Kwalificatie is zo goed als binnen voor Rode Duivels (maar wat nu?)
Romelu Lukaku beloonde zichzelf voor zijn 100ste cap met nog maar eens een doelpunt. Foto: BELGA

Na de 3–0-zege tegen Tsjechië mogen de Rode Duivels de rest van de kwalificatiecampagne beschouwen als een voorbereiding op het WK. Proficiat! Maar ook: werk aan de zwakke punten.

Honderd interlands, dat mocht wel even gevierd worden. Na het verdwijnen van Vincent Kompany is Romelu Lukaku de onbetwiste leider van de nationale ploeg. Eden Hazard mag dan wel die symbolische armband dragen, het is de Chelsea-speler die zijn maats aanvuurt en -voert. 67 doelpunten na gisteren, dat is fenomenaal. Lukaku zit nog een eindje van het wereldrecord van Cristiano Ronaldo af, die intussen aan 111 interlandgoals zit. Maar de Portugees – die op zijn 36ste en na 180 interlands nog wel even actief blijft – zat op de leeftijd die Lukaku nu heeft, 28 jaar en 5 maanden, ‘slechts’ aan 39 doelpunten voor Portugal. Onze landgenoot heeft dus alles in zich om dat record te verpulveren, als hij tenminste nog een tijdje doorgaat.

Amper acht minuten duurde het voor de Belgische spits toesloeg tegen de Tsjechen: te snel voor zijn opponent, te slim voor de keeper, typische spitsengoal. Eden Hazard, af en toe dartelend als vanouds, verdubbelde die voorsprong in de 41ste minuut. Twee assists van Hans Vanaken, die door de terugkeer van Youri Tielemans een rijtje hoger mocht spelen en zowaar Kevin De Bruyne deed vergeten. Compliment.

Dom balverlies van Axel Witsel bezorgde Vydra kort na de pauze een open kans, Thibaut Courtois maakte zich uitstekend breed. En redde daarna ook nog eens fraai op een schot van Hlozek. Waarna de Rode Duivels toch maar even het gaspedaal indrukten. De ingevallen Alexis Saelemaekers maakte de 3-0 na subtiele tikjes van uitblinkers Hazard en Lukaku, die hun applausvervanging verdienden. Opdracht volbracht.

In de tussenstand in groep E heeft Tsjechië nu al zes punten achterstand. Wales telt virtueel slechts één punt minder dan België, maar imponeerde allerminste in Wit-Rusland. Alleen mathematisch kan het nog misgaan voor de Duivels. Nog niet zo lang geleden was mathematica iets waar Belgische fans zich aan probeerden vast te klampen.

Fragiele defensie

Tegen Estland wonnen de Rode Duivels donderdag na een vroege achterstand uiteindelijk nog vlot met 2-5, onder meer met twee doelpunten van de onvermijdelijke Lukaku. Die ruime cijfers gaven twee richtingen aan. Eén, scoren lukt quasi altijd voor deze lichting, zeker met zo‘n superspits. Twéé, een tiental halve en hele kansen en twee doelpunten cadeau doen aan het nummer 110 van de wereld duidt op een probleem. Thibaut Courtois stond die avond af en toe in een schietkraam. Na het afscheid van Kompany, de bijna pensioengerechtigde leeftijd van Vertonghen en Vermaelen, de verhuis van Alderweireld naar een voetbaldwerg in Qatar en de verbanning van Denayer naar de invallersbank bij Lyon gaapt de grote leegte. Dit land leidde tot een decennium geleden vooral doelmannen en verdedigers op, toen zat het euvel voorin. Nu is het omgekeerd. Wat ook opviel in Tallinn, is dat het elftal uiteenviel in twee teams: een aanvallend en een verdedigend gedeelte. En dat laatste was in de minderheid. Zelfs controleur Witsel trok vrolijk mee ten aanval, de vleugelbacks Saelemaekers en Carrasco hebben minder verdedigende discipline dan Meunier, Castagne en Thorgan Hazard. Tegen de Esten kom je daar nog mee weg, tegen grote voetballanden is die kans kleiner.

Jan Vertonghen keerde gisteren ten koste van Dedryck Boyata terug in het elftal. De recordinternational (132 stuks) pakte al snel een gele kaart, omdat hij te traag anticipeerde op een wegdraaiende tegenstander, en gaf ook nog eens een gevaarlijk korte terugspeelbal, waarmee Courtois gelukkig wel raad wist. Toby Alderweireld werd een paar keer kinderlijk vlot voorbijgelopen. Jason Denayer stond centraal achterin meer op zijn plaats dan links, zoals in Estland. Dat de Tsjechen het zonder Patrik Schick moesten doen, mede-topschutter op het EK, was een opsteker. Zo werd Tsjechië dan toch niet de verwachte waardemeter om de fragiliteit van de Belgische defensie te testen.

En nu de Nations League

Het zou gratuit zijn om de (bijna-)kwalificatie kapot te relativeren. Europees kampioen Italië bleef in eigen huis steken op een gelijkspel tegen het zwakke Bulgarije, Duitsland liet al een paar steken vallen in de kwalificatiecampagne, Spanje verloor in Zweden en Frankrijk doet het, met al die topnamen, met heel veel moeite. In die zin zijn de comfortabele zeges van de Rode Duivels prima. Ze doen wat ze moeten doen.

Alleen stelt die aanloop naar grote toernooien finaal weinig voor. Het moet gebeuren in de eindronde zelf. Eind volgend jaar in Qatar, waar de Rode Duivels, als er geen cruciale afwezigen te betreuren vallen, opnieuw bij de outsiders zullen gerekend worden voor de wereldtitel. Valt die status wel te rechtvaardigen met dat soms moeizame evenwicht in het team, en met de ouder wordende verdedigers en het gebrek aan opvolgers die meteen op niveau kunnen meedraaien? De bondscoach zal er wel weer een uitleg voor hebben en optimisme prediken, maar de vraagtekens blijven.

Altijd weer roepen waarnemers dat dit team ernstiger getest moet worden. Volgende maand in de eindfase van de Nations League zal al veel duidelijk worden. Dan heten de tegenstanders Frankrijk (halve finale) en Italië of Spanje (finale of wedstrijd om de derde plaats). Een veel relevantere test dan deze veredelde oefenpartijen in de WK-voorronde.

Huldiging Lukaku

Voor de aftrap van de wedstrijd werd de 28-jarige Romelu Lukaku gehuldigd. Hij kreeg een ingekaderde foto en werd luidkeels toegejuicht door het Belgische publiek in het stadion.

Een piepjonge Lukaku vierde zijn debuut bij de nationale ploeg in maart 2010 toen hij amper 16 jaar en 9 maanden oud was, onder toenmalig bondscoach Dick Advocaat, in een oefeninterland tegen Kroatië (0-1 verlies). Enkele maanden nadien, in een vriendschappelijke wedstrijd in Rusland (0-2), scoorde Lukaku zijn eerste twee doelpunten als international. Een begin van een lange reeks want ondertussen is Big Rom onbedreigd topschutter bij de Belgen met 66 doelpunten. Donderdag bij Estland trof hij nog tweemaal raak in de 2-5 zege.

In de ranglijst aller tijden moet Lukaku met zijn honderdste cap enkel nog recordinternational Jan Vertonghen (voortaan 132), Axel Witsel (116), Toby Alderweireld (115), Eden Hazard (113) en Dries Mertens (102) voor zich dulden.

Kwalificatie is zo goed als binnen voor Rode Duivels (maar wat nu?)
Foto: BELGA