camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

onderzoeksreeks Congo hold-up

De schimmige deals van de kandidaat-‘Manager van het Jaar’

zaterdag 4 december 2021 om 3.25 uur

In stilte bouwde de Belgische ondernemer Philippe de Moerloose een zakenimperium uit dankzij woekerwinsten op de verkoop van zwaar materieel aan Congo. Vaak zonder openbare aanbesteding, kwaliteitsgarantie of correcte prijszetting.

Joseph Kabila en Philippe de Moerloose tijdens een publiek evenement, datum onbekend. rr

Na een rit van tien uur vanuit Kinshasa, door de brousse van Kongo Central, hebben we ze eindelijk gevonden: de peperdure tractors geleverd door Philippe de Moerloose. Een groepje Congolese werklui ­gebruikt ze om een zandweg egaal te ­maken. Het lijkt onbegonnen werk. Alleen met een stevige jeep kan je hier reizen. De wegen zitten vol kuilen. Als het regent, veranderen ze in onbegaanbare modderstromen. De taak van de mannen is de aanvoerwegen verbeteren. Dan raken de rijstvelden aan de overkant van de Kongorivier, in de Nkundi-vallei, beter verbonden met de rest van het land. Urenlang gaan ze de rode aarde te lijf in de blakende zon.

Het is een vreemd contrast. De graaf­machines, tractors en aanhangwagens hebben honderdduizenden dollars gekost, maar de mannen die ze bedienen ­leven in armoede. Wanneer we vragen of de werkmannen betaald worden, schuifelen ze ­ongemakkelijk. Er luistert een opzichter mee. ‘Soms’, zegt de oudste. Hij heeft al in verschillende Congolese provincies met de machines gewerkt.

Verderop in een dorp staat een enorme machine van het merk John Deere er werkloos bij. Het werktuig dient om de bodem te nivelleren, maar het linkervoorwiel is een paar dagen eerder kapotgegaan. Het ding heeft 250.000 dollar gekost, blijkt uit het overheidscontract voor de graafmachines dat De Standaard kon inkijken.

‘We hebben nog reserveonderdelen’, zegt de lokale verantwoordelijke voor het landbouwproject. Maar als het nog een paar keer gebeurt, dreigt het toestel ­onbruikbaar achter te blijven in de brousse. ‘Het is niet eenvoudig om deze machines te herstellen, want de motoren van John Deere zijn elektronisch. In het hele land liggen werkloze wrakken die tien jaar geleden werden geleverd, waarmee de ­locals niet eens kunnen bricoleren’, zegt de opzichter. ‘Er is niet goed over nagedacht.’

Torenhoge prijzen

Onderzoek van De Standaard en haar partners onthult voor het eerst hoe de Belgische topondernemer Philippe de Moerloose steenrijk werd in Congo. De Belg rekende systematisch torenhoge prijzen aan op de verkoop van vrachtwagens, tractors ­zoals die in Nkundi, en andere grote werf­machines. Hij boekte woekerwinsten en kreeg contract na contract van de Congolese overheid.

Hij ontving minstens 742 miljoen dollar staatsgeld. De deals die hij sloot met de zwakke Congolese instellingen lieten hem toe zich te verrijken op de kap van de op vijf na armste bevolking ter wereld. De Belgische zakenman onderhield ook jarenlang nauwe relaties met de voormalige Congolese president Joseph Kabila en zijn ­familie, toont ons onderzoek aan.

DS VIDEO - Congo Hold-up: op zoek naar peperdure graafmachines. De Standaard

Interne documenten, facturen van ­De Moerlooses bedrijven en kopieën van de overheidscontracten laten zien hoe de Belg vaak factureerde voor een veelvoud van de aankoopprijs. Tractors van het merk John Deere bijvoorbeeld – die in Kongo Central de rode aarde versjouwen – kocht hij in 2018 aan voor 16.625 dollar in India. In Congo verkocht hij ze voor 51.265 dollar per stuk, of meer dan drie keer zo veel.

De ondernemer zelf ontkent onze vaststellingen over de extreme marges op de contracten. ‘Ik had marges van 25 tot ­30 procent’, reageert De Moerloose. ‘Dat is de gangbare praktijk bij dit soort contracten.’

Al jaren importeert De Moerloose zwaar rollend materieel in Congo. Over een van die leveringen bestelde een van zijn ­eigen bedrijven in 2012 een evaluatierapport. Een extern auditkantoor voerde die uit en kwam tot de vaststelling dat veel van het geleverde materieel in slechte staat was.

Chinese vrachtwagens van het merk ­Sinotruk werden geplaagd door technische problemen. In talloze gevallen bereikte het materieel niet eens zijn bestemming. Toch bleef de Congolese staat met de Belg ­samenwerken.

Congolees fortuin

Hoewel De Moerloose een van de 150 rijkste Belgen is, is hij niet zo bekend in ons land. Net als vele andere rijken huldigde hij lang het principe ‘pour vivre heureux, ­vivons cachés’. Na het vertrek van Kabila in 2019, trad hij voor het eerst echt uit de schaduw in België.

Het verhaal dat hij sindsdien overal vertelt, klinkt als een selfmade sprookje. Philippes vader Louis de Moerloose reageerde in 1970 op een vacature in de krant Le Soir en trok met zijn gezin naar Congo, om er boekhouder te worden bij het voormalige koloniale textielbedrijf Texaf. Philippe was toen drie jaar oud. Opgroeiend in zijn ­‘geliefde Afrika’ sprak hij al snel vloeiend Swahili. Hij keerde terug naar België om aan de Brusselse zakenschool Ichec te studeren. In 1991 richtte hij het import­exportbedrijf Demimpex op.

Hij deed dat met een klein startkapitaal dat in zijn herinnering almaar kleiner lijkt te worden. In een interview in 2007 sprak hij van een bedrag van 3.100 euro. In 2013 was dat 2.500 euro en recent daalde het tot 1.800 euro.

De Moerloose ontving minstens 742 miljoen dollar staatsgeld. De deals die hij sloot met de zwakke Congolese instellingen lieten hem toe zich te verrijken ten koste van de op vijf na armste bevolking ter wereld

In de dertig jaar sinds de start van ­Demimpex is het hard gegaan. De Moerlooses zakenimperium, dat vandaag SDA Holding heet, zal dit jaar voor het eerst een jaaromzet van één miljard euro boeken, zegt hij. Doorheen de jaren is De Moerloose uitgegroeid tot een wereldleider in de distributie van grote machines. Sinds 2015 is hij de exclusieve verdeler voor grote ­machines van Volvo in de Benelux. Sindsdien trok hij ook naar Groot-Brittannië en hij belooft de ­komende jaren de markt in Amerika en Azië te bestormen. Het zakenblad Trends-Tendances nomineerde hem in november voor het tweede jaar op rij voor Belgische Manager van het Jaar. In sms’jes moedigt De Moerloose zijn netwerk aan om op hem te stemmen. In campagne­video’s vermeldt hij zelden de naam van het land waar hij een groot deel van zijn fortuin heeft vergaard: de Democratische Republiek Congo.

Amicaal met Kabila

De spectaculaire opmars van De Moerloose gaat gepaard met enorme winsten die hij in Congo boekte. Schulden die hij maakte bij overnames in Europa wist hij steeds snel af te lossen. Vorig jaar, toen zijn omzet met 187 miljoen terugviel door corona en Brexit, wist De Moerloose miljoenen schuld af te bouwen. Daarnaast vergaarde hij een groot persoonlijk kapitaal dat hij parkeerde op buitenlandse bankrekeningen, bedrijven in belastingparadijzen en in vastgoed. Hij investeerde ook in hotels, de Congolese mijnindustrie, en bouwbedrijven.

De contracten tussen De Moerlooses ­bedrijven en de Congolese staat werden volgens verschillende bronnen eerst persoonlijk besproken tussen hemzelf en ­Kabila. De Moerloose werd uitgenodigd op Kabila’s enorme landgoed in de N’Selevallei, ten oosten van Kinshasa. Daar ontving de president hem op ‘een soort troon’, aldus een medewerker die aanwezig was bij een van de ontmoetingen. De president ging amicaal om met de Belg. Hij sprak hem aan met ‘Philippe’. De Moerloose ­bevestigt dat laatste. ‘Maar dat was alleen omdat mijn familienaam moeilijk uit te spreken is voor Afrikaanse personen. Hij is zelfs nog moeilijker te onthouden. Mijnheer Kabila noemt me “Monsieur Philippe” en ik noem hem altijd “Excellence”.’


