camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

van de boekhandel geen nieuws

Barnsteen

zaterdag 15 mei 2021 om 3.25 uur

De schrijver staat naast me in de boekhandel. Hij zucht en vertelt me over de nakende verhuizing waarbij hij de ene wereldstad inruilt voor een andere. Het uitzicht op een nieuw leven hier wordt nog gehinderd door de restanten van een oud leven elders. Ik offreer hem kartonnen dozen (nooit gebrek aan in een boekhandel) en schamele troost (ook ruim aanwezig). ‘Persoonlijk zie ik mezelf nooit meer verhuizen, mijn verzamelwoede houdt dat soort lichtzinnigheden op veilige afstand. Zoveel boeken kan ik niet meer tillen.’ Dat is niet wat hij wil horen. Het leven bestaat namelijk uit meer dan boeken alleen. De hele inboedel moet eruit. ‘Wat je moet doen,’ stel ik hem voor, ‘is het literatuurmuseum erbij betrekken. Je hebt nu enige faam, dit is het moment. Stel het voor als een gift aan het museum. Zij krijgen jouw waardevolle literaire objecten: van het bureau waar je dagelijks aan werkte tot de douchekop waaronder je tot ideeën kwam. Een daartoe opgeleid team komt dan voorzien van archiefdozen en plastic handschoenen je woonst ontmantelen. Gratis! Je moet gewoon met een contract formeel afstand doen van je ongewenste bezittingen en staven dat het wel degelijk jouw collectie inspirerende kruidenpotjes is.’ Hij glimlacht, het werkt. ‘Ik zie het zo voor me, een archivaris die het putje van m’n douche opent op zoek naar haren.’ ‘Als ze de teennagels van Reve bewaren, waarom dan niet jouw haren?’ Even zien we de schrijver verzameld worden. Opgenomen in een museumcollectie, een bestaan gezien als door barnsteen. De archivaris die zijn literaire nalatenschap zal voorzien van vignetten zit allicht nog op de schoolbanken. De schrijver zegt dan wel niet voor de eeuwigheid te schrijven, de eeuwigheid ziet dat anders.

De podcasts van De Standaard