geval.

Vooraf had hij gezegd te hopen dat hij niet alle werk zou moeten opknappen, maar dat bleek ijdele hoop. Alweer was het één tegen allen, allen tegen één. Met Jorrit Bergsma en Sven Kramer ging er in de finale slag om slinger een Nederlander vandoor, en telkens was het Swings die de kastanjes van het ijs moest halen.

‘Ik voelde mij wel een beetje geviseerd’, gaf hij na de race in een eerste reactie bij Sporza toe. ‘Ik had een treintje sprinters achter mij. En de Nederlanders hebben het mij niet makkelijk gemaakt, die bleven maar aanvallen. Maar ik voelde mij zo sterk dat ik dacht: ik ga hier vandaag niets weggeven.’

Eén tegen allen, maar Swings pakt goud
Foto:  AFP

De Zuid-Koreanen Jaewon Chung (2e) als Seung-Hoon Lee (3e) vervolledigden het podium. De Amerikaanse Joey Mantia - de vriend van onze bronzen Hanne Desmet - greep net naast de medailles. De Nederlanders Bergsma en Kramer werden negende en zestiende.

Swings had in de eindspurt haast een meter voorsprong op zijn concurrenten. Meteen onze eerste gouden medaille op de Winterspelen sinds 1948. Voor wie er toen niet bij was: het Belgische paar Micheline Lannoy en Pierre Baugniet haalde toen in Zwitserland de hoogste prijs in het kunstrijden voor paren.

Met zijn olympische titel zet Swings de kroon op een lang werk. Toen hij in 2010 als ‘schaats-Belg’ openlijk verkondigde dat hij op termijn wilde meestrijden voor het olympische podium, reageerden velen nog meewarig. Maar nu staat de skeeleraar dus op het hoogste podium – weinigen die het hem niet zullen gunnen.

‘Ongelofelijk’, zegt hij. ‘Toen ik de laatste bocht inging, was ik zelf niet echt met goud bezig. Ik dacht gewoon: blijven staan, goed die bocht uitkomen, en vol blijven gaan. Ineens voelde ik dat ik nog heel veel snelheid had en dat mijn benen nog niet kapot waren. Dus ja, tot aan de finish gesprint.’

Eén tegen allen, maar Swings pakt goud
Foto:  ap

Begin januari had Swings zijn status op de massastart al bevestigd met zijn tweede Europese titel op een rij. ‘Daar wist ik dat ik de snelste was. In Peking zal dat niet zo zijn’, klonk het toen. In China moet hij onder meer opboksen tegen de rauwe Amerikaanse kracht van Joey Mantia, die in 2017, 2019 en 2021 goud won op het WK, en de regerende olympisch kampioen, de Zuid-Koreaan Lee Seung-hoo. En dan waren er ook nog de Nederlanders en Japanners, die met twee in de finale stonden en dus een ‘knecht’ konden opofferen om een gat dicht te rijden.

Swings, daarentegen, moest de klus in zijn eentje klaren, wat het zowat onmogelijk maakte de wedstrijd naar zijn hand te zetten. Maar tactisch mag hij dan sterk heten, fysiek is hij dat nog meer. De snelschaatser uit Herent heeft het meeste baat bij een lastige wedstrijd, met veel tempowissels, omdat hij van het minste rustmoment gebruik kan maken om te recupereren. Dankzij, jawel, het skeeleren. ‘Op drie à vier ronden van het einde kon ik eventjes rusten’, aldus Swings. ‘En zo kwam het alsnog goed.’

Het bleek vandaag in de Ice Ribbon. ‘Ik denk dat ik heb laten zien dat ik de sterkste was,’ stelde de verdiende winnaar achteraf terecht. En zo stapt ons land straks voor het eerst sinds 1948 op het vliegtuig met twee medaillewinnaars, dankzij ook Hanne Desmet.