De Moerloose ontkent dat hij een relatie had met Kabila die verder ging dan zakelijke contacten. Hij benadrukt dat zijn bedrijven regelmatig worden doorgelicht en dat hij nooit aan derden, onder wie Kabila, een commissie heeft betaald om een contract te regelen. ‘We weerleggen ook elke suggestie van corruptie’, zegt De Moerloose. Joseph Kabila ging niet in op onze vragen om commentaar. De betrokken ministers geven geen commentaar, of ontkennen wanpraktijken. Ook Volvo en John Deere gingen niet in op onze vragen. ‘We hebben een beperkt zicht op de prijs die de eind­gebruiker betaalt’, geeft Claes Eliasson van Volvo Group als verklaring. ‘We nemen compliance erg serieus.’

Tijdens de achttienjarige heerschappij van Kabila werdDe Moerloose incontournable als verkoper van voertuigen in Congo. Zijn bedrijven domineren de uitgaven-bulletins van de Congolese Centrale Bank. Zijn bedrijf Demimpex ontving meer dan 436 miljoen dollar. Zijn vennootschappen in Mauritius ontvingen tot 2017 ruim ­128 miljoen dollar. HMIE en D’Angelin Ocean Trade, twee bedrijven in de Britse Maagdeneilanden, ontvingen bijna 40 miljoen dollar. Sinds 2018 sloot De Moerloose via een nieuw bedrijf in Mauritius nog eens twee contracten met het ministerie van Landbouw, ter waarde van 139 miljoen dollar. Het brengt het totaal op minstens ­742 miljoen.

‘Mijnheer Kabila noemt me “Monsieur Philippe” en ik noem hem altijd “Excellence”’ Philippe de Moerloose  Belgische zakenman

Voor de grote contracten van De Moerlooses bedrijven met de Congolese staat, werden geen openbare aanbestedingen uitgeschreven. De Moerloose bevestigt in zijn reactie op onze vragen dat hij ‘systematisch’ op voorhand een speciale goedkeuring vroeg van de Direction générale de contrôle des marchés publics (DGCMP). Die controleerde ‘alle aspecten van het contract (...) met inbegrip van de toegepaste tarieven’.

De Standaard is in het bezit van een ­kopie van zo’n goedkeuringsbrief, voor de ­recentste landbouwcontracten van 139 miljoen dollar. De argumenten van de administratie zijn summier. ‘Het gaat om een publiek-private samenwerking’, klinkt het. Het bedrijf van De Moerloose heeft bovendien ‘al eerder machines geleverd aan de Congolese staat’ en de ‘financiering van het contract over een middellange termijn van vijf jaar is voordelig’.

Extreme marges

Zulke procedures in onderling overleg zijn een gangbare in praktijk in Congo. Maar ze lenen zich tot misbruik en worden regelmatig aangeklaagd door internationale ­instellingen.

De Standaard en haar partners kwamen in het bezit van interne tabellen van bedrijven van De Moerloose, over de aankoopprijzen achter de twee recentste contracten van 139 miljoen. Voor het eerste deel daarvan hebben we aankoop- en verkoopprijzen in detail kunnen vergelijken.

Volgens de tabellen wist De Moerloose op 58,5 miljoen dollar een bruto winstmarge van 63 procent te boeken, goed voor 36,7 miljoen. In die marge zijn de kosten van transport over zee inbegrepen, maar niet die over land – wat volgens eerdere aankoopbulletins doorgaans maar enkele procentpunten van de totaalprijs is.

De Moerloose kocht oogstmachines voor maïs voor 64.000 dollar. Hij verkocht ze voor 456.000 dollar aan de Congolese staat. Het transport over zee kostte 7.500 dollar. De ­tabel neemt het binnenlands transport in Congo niet op.

Philippe de Moerloose Frederic Sierakowski/isopix

Gevraagd naar een reactie, betwist ­De Moerloose de echtheid van het interne ­document. Hij zegt dat zijn werkelijke bruto winstmarges tussen de 25 en 30 procent ­lagen en dat zijn verkoopprijzen ‘competitief’ waren.

Maar de jaarrekeningen van het Mauritiaanse bedrijf DEM Equipment, dat die ­recentste contracten van samen 139 miljoen euro verkreeg, geven aan dat de marges veel hoger moeten zijn dan degene die Philippe de Moerloose zegt te hebben. In 2018, ’19 en ’20 haalde dit bedrijf samengeteld een omzet van 102,8 miljoen. In die drie jaar is de opgetelde nettowinst, voor belastingen, ­40 miljoen. Daarop betaalde DEM Equipment 3,4 miljoen aan belastingen. Dat is een belastingvoet van 8,7 procent.

