Rode Duivels winnen in Estland, maar slikken ook twee doelpunten
Foto: BELGA

Zonder al te veel moeite rekenden de Rode Duivels af met Estland in de vierde kwalificatiewedstrijd voor het WK in Qatar in 2022. Tegen de voetbaldwerg bleek Lukaku weer een gigant. Het werd 2-5. De twee tegengoals drukken de bondscoach wel met de neus op de feiten.

Mag je niet verwachten dat het verschil tussen nummer één van de wereld en nummer 110 groter is? Of hangt die Italiaanse kater nog altijd in de kleren? België bleek eens te meer een reus op lemen voeten. De reus heet Romelu Lukaku, de lemen voeten zijn de verdedigers. Bondscoach Roberto Martinez had twee verrassende namen in de basis gedropt, ook omdat Tielemans zich op training had bezeerd aan de enkel. Tussen die twee ging het meteen mis. Saelemaekers speelde Vanaken slecht aan, waardoor Käit onderschepte. Alderweireld week te veel, Courtois werd in de verste hoek kansloos gelaten: 1-0 na minder dan twee minuten.

Echt ongerust leek niemand. Hazard nam meteen zijn verantwoordelijkheid. Zonder dat er echt snee op zijn acties zat, zwierf hij van links naar rechts, kwam hij de bal diep halen. Vanaken tikte goed mee, en een overactieve Saelemaekers wilde zijn foutje herstellen in zijn bekende, onstuimige stijl. De Belgen omsingelden het Estse doel en dat zorgde voor kansjes. Voor Carrasco. Voor Vanaken, die twee keer werd afgeblokt. Halverwege de eerste helft stond het al gelijk. Hazard zette voor, Vanaken kopte zijn derde goal als international binnen. Voor het halfuur was er al orde op zaken gesteld.

Oorlog maken ze wel, die Esten, maar ook met de bal. Mets knalde de bal tegen een ploegmaat en gaf zo een assist voor Lukaku, die zich omdraaide en de bal binnen plaatste: 1-2. Nog koelbloediger was de manier waarop hij zijn 66ste interlandgoal maakte, de 1-3. Kuusk hing in zijn rug, maar Lukaku draaide zich en plaatste de bal in doel alsof het niets was. De Estse verdediger hief de armen radeloos in de lucht. Tegen Lukaku is geen Est opgewassen.

Wat liep er verkeerd?

Op dat moment was de wedstrijd gespeeld en kon Martinez zijn ploeg in spaarstand zetten. Toch mag hij niet blind zijn voor wat er misliep. Want voor die geruststellende voorsprong liep zeker niet alles van een leien dakje. Zoals twee corners in de eerste helft waar Trossard telkens Anier te makkelijk liet gaan. Gelukkig bleken ’s mans voeten weinig verfijnd bij poging nummer één. Gelukkig ook dat Courtois zijn kopbal wegduwde tegen Boyata, die evenmin op zijn scherpst acteerde. Met zijn snelheid kon de verdediger van Hertha wel wat maskeren, maar ook hij liet zich een keer te makkelijk wegzetten. Dat Puri vervolgens bijna de Belgen verraste, mocht Saelemaekers zich aanrekenen. Veel goede wil, en zelfs bijna een goal – de Milan-speler trof de lat én de keeper – maar verdedigend is er ondanks zijn tijd in Italië nog altijd werk aan. En waar zat de druk op de bal? De Esten hadden het soms toch te makkelijk om het veld over te steken. Tegen de ook al stevige Tsjechen is dat gevaarlijker dan tegen voetbaldwerg Estland.

Het laatste halfuur leverde overigens nog enkele voetnoten op. Witsel maakte er nog 1-4 van, na een goede combinatie van Carrasco en Trossard. Benteke mocht dit keer eens écht invallen, toevallig nadat hij zijn beklag had gedaan over zijn frustrerende EK. Sambi Lokonga maakte ook zijn debuut. Invaller Thomas Foket scoorde voor het eerst als Duivel, de 1-5. En Sorga maakte zelfs 2-5, omdat Alderweireld tegenover twee (!) man stond.

Twaalf jaar terug gingen de Duivels met de billen bloot in Tallinn: 2-0, een afgang. Dick Advocaat maakte zich nadien zo dik dat hij vlakaf beet dat enkele jongens niet voldeden. Kort erna was de interlandcarrière van De Sutter, Swerts, Lamah, Mulemo maar ook Mudingayi en Emile Mpenza voorbij. Net als destijds zitten de Duivels nu in een renovatiefase, zij het iets minder drastisch. Het offensieve talent is vele malen groter dan toen – gelukkig – maar opnieuw biedt Tallinn een bondscoach de kans om conclusies te trekken.