Wout van Aert wint eerste Belgische medaille, Richard Carapaz verrast met goud
Wout van Aert wint de sprint om de tweede plaats. Foto: belga

De olympische wegrit in Tokio is gewonnen door de Ecuadoraan Richard Carapaz. Het nummer drie uit de Ronde van Frankrijk reed in de slotfase weg van zijn vluchtgezel Brandon McNulty. Uitblinker Wout van Aert sleepte na een dijk van een wedstrijd een zilveren medaille uit de brand. Tadej Pogacar pakte de bronzen medaille.

Het parcours in en om Tokio heeft woord gehouden. Veel hoogtemeters, een hoge temperatuur en twee loodzware beklimmingen: de Mount Fuji en de gevreesde Mikuni Pass. Het kleine peloton en de kleine ploegen maakten dat al snel een zevental renners mocht wegrijden, met Juraj Sagan als bekendste naam.

De voorsprong liep op tot liefst twintig minuten, het signaal voor de Belgen en de Slovenen om een mannetje aan de kop van het peloton te zetten. Uittredend olympisch kampioen Greg Van Avermaet nam voor de Belgen de honneurs waar, Slovenië stuurde Jan Tratnik naar de kop van het peloton. Beetje bij beetje zakte de voorsprong van de tot vijf uitgedunde vluchters tot onder de tien minuten. Geraint Thomas was intussen het slachtoffer van een valpartij, samen met ploegmaat Geoghegan Hart. De ex-Tourwinnaar én tweevoudig olympisch kampioen liep letterlijk heel wat kleerscheuren op.

Mount Fuji

De echte wedstrijd begon met de beklimming van de Mount Fuji, de wereldberoemde heilige berg. Pas daar werd duidelijk hoe slopend de wedstrijd al was geweest onder invloed van de hoge temperatuur en de luchtvochtigheid. Tratnik voerde stelselmatig het tempo op en dat leidde tot slachtoffers.

Dat Greg Van Avermaet bergop de rol moest lossen, was niet meteen een verrassing. Dat Alejandro Valverde, een van de favorieten, overboord ging, deed wel wenkbrauwen fronsen. Jetlag niet verteerd, niet hersteld van een te zware Tour? Hij kon na de afdaling wel opnieuw aansluiten. Ook de Italianen stuurden met Giulio Ciccone nu een mannetje naar voren. De finale was begonnen.

Met nog 62 kilometer te gaan, passeerden de renners een eerste keer aan het Fuji Speedway Circuit waar de finishlijn getrokken was. Het uitgedunde peloton bracht de voorsprong van de vluchters tot onder de vijf minuten, voor Van Avermaet zat de wedstrijd en zijn olympische heerschappij erop.

Op naar de Mikuni Pass, onder leiding van de schijnbaar onvermoeibare Jan Tratnik. De Italianen roerden als eersten de aanvalstrom, nog voor het begin van de beklimming. Eerst Ciccone, daarna Caruso versnelden. Benoot en Vansevenant waakten in dienst van de Belgische kopmannen.

Evenepoel valt aan

Plots zat het spel op de wagen. Niemand minder dan Remco Evenepoel trok in het offensief. De Ier Eddy Dunbar reageerde gevat, even later kwam ook Vincenzo Nibali aansluiten. Er stonden nog vijftig kilometer op de teller. De Denen en Kazakken dichtten de kloof, ook voor de vroege vluchters zat het avontuur erop. Had Remco Evenepoel zijn eerste cartouche te vroeg verschoten?

Na de tweede passage aan de finishlijn kwamen de Italianen opzetten. Benoot loodste Van Aert ideaal naar de voet van de gevreesde Mikuni en nam meteen de eerste kilometers voor zijn rekening, gevolgd door Mauri Vansevenant. Eén voor één zakten favorieten en outsiders door het ijs. Daarbij ook Remco Evenepoel, voor wie het op de Mikuni Pass duidelijk te snel ging.

De eerste echte versnelling kwam van Tadej Pogacar. McNulty en Woods reageerden, Van Aert probeerde de kloof zo klein mogelijk te houden, stond er alleen voor. Van Belgische steun was geen sprake meer. Van Aert moest veel hooi op de vork nemen en liep op een counter van Kwiatkowski en Carapaz.

Ook Bettiol en Uran slaagden erin om de aansluiting vooraan te maken. Voor Van Aert kwam het erop aan de schade zo klein mogelijk te houden. We kregen zeven leiders en dat speelde in de kaart van de Kempenaar. Vooraan werd naar elkaar gekeken, Van Aert hield het tempo erin en kwam in de laatste kilometer van de Mikuni Pass opnieuw vooraan aansluiten. Op de top van de Mikuni kregen we elf leiders met elf verschillende nationaliteiten, van kortbij gevolgd door Schachmann en Simon Yates. Kon Van Aert dit controleren?

Beslissende aanval

De volgende aanval? McNulty en Carapaz! Het duo fietste een voorsprong van meer dan twintig seconden bij elkaar, in de achtervolging kwam het niet tot een gecoördineerde actie. Woods probeerde er alleen vandoor te gaan, maar de Canadees werd tot de orde geroepen. De voorsprong van de twee leiders bleef ook nog binnen de perken.

Voor Van Aert was het op de laatste helling erop of eronder, maar de twee leiders bleven buiten schot. De Belg was duidelijk de sterkste man in de finale en toen ook Uran besloot een handje toe te steken, zakte de voorsprong plots onder de twintig seconden.

Vooraan demarreerde Carapaz, in de achtervolging versnelden Woods en Gaudu. McNulty werd ingerekend, tegen Carapaz viel niets meer te beginnen. In de spurt voor zilver kwam het tot een duel tussen Van Aert en Pogacar, nipt gewonnen door Van Aert.

Wout van Aert wint eerste Belgische medaille, Richard Carapaz verrast met goud
De Ecuadoraan Richard Carapaz pakt het goud. Foto: REUTERS
Wout van Aert wint eerste Belgische medaille, Richard Carapaz verrast met goud
Foto: BELGA
Wout van Aert wint eerste Belgische medaille, Richard Carapaz verrast met goud
Foto: rr