De prijzen die De Moerloose aanrekende, lagen veel hoger dan die in andere Afrikaanse landen. ‘Het is moeilijk om me uit te spreken over een specifieke transactie zonder de details te kennen, maar als het voorbeeld dat je geeft correct is, dan is die prijs ver boven de norm’, zegt Patrick Roux van het Zuid-Afrikaanse Afgri over de tractors van 75 pk die aan 51.200 dollar per stuk werden verkocht. Afgri is een grote ­leverancier van het merk John Deere in Afrika.

Volgens AGFacts, een databedrijf gespecialiseerd in prijzen van landbouwmaterieel, ligt de door John Deere aanbevolen verkoopprijs van zulke tractors in Zuid-Afrika op 28.500 dollar per stuk. Dat is de prijs die de klant hoort te betalen, zonder btw. De Moerloose, die aan de Congolese overheid verkoopt, hoeft ook geen btw in rekening te brengen.

Voormalige naaste medewerkers van Philippe de Moerloose bevestigen de uitzonderlijk hoge prijzen. ‘We praten over ­iemand die geen concurrenten had voor deze contracten. Hij rekende in een van de armste landen ter wereld prijzen aan die totaal niet marktconform waren’, zegt een voormalige manager die anoniem wil blijven. ‘De Congolese landbouwontwikkeling wordt mee gefinancierd door internationale instellingen zoals de Wereldbank. Het is moreel verwerpelijk.’

Zes keer de aankoopprijs

De grote marges op de recentste contracten waren niet nieuw. De Standaard zag ook facturen van De Moerlooses SDIAG in Mauritius, uit 2011. Aanhangwagens van vijf ton kocht SDIAG aan voor 2.435 dollar per stuk. Twee jaar eerder verkocht hij aanhangwagens van dat type aan het ministerie van Landbouw voor 7.800 dollar per stuk, het drievoud. Voor het transport ­rekende hij nog eens 2.300 dollar aan, per stuk.

Vooral de marges op machines van SDLG, het Chinese merk van Volvo, waren indrukwekkend. In een tabel van Demimpex die we konden inkijken, met prijzen uit 2010, zien we dat De Moerlooses bedrijf de Chinese graafmachines voor zes keer de aankoopprijs kon verkopen aan de dienst wegenwerken. De graafmachine van 45.200, dollar werd datzelfde jaar verkocht voor 265.900 dollar.

De Moerloose deed al langer zaken met de regering van Kabila, maar in 2008 kwam de eerste grote reeks contracten van honderden miljoenen dollars tot stand. Tussen dat jaar en 2010 verkocht hij duizenden tractoren van het merk John Deere aan Congo. De Moerloose bezocht in 2010 zelfs samen met Kabila het hoofdkwartier van John Deere, in het Amerikaanse New ­Orleans.

De contracten tussen ­De Moerlooses ­bedrijven en de Congolese staat zouden eerst persoonlijk besproken zijn tussen hemzelf en ­Kabila. Voor de grote contracten werden geen openbare aanbestedingen uitgeschreven

Op Youtube staat een videoverslag van de ondertekening van de derde versie van de enorme contracten, voor 1.500 tractoren, in Kinshasa. ‘De opdracht werd gegeven door staatshoofd Joseph Kabila, die ­enthousiast is over de mechanisering van de landbouw in Congo’, zegt de journalist. De toenmalige Belgische ambassadeur, ­Dominique Struye, was ook tevreden een Belgisch bedrijf actief te zien in Congo. ‘Ik zou zeggen dat dit de relaties verbetert’, verklaarde hij.

Slechte kwaliteit

Wanneer De Moerloose gevraagd wordt naar het geheim achter zijn succes, benadrukt hij zijn uitstekende diensten na verkoop. Die helpen hem groeien in een markt met moordende concurrentie, vanuit alle hoeken van de wereld. Bij leveringen van Volvo Construction Equipment in Europa, het vlaggenschip van zijn zakenimperium, boekt hij succes dankzij die uitstekende service.

In Congo is de situatie anders. In 2012 lichtte een Belgisch consultancybedrijf de leveringen door. Het rapport dat we konden inkijken, is vernietigend. Het geleverde materieel was vaak niet wat er besteld was, was in een verschrikkelijke staat of is zelfs helemaal niet aangekomen.

