Dez Mona en BOX stellen nieuw project voor, maar knip eerst het etiket weg
Gregory Frateur schreef teksten met een boodschap die er soms vingerdik opligt, maar die in die rechtlijnigheid bikkelhard binnenkomt. Foto: Sebastian Steveniers

Lucy is een oratorium. Lucy is een gesamtkunstwerk. Lucy is een esthetisch concept in spijkerstof. Lucy is klassiek, is pop, is podiumkunst. Aan etiketten geen gebrek voor de nieuwe voorstelling van Dez Mona en het Antwerpse barokensemble BOX. Maar net als in een nieuwe jeansvest, is het etiket net het eerste dat je moet wegknippen.

Al die labels werken hier belemmerend, zelfs contradictorisch. Een oratorium? Daarvoor mist Lucy epiek en retoriek. Een gesamtkunstwerk? Daar is Lucy net niet theatraal genoeg voor. Barok of pop? Juist ...

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig