De feestnacht van de Red Lions: gevierd met Nafi, gezwommen in fontein en weinig slaap
Keeper Vincent Vanasch is blij met zijn gouden medaille. Foto: belga

De Red Lions zijn nog aan het bekomen van een feestnacht in Tokio na hun gouden medaille. Een doldwaze feestnacht langs alle Japanse discotheken in de buurt zat er door de coronamaatregelen niet in, maar dat lieten de hockeyers niet aan hun hart komen. ‘Als je muziek en drank mee hebt, maak je makkelijk vrienden.’

Félix Denayer pronkte met de gouden medaille op de persconferentie. ‘Ik kan er niet genoeg naar kijken. Het zal even duren om alle emoties een plaats te kunnen geven. Shane McLeod omschreef het goed: dit is de eerste dag van de rest van ons leven. Olympisch kampioen ben je voor altijd. Het feestje was behoorlijk ingetogen, omdat we in het olympisch dorp moeten blijven en dan moet je respect tonen tegenover de andere atleten. We zijn warm onthaald door het BOIC en door de Belgian Cats. Daarna zijn we verwezen naar de meeting room en sommige jongens gingen ook naar het parkje waar de ringen staan. Er heerst een erg leuke atmosfeer. Ik heb maar een aantal uurtjes geslapen.’

De hockeyer kreeg heel veel berichten. ‘Waar we enorm trots op zijn, is dat we mensen hebben kunnen inspireren met ons verhaal. Daar hechten we als groep veel waarde aan en maakt ons trots. De coach was de juiste man op de juiste plaats op het juiste moment. Hij tilde deze groep naar een hoger niveau. Wat hij in vijf jaar tijd met onze groep heeft gedaan, is uitzonderlijk. Van deze groep werd gezegd dat er kwaliteit was, maar dat leiderschap ontbrak. Maar hij heeft van dit team een sterrenteam gemaakt. Daar zijn we hem erg dankbaar voor.’

De feestnacht van de Red Lions: gevierd met Nafi, gezwommen in fontein en weinig slaap
Felix Denayer (L) en Alexander Hendrickx (R) zijn dankbaar voor hun coach Shane McLeod. Foto: belga

Het is het eerste goud voor een Belgische ploeg sinds 1920, toen de voetbalploeg goud won in Antwerpen. ‘Vergelijken met andere sporten willen we niet doen. We hebben Nafi Thiam en Nina Derwael van dichtbij gezien. Wat zij doen, is bijzonder knap en indrukwekkend. Als individuele sporter kan je je enkel optrekken aan jezelf, wij kunnen als team elkaar ook door de mindere momenten heen sleuren en de druk delen. De druk was groot, maar dat hadden we aan onze eigen eerdere prestaties te danken. Je moet die ambitie durven uitspreken. Wij hebben de luxe gehad om een evolutie door te maken, van een deelname naar deze gouden medaille. Ik ben enorm trots op deze groep om het zo af te ronden.’

‘Even gezwommen in de fontein’

Alexander Hendrickx sliep een uurtje na de gouden medailleviering. ‘Het was een heel plezante avond’, vertelde ‘Jimmi’ aan Sporza. ‘De discotheken waren niet open, jammer genoeg, maar we hebben in de mate van het mogelijke toch een goed feestje gebouwd. Ik heb maar een uurtje geslapen. Een kort nachtje dus. We hebben eerst gevierd in de meeting room, met de jongens die nog wilden, zijn we nog naar de ringen geweest waar iedereen poseert voor foto’s. Daar hebben we nog andere atleten ontmoet, zoals de olympische kampioen muurklimmen. Een sympathieke gast.’

De hockeyers profiteerden er ook van om eindelijk eens meer dan water te kunnen drinken. ‘Als je muziek en drank mee hebt, maak je makkelijk vrienden. We hebben zelfs nog even gezwommen in de fontein. Het is genieten van elke seconde. Het is ook mooi dat iedereen je feliciteert als je door het olympisch dorp loopt. Ik hou mijn medaille aan, want dit is mijn toegangsticket van alles hier.’

De Lions keken naar de race van Thiam op een gsm en vierden samen met haar de gouden medaille. ‘Toen wij al aan het feesten waren, kwam zij samen met Noor Vidts binnen. Dan volgden er een huldiging en de speeches. Het is erg leuk dat er twee gouden medailles op één dag behaald werden.’

Bondscoach Shane McLeod nam afscheid met een pakkende speech voor de wedstrijd, een handelsmerk van de afscheidnemende coach. ‘Hij zei dat we onze ogen moesten sluiten en ons onze families voor de ogen moesten halen. Dat hielp om de extra drive te geven, omdat je familie en gans België achter je staat. De Red Lions zijn ook een familie. Wij proberen zo veel mogelijk mensen te raken en te beïnvloeden met ons spel. Zodat ze denken: ‘Hockey is echt een vette sport’.’

Er komt ook een busrit in Brussel. ‘Ik heb nog geen mails gecheckt, dus ik weet van niks. Ik had wel een vermoeden, maar ik leef in het nu. Ik denk dat het wel iets teweeg heeft gebracht in België. Ik kijk ernaar uit.’