Lees hier alles over het onderzoeksdossier Congo hold-up

Vooral bij de Chinese vrachtwagens van het merk Sinotruk waren er problemen. De machines hadden meer dan 70.000 dollar per stuk gekost. Toch waren er een hoop mankementen: stalen onderdelen leden onder zware corrosie, kilometertellers waren defect, motoren waren verkeerd in ­elkaar gezet, waardoor ze kapotgingen, ze lekten olie, versnellingsbakken haperden en de bestuurderscabines waren niet schokbestendig.

In zijn uitgebreide reactie op onze vragen, legt De Moerloose uit dat het vaak gebeurde dat materieel beschadigd raakte tijdens transport. ‘Maar dit werd formeel vastgesteld en het materieel werd vervangen. Het geleverde materieel kwam in perfecte staat aan bij de eindgebruiker.’

In januari 2019 trad Kabila af als president. Nieuwe grote landbouwcontracten met De Moerlooses bedrijf in Mauritius – deze keer voor 124 miljoen dollar – werden voorlopig niet getekend door de regering van Félix Tshisekedi.

Tijdens een jubileum in september in het Brusselse Hotel de Mérode, naar aanleiding van de dertigste verjaardag van zijn bedrijfsgroep, is De Moerloose geëmotioneerd. ‘Het is ons gelukt’, zegt hij, tranen in de ogen. Zijn kinderen zitten op de eerste rij. Achter hem aan de muur hangen moderne schilderijen van zijn vriendin. ‘Jaarlijks zal onze omzet met ­20 procent toenemen’, belooft hij. ‘Binnen vijf jaar ronden we de kaap van 2 miljard. Dat is ambitieus, maar het zal gebeuren.’

Philippe de Moerloose heeft na publicatie van dit artikel een reactie ingezonden.

congo hold-up

Een trouwe partner van de Kabila’s

Philippe de Moerloose en de gewezen president ­Joseph Kabila en diens familie ­doen ook al lang rechtstreeks ­zaken met elkaar.

Midden in Kinshasa stond een standbeeld van De Moerloose, omringd door twee Congolese werknemers. rr

In het Waals-Brabantse Grez-Doiceau, een van de duurste gemeenten van België, valt het huis niet op. Aan de voorkant ligt een geplaveide oprijlaan, omringd door netjes gesnoeide struiken. Aan de achterkant bevindt zich een zuidgericht zwembad, beschermd tegen inkijk. Daartussenin staat een villa van 395 vierkante meter, met drie badkamers en zeven slaapkamers.

De villa is eigendom van de schoonmoeder van Joseph ­Kabila, Léonie Kasembe Okonda. Zij kocht de woning van Philippe de Moerloose. Het is onduidelijk in welk jaar die ­verkoop plaatsvond, maar ­­De Moerloose zegt dat dit ­gebeurde ‘tegen de marktprijs, na een vastgoedexpertise, en via een Belgische notaris’. Vandaag staat het pand te koop voor 1,2 miljoen euro. Joseph Kabila zelf en de moeder van zijn echtgenote reageerden niet op onze vragen.

In 2013 kocht Sud Oil, een geldvehikel waarlangs de clan-Kabila minstens 122 miljoen euro staatsgeld roofde, een garage van ­­De Moerloose

‘Ik heb altijd professionele banden gehad met president Kabila en zijn vrouw’, verklaart De Moerloose nog. ‘Bij verschillende gelegenheden heb ik hen ontmoet, zoals bij zakelijke hoorzittingen of inhuldigingsceremonieën. Maar ik ontken met klem elke beschuldiging van een persoonlijke ­relatie, pogingen tot beïnvloeding of elke andere vorm van malversaties.’

De villa in Waals-Brabant was niet het enige gebouw dat De Moerloose verkocht aan de clan-Kabila. In 2013 kocht het Congolese bedrijf Sud Oil, een geldvehikel waarlangs de clan-Kabila minstens 122 miljoen euro staatsgeld roofde (DS 19 november), een garage in Kinshasa van De Moerloose. De Belgische ondernemer zegt op het moment van die verkoop niet op de hoogte te zijn ­geweest van de link tussen Sud Oil en de entourage van Kabila. De betaling daarvan liep via de Congolese afdeling van de BGFI-bank, waar De Moerloose een persoonlijke rekening had.

