camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

Recensie rap

Liefdesbrief aan een rafelende wereld

woensdag 19 januari 2022 om 3.25 uur

De rhymes van Earl Sweatshirt (hier met groen T-shirt) rollen loom en nonchalant uit de speakers.  rr

Goed een decennium terug ontpopte Earl Sweatshirt zich tot enfant terrible van de hiphopcrew Odd Future, maar sinds hij door zijn moeder naar een kostschool werd gestuurd in Samoa keerde de Californische rapper zijn kar. De voorbije jaren onderscheidde Sweatshirt zich met brute raptracks waarin hij steeds dieper ging keuteren in zijn eigen zielenroerselen, geschoeid op uit de haak hangende beats. Zijn vierde album diept die aanpak verder uit. Sweatshirt looft zuinigheid. In tien even afgetrainde als intense songs die vaak nog geen twee minuten duren, geeft hij zijn kijk op zijn leven als jonge vader in een pandemie. De chaos, twijfels, rusteloosheid en vervreemding die daarin woekeren, gutsen uit zijn songs, maar net zo goed de vastberadenheid om het hoofd boven water te houden. Een rauwe liefdesbrief aan een rafelende wereld, zeg maar. Veelal oude soulsamples dienen als hortende ritmetrack, hier en daar stoeit Sweatshirt met electronica, strijkers en ­piano, wat zijn songs de grillige warmte geeft van een beslagen autoruit. Zijn rhymes rollen loom en non­chalant uit de speakers, maar etaleren tegelijk een ruwe frisheid, alsof hij ze ter plekke bedenkt. Sick! (tzh)

De podcasts van De Standaard