Kevin de Verlosser bevrijdt bevende Belgen
Kevin De Bruyne zorgde voor een assist en een doelpunt. Foto: Pool via REUTERS

Bloed, zweet en opluchting. Opgejaagd door elf dappere Denen, werd een onherkenbaar België een uur lang afgetroefd op durf en duelkracht. Tot Kevin De Bruyne kwam, zag en overwon.

Als een Duivel uit een Deens doosje. Zo besliste Kevin De Bruyne met een doelpunt en een assist een zinderende wedstrijd waarin de Rode Duivels in de eerste helft werden gedomineerd door elf dappere Denen.

Eendracht maakt macht. Ook op een voetbalveld. Gedragen door emotie en verbondenheid, hielden elf ontketende Denen een onmondig België bijna een uur lang in de tang. Ter ere van hun gevallen ster Christian Eriksen. Elf bleke Belgen – nog bleker dan hun witte truitjes – leken een uur lang wel medelijden te hebben met hun tegenstander. Lukaku werd nooit bereikt, Tielemans compleet uit de wedstrijd gehouden en de flanken overspoeld.

Een tactisch uitgekookt Denemarken rolde als een pletwals over de Rode Duivels, die op die ongeziene explosie van kracht en emotie in de eerste helft geen antwoord konden vinden. Maar de klasse van de grote drie, onder leiding van een magistrale De Bruyne, een steeds betere Hazard en een sterke Lukaku, konden in de tweede helft de 25.000 Deense supporters uiteindelijk het zwijgen opleggen.

Deens dynamiet

De Duivels waren vooraf nochtans gewaarschuwd. Niets is nog zoals het was in Denemarken. De emotionele verbondenheid in het land rondom het tragische lot van Christian Eriksen en de ontroerende reactie van het elftal, was nooit zo groot. Het begon al met een collectief ‘You’ll never walk alone’, gevolgd door een luidkeels meegezongen volkslied en ook het applaus dat in de tiende minuut van de tribunes rolde, bezorgde iedereen kippenvel.

De innerlijke kracht die dat vijf dagen later bij de ploeg van coach Hjulmand opwekte, was indrukwekkend. Deens verdriet werd omgetoverd in Deens graniet en zelfs Deens dynamiet. Alsof de Duivels niet tegen elf maar tegen twaalf Denen speelden.

Zoals verwacht nam Martinez bij de aftrap geen risico met ‘zijn grote drie’: Eden Hazard, De Bruyne en Witsel. Zij begonnen allen op de bank. Jason Denayer, die centraal in de verdediging Boyata verving, was dan ook de enige wijziging in vergelijking met het elftal dat het grootste deel van de EK-wedstrijd tegen Rusland (3-0) speelde. Want ook de net op tijd herstelde Jan Vertonghen nam zijn plaats in de verdediging gewoon weer in.

Verschroeiende start

Maar van automatismen op het veld was in de eerste helft niets te zien. De Denen namen een verschroeiende start en na een misverstand tussen Denayer en Tielemans kon Poulsen al in de tweede minuut de 1-0 voorbij Courtois schieten. Daarna rolde aanvalsgolf na aanvalsgolf richting het doel van Courtois. De Belgische verdediging werd overspoeld, Tielemans werd constant opgejaagd en op de flanken zagen Meunier en Thorgan Hazard sterretjes. De Duivels mochten dan ook van geluk spreken dat onder meer een sterk spelende Maehle de score maar net niet kon uitdiepen.

De Belgen waren nochtans gewaarschuwd. In de groepsfase van de Nations League (0-2) vorig jaar beleefden de Rode Duivels in Kopenhagen al eens een uiterst moeilijk eerste halfuur toen de Denen met de hele ploeg hoog druk zetten. Dit keer probeerde coach Hjulmand overal op het veld één-tegen-één situaties te creëren door met dezelfde opstelling te starten als de Rode Duivels – met drie verdedigers. En met twee zeer aanvallende wingbacks die elk op hun flank hun tegenstander compleet overvleugelden. Waardoor de Duivels keer op keer achteruit moesten en in minuut 34 aan de 2-0 ontsnapten toen Damsgaard na een slalom maar net naast besloot. De bleke Belgen zetten in de eerste helft weinig of niets tegenover.

Kevin de Verlosser

Aan de rust zag het er dan ook slecht uit voor de Duivels. Martinez greep dan ook in en verving de onzichtbare Mertens voor Kevin De Bruyne. Maar het spelbeeld bleef aanvankelijk hetzelfde. Tot na negen minuten Kevin De Bruyne, aangespeeld door Lukaku, een eerste keer toverde en diens voorzet door Thorgan Hazard werd binnengetikt: 1-1.

Een tik voor de Denen, die stilaan moe werden. En toen daarop Witsel op het veld kwam, kantelde de wedstrijd. De Belgen namen het spel in handen en toen in minuut 74 de broers Hazard onderling wat tiki-taka speelden en de bal breed legden, sloeg Kevin de Verlosser toe. Een streep in de benedenhoek en het stond 1-2. In een nagelbijtend slot trof Braitwaithe met een kopbal nog de lat, knalde Jensen over en kon Meunier in minuut 94 nog bijna de 1-3 scoren.

Een opgeluchte Martinez kon na de wedstrijd dan ook allesbehalve tevreden zijn. Zonder zijn drie sterren blijkt zijn elftal plots veel kwetsbaarder dan velen vooraf vermoedden. Zodra de tegenstander erin slaagt om topschutter Lukaku te isoleren en aan banden te leggen, blijkt dit elftal verdedigend kwetsbaar en veel van zijn punch te verliezen. Dan komt het gemis van een fitte Hazard en het genie van De Bruyne pijnlijk bloot te liggen. En mist het elftal een leider op het middenveld.

Klinische efficiëntie

De bondscoach mag dan ook van geluk spreken dat de onversneden klasse van Lukaku en De Bruyne de Belgen alsnog over de streep trokken. Met een klinische efficiëntie. Zes doelpogingen, twee echte kansen en meteen twee doelpunten. Tegenover 22 doelpogingen van de Denen. Door deze overwinning moeten de Rode Duivels in hun derde groepswedstrijd tegen Finland niet meer vol aan de bak. Een plaats in de achtste finales hebben de Duivels sowieso al beet, en een gelijkspel tegen de Finnen volstaat maandag om de groepszege te pakken.

Martinez kan de derde en laatste groepswedstrijd tegen de Finnen nu gebruiken om enkele sterkhouders in de verdediging te laten rusten en zijn revaliderende sterren Hazard, Witsel en De Bruyne zoveel mogelijk extra speelminuten te geven. Zodat ze klaar zijn wanneer er straks in de knockout-fase een nieuw toernooi begint, met wedstrijden van alles of niets.

En de dappere Denen? Die moeten nu hun laatst strohalm in dit EK grijpen in hun laatste thuiswedstrijd tegen Rusland. Al maakt ook daar de eindscore eigenlijk niet veel meer uit. Want zelfs als Denemarken ook die wedstrijd verliest, dit blijft voor de Denen altijd het EK waarop het leven won.