Zeven medailles, het beste resultaat sinds de Spelen van 1948
Nafi Thiam pronkt voor de tweede keer met goud. Foto: BELGA

Zeven Belgische medailles, dat is wat Team Belgium naar huis neemt. Het is van de eerste naoorlogse Spelen geleden dat de Belgen zoveel eremetaal naar huis brachten. Al doen we het nu net iets beter met één gouden meer.

De Spelen van Londen in 1948 waren een speciale editie. Ze volgden na een onderbreking van twaalf jaar op die van Berlijn in 1936. De naoorlogse spelen waren sober, maar onze Belgen deden het goed. Gaston Reiff haalde op de 5000 m zelfs de eerste gouden medaille sinds 1924 binnen. Het andere goud kwam van het teamwielrennen met Léon De Lathouwer, Eugeen van Roosbroeck en Lode Wouters. Lichtgewicht Jos Vissers verzilverde zijn Spelen in het boxen en wielrenner Pierre Nihant deed hetzelfde in de 1000 m tijdrit. Ook dat jaar ging één bronzen medaille naar een marathonloper, Etienne Gailly. Wielrenner Lode Wouters en het floretteam waren goed voor tweemaal brons.

Zeven medailles, het beste resultaat sinds de Spelen van 1948
Archiefbeeld van Gaston Greiff op de Spelen van 1948. Foto: AP

Net niet

Lange tijd moesten we het zonder al te veel medailles doen. Al kwamen we wel drie keer dichtbij met zes medailles, telkens twintig jaar van elkaar verwijderd: Montreal 1976, Atlanta 1996 en Rio 2016. 1996 was het jaar van Fred Deburghgraeve en judoka Ulla Werbrouck. Zij mochten zich toen kronen tot olympisch kampioen. Het was een sterk jaar voor de Belgische judoka’s. Ze bezorgden naast die gouden medaille ook één keer zilver met Gella Vandecaveye en twee keer brons: Harry Van Barneveld en Marie-Isabelle Lomba. Zeiler Sébastien Godefroid haalde de tweede zilveren medaille binnen.

Zeven medailles, het beste resultaat sinds de Spelen van 1948
Frederik Deburghgraeve olympisch kampioen in 1996. Foto: AP

Twintig jaar later in Rio evenaarden de Belgische atleten die score. Judoka Dirk Van Tichelt en baanwielrenster Jolien D’hoore haalden het brons. De Red Lions wisten toen niet van Australië te winnen en zorgden samen met zwemmer Pieter Timmers voor de twee zilveren plakken. Het goud kwam van Greg Van Avermaet en Nafi Thiam. Die laatste schrijft dus ook sportgeschiedenis door zichzelf op te volgen als olympisch kampioen. Dat heeft geen enkele Belg haar voorgedaan.

Zeven medailles, het beste resultaat sinds de Spelen van 1948
Greg Van Avermaet kan een gouden medaille smaken. Foto: BELGA

Historische medaillespiegel

In Tokio 2021 gebeurde het dan toch, een nieuw record sinds 1924. De Belgen sluiten de Olympische Spelen met fantastische prestaties af. De eerste medaille was voor Wout van Aert. Hij behaalde zilver op de wegrit. Judoka Matthias Casse scoorde brons in de -81 kg. Het eerste goud kwam van Nina Derwael op de brug met ongelijke leggers. De Red Lions en Nafi Thiam voegden er in amper een uur tijd nog twee aan toe. België staat hierdoor op de 28ste plaats van het medailleklassement. De loper Bashir Abdi en de ruitersploeg bezorgden ons land dit weekend elk een bronzen medaille.

Zeven medailles, het beste resultaat sinds de Spelen van 1948
Bashir Abdi stuntte met brons op de marathon in Tokio en bezorgde ons land de zevende medaille. Foto: AFP

Los van de medailels haalden van de 123 Belgische atleten die hebben deelgenomen aan de Olympische Spelen in Tokio 69 een topachtplaats, waaronder zeven keer vierdes. Atleten die een topachtplaats behalen, krijgen een olympisch diploma.

Drie keer goud

Parijs 1924, dat was de laatste keer dat de Belgen drie keer goud haalden. Dat ging toen naar Jean Delarge, Charles Delpoirte en Léon Huybrechts – respectievelijk bokser, schermer en zeiler. Het absolute record staat op veertien keer goud. Dat was in Antwerpen 1920.

Zeven medailles, het beste resultaat sinds de Spelen van 1948
Archiefbeeld van de Olympische Spelen van 1920. Foto: anoniem

Het is voorts ook de eerste keer in meer dan tachtig jaar tijd dat ons land twee gouden medailles pakte op één olympische dag. Een prestatie van jewelste met dank aan Nafi Thiam en de Red Lions.