Elf Belgische krijgers knokken zich naar kwartfinale
Foto: AP

Na een tactisch en fysiek voetbalgevecht hebben de Rode Duivels zich geplaatst voor de kwartfinale op het EK. Thorgan Hazard trapte de Belgen naar de zevende hemel. Het enige minpunt is het uitvallen van Kevin De Bruyne en Eden Hazard.

Na een voetbalthriller tegen een hard en cynisch Portugal konden de Rode Duivels zich verdiend plaatsen voor de kwartfinale tegen Italië (dat zaterdagavond Oostenrijk met 2–1 versloeg na verlengingen, red). Klinisch efficiënt. Tactisch volwassen. Frivool als het kon, met het mes tussen de tanden als het moest.

In een schaakwedstrijd zonder kansen, daarin zaten de Duivels zondagavond een helft lang vast. Tot Thorgan Hazard met een verre trap de ploeg bevrijdde en de poort naar de kwartfinale open beukte. Het ploffende geluid van een bal die met effect het doel in rolde, klonk nooit mooier.

Het was alsof de Duivels met opzet gewacht hadden tot de knock-outfase om een ‘statement’ te maken. Niet zozeer individueel, maar vooral als ploeg. Al was het wel opvallend dat Eden Hazard zich stilaan weer uitstekend in zijn vel lijkt te voelen. Maar vooral verdedigend speelden de Duivels de vraagtekens van zich af. Vermaelen stak Ronaldo in zijn zak, Courtois stond pal en ook Alderweireld en Vertonghen kwamen zelden in de problemen. En in de eindfase hielden Courtois en de paal België recht.

Zoals verwacht stelde Martinez zijn sterkste elftal op, waarbij hij vooral koos voor ervaring. Met vooraan Eden Hazard (en niet Carrasco), Lukaku en De Bruyne samen aan de aftrap. Axel Witsel was opnieuw de defensieve rustbrenger op het middenveld, geflankeerd door Youri Tielemans. Achterin moest het trio Alderweireld (32), Vermaelen (35), Vertonghen (34) de deur op slot houden. Terwijl Thorgan Hazard en Meunier de flanken voor hun ­rekening moesten nemen.

Elf Belgische krijgers knokken zich naar kwartfinale
Foto: BELGA

Zwiepend afstandsschot

Ogenschijnlijk paste Santos zijn opstelling niet aan, al kreeg aanvaller Diogo Jota wel de opdracht Meunier te volgen en viel het bij de Duivels op dat Kevin De Bruyne en Lukaku vooraan vaak van positie wisselden. Maar veel gevaar leverde dat in een gesloten eerste helft niet op. Beide ploegen schoven wel pionnetjes, maar met de handrem op. Loerend op een zeldzame opening.

Aan Belgische kant was vooral Eden Hazard bedrijvig, maar konden De Bruyne en Lukaku zelden in stelling worden gebracht. Pas op het einde van de eerste helft leverde dat kansen op. Een lange ren van Lukaku werd (foutief) gestuit en een mooie krul buitenkant voet van Meunier zoefde een half metertje naast. Portugal speculeerde zoals verwacht vooral op de tegenaanval en dreigde met een snelle verwittiging van Diogo Jota (die wild voorlangs schoot) en een gevaarlijke vrije trap van Cristiano Ronaldo. Maar een attente Courtois stond pal. En toen kwam het moment van Thorgan Hazard. Een schuin zwiepend afstandsschot van buiten de zestien in de benedenhoek, buiten het bereik van Patricio: 1–0.

Een ideale uitgangspositie, ware het niet dat op slag van rust Palhinha de zeis bovenhaalde en de enkel van Kevin De Bruyne kraakte. Hij moest kort na rust worden vervangen door Dries Mertens. Niet veel ­later voerden de Portugezen het tempo op. Diogo Jota kwam vrij in de zestien, maar trapte over en de Duivels moesten het initiatief aan Portugal laten. Via een dartele ­Hazard en een afstandsschot van Lukaku prikten de Belgen echter ­geregeld tegen.

Elf Belgische krijgers knokken zich naar kwartfinale
Foto: BELGA

Maar in een nagelbijtend slot haalden de Portugezen alles uit de kast en kwamen de Duivels onder grote druk. Ruben Dias kopte recht op Courtois en een gevaarlijk schot van Guerreiro stierf op de paal. En net voor tijd moest Courtois nog in de voeten van Bernardo Silva duiken. De Belgen bogen, maar kraakten niet.

Een opgeluchte Martinez zal na de wedstrijd ongetwijfeld vooral de positieve punten van deze eerste grote test onthouden.

Ook als het wat minder loopt en het dodelijke duo De Bruyne-Lukaku tactisch in de tang zit, kan deze ploeg op elk moment toeslaan. Tactisch gedisciplineerd, klinisch efficiënt en volwassen. Als één ploeg. Met achteraan een messcherpe Vermaelen, een bedrijfszekere Alderweireld en een sterke Courtois. En met Thorgan Hazard als onverwachte beul.

Maar ook zijn broer maakte lang indruk. La Cartuja leek bij momenten wel de tuin van Eden. Met enkele weergaloze passeerbewegingen waar hij alleen het patent op heeft, schudde de kapitein van de Belgen in één wedstrijd twee jaar blessure- en ander leed bij Real Madrid van zich af. Tot ook hij geblesseerd naar de kant moest. Dat is dan ook het enige minpunt van deze wedstrijd: hoe zwaar geblesseerd zijn Kevin en Eden? Hoog tijd nu om de wonden te likken.

Tonnen wilskracht

Maar wel met de borst vooruit en met opgeheven hoofd. Wie zei ook alweer dat België niet noodzakelijk Europees kampioen moest worden met champagnevoetbal? Dat cava-voetbal ook al voldoende was? Wel, dit was een kwalificatie zonder bubbels, maar met tonnen wilskracht. Niemand bij de Duivels die daar om maalt. Daar is de blik nu al gericht op München, waar vrijdag al Italië wacht. En de champagne? Die is pas voor na de finale op 11 juli in Londen. Pas dan zal hij voor deze hyperambitieuze groep echt smaken.