Aan die verkochte garage stond ook een standbeeld van Philippe de Moerloose, ­omringd door een beeltenis van twee Congolese werk­nemers. De ene zwaaide met een vliegtuig van de Moerlooses luchtvaartmaatschappij Hewa Bora, de andere hield een Nissan 4x4 vast. De Congolese staat kocht zulke auto’s aan bij De Moerloose, officieel voor volksvertegenwoordigers en professoren. ‘Ik heb ­gevraagd om dit standbeeld snel na de inhuldigingsceremonie af te breken’, reageert de Belg. ‘Ik ben een bescheiden man en dit soort erkenning past niet bij mijn waarden.’

Toen De Moerloose in 2011 zijn stichting ‘Fondation PHD’ lanceerde, maakten mensen uit de entourage van Kabila deel uit van de raad van bestuur. De Moerloose deed ook zaken met het bedrijf Grands Elevages du Bas-Congo (GEL). Dat beheert een immens landbouwdomein van Kabila. GEL kocht voor 7 miljoen dollar aan landbouwmachines van een van De Moerlooses bedrijven. Als een van de weinige buitenlandse ondernemers was De Moerloose ook aanwezig op het huwelijksfeest van Joseph Kabila, in 2006. ‘Ik ben er uit beleefdheid enkele minuten geweest’, zegt hij daarover. ‘Net zoals veel bedrijfsleiders uit Congo.’

Verantwoording

Voor dit artikel sprak De Standaard met zeven van Philippe de Moerlooses voormalige naaste medewerkers. We interviewden ook diverse hooggeplaatste Congolese bronnen die de contracten mee opvolgden. Uit angst voor juridische gevolgen, wilden zij alleen anoniem getuigen. Daarnaast interviewden we diplomaten, experts uit de industrie en politici. We analyseerden jaarrekeningen, verslagen van de Congolese Centrale Bank en overheidscontracten. We hadden ook toegang tot interne ­documenten van De Moerlooses bedrijven, waaronder prijsvergelijkingen en facturen. Voor dit onderzoek maakten we daarnaast gebruik van de data van het Congo hold-up-project. Dat zijn meer dan 3,5 miljoen documenten van de Afrikaanse BGFI-bank, die in handen kwamen van de ngo PPLAAF en het Franse nieuwsmedium Mediapart. De documenten werden ­gedeeld via het medianetwerk EIC, waar De Standaard deel van uitmaakt.

Binnenland
  1. Coronablog | Recordaantal nieuwe besmettingen in Frankrijk
  2. Wat weten we tot nu toe al in de zaak-Dean Verberckmoes?
  3. Vriendin van kidnapper Dave De Kock is aangehouden
  4. Belgische en Nederlandse speurders overleggen woensdag over onderzoek naar moord op Dean
  5. Honderdtal mensen herdenken Dean (4) op wake in Sint-Niklaas
  6. Moeder die peuter Miguel (2) verloor na mishandeling door Dave De Kock: ‘Hoe kon dit opnieuw gebeuren?’
  7. Jef Vermassen advocaat voor de moeder van Dean: ‘Bang voor proces in Nederland’
  8. Brussels Gewest krijgt binnenkort ook eigen fietsknooppunten
  9. De Kock had ‘geen schuldbesef’ bij veroordeling in 2010 voor dood peuter
  10. Beslissing om rapper Valtònyc niet over te leveren aan Spanje gedeeltelijk verbroken
  11. De Kock verdacht van wederrechtelijke vrijheidsberoving en betrokkenheid bij dood Dean
  12. Omikrongolf in Brussel erg hoog en piek nog niet bereikt
  13. Veertien huiszoekingen in onderzoek naar internationale drugstrafiek: twee havenarbeiders opgepakt
  14. Video Moeder van Dean was niet op de hoogte van verleden Dave De Kock: ‘Ik vertrouwde hem volledig’
  15. Dave De Kock eerder al veroordeeld voor dodelijke mishandeling van peuter
  16. Van Quickenborne: ‘Hadden we toen systeem van terbeschikkingstelling gehad, was Dave De Kock wel opgevolgd’
  17. Jan Jambon: ‘Hopelijk wat anomalieën in maatregelen wegwerken’
  18. Een vijfde meer covidpatiënten in ziekenhuis tegenover week geleden, druk op intensieve zorg neemt wel verder af
  19. Het populairste museum van Gent voor twee jaar dicht
  20. N-VA ziet geen heil meer in vaccinatieplicht

De podcasts van De